tag:blogger.com,1999:blog-55689290644491877622012-01-24T18:43:22.982+06:30Welcomenoreply@blogger.comBlogger4051100tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-48917379714097055152011-12-29T10:53:00.000+06:302011-12-29T10:57:11.253+06:30<div style="text-align: justify;">ျပန္မလာျဖစ္တဲ့ ကုိယ့္ေနရာေလးကုိ ေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း တစိမ္းတရံလုိ ေအးစက္စက္ ႏုိင္လြန္းတယ္လုိ႔ ခံစားမိတယ္။ တစ္ခ်ိန္က ကုိယ့္အတြက္ ေႏြးေထြးမႈေတြ ယံုၾကည္မႈေတြ ျဖည့္ဆည္းေပးတဲ့ အေဖာ္မြန္ ျဖစ္ခဲ့လုိ႔ အတုိင္းအဆမဲ့ သံေယာဇဥ္ တြယ္မိတယ္။&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါေပမယ့္ ... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ဘာတစ္ခုမွ Creative မလုပ္ႏုိင္ရင္ ဒီေနရာေလး ရွိေနတာထက္ မရွိတာက ပုိေကာင္းမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္မိတယ္။ ပုိင္ရွင္မဲ့ေနတဲ့ ဒီေနရာေလးကုိ အလည္ေရာက္လာတဲ့သူ အားလံုးကုိ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-4891737971409705515?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-7931745012716438402010-02-21T15:21:00.002+06:302010-02-21T15:25:29.813+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/S4D0i6N_QqI/AAAAAAAAAEI/OvkU0Dsog2g/s1600-h/F+%26+R.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 156px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/S4D0i6N_QqI/AAAAAAAAAEI/OvkU0Dsog2g/s200/F+%26+R.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440617230444216994" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကြန္ပ်ဴတာအတြက္ လုိအပ္တဲ့ Software ေတြကုိ $ နဲ႔ ၀ယ္သံုးႏုိင္တာ မဟုတ္ေတာ့ Free ရတာေလး ေတြကုိ ရွာေဒါင္းတယ္။ ခုလည္း Fresh and Free Utilities ေတြ အမ်ားႀကီး ရႏုိင္တဲ့ ဆုိက္တစ္ခုကုိ မွ်ေ၀ေပးခ်င္ပါတယ္။ သိၿပီးသားျဖစ္ရင္ နားလည္ေပး ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒီဆုိက္မွာ Software ေတြကုိ အခမဲ့ေဒါင္း ႏုိင္ဖုိ႔ Register လုပ္ထားရပါမယ္။ ဒါမွလည္း Software အသစ္တင္တုိင္း Register လုပ္ထားတဲ့ User ကုိအၿမဲ အသိေပးေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သြားရမယ့္ လိပ္စာကေတာ့ <span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;"><a href="http://www.freshdevice.com/">http://www.freshdevice.com</a></span> ျဖစ္ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">-</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-793174501271643840?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-91360275597252039202010-02-18T11:15:00.002+06:302010-02-18T11:18:35.646+06:30<div><span class="Apple-style-span" style="color:#3333FF;">အမွန္တရားကုိျဖည့္ဆည္းပါ</span></div><div><br /></div><div>အမွန္တရားကုိ မသိႏုိင္ မျမင္ႏုိင္သူဟာ တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္တယ္။<br /><ul><li>တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္သူဟာ အလုိေလာဘႀကီးတယ္။</li><li>တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္သူဟာ တစ္ကုိယ္ေရစည္းကမ္းမရွိဘူး။</li><li>တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္သူဟာ စကားကုိ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ေျပာတယ္။</li><li>ဒီလုိလူမ်ိဳးကုိ ကုိယ္က်င့္တရား မရွိသူလုိ႔ ေခၚတယ္။</li><li>ဒီလုိလူမ်ိဳးကုိ အသိပညာကင္းမဲ့သူလုိ႔လည္း ေခၚတယ္။</li></ul></div><div><br /></div><div>ဆရာသမားရဲ႕ ေက်းဇူးသစၥာကုိ အခါခပ္သိမ္း ေစာင့္ထိန္းသူဟာ ဘာသာတရား စိတ္ထက္သန္သူျဖစ္တယ္။</div><div><ul><li>ဒီလုိလူမ်ိဳးဟာ ေလ့လာသင္ယူလုိစိတ္ ထက္သန္သူလည္းျဖစ္တယ္။</li><li>ဒီလုိလူမ်ိဳးဟာ စကားေျပာရာမွာ၊ အလုပ္လုပ္ရာမွာ တစ္ဖက္သားကုိ ေထာက္ထားစာနာတယ္။</li><li>ဒီလုိလူမ်ိဳးဟာ ဆံုးမသြန္သင္တာကုိ ခံယူထုိက္တယ္။ အျမင့္ဆံုးေသာ အမွန္တရားကုိ ရွာေဖြသူဟာ စာေပက်မ္းဂန္ကုိ ေလ့လာဆည္းပူးတယ္။</li></ul></div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">သင့္ကုိယ္သင္ အျပစ္ကင္းစင္ ေစႏုိင္ဖုိ႔ သင့္အေနနဲ႔ သူတစ္ပါးကုိ အျပစ္ကင္းစင္ေစႏုိင္ဖုိ႔ အမွန္တရားကုိ ရွာေဖြပါ။ အမွန္တရားကုိ ျဖည့္ဆည္းပါ ။။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#CC33CC;">( Dr. Edith Sebnapper ရဲ႕ One In All မွ )</span></div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">စာေရးလုိတဲ့ စိတ္အင္အား မရွိေတာ့ ဘေလာဂ့္ကုိ ပစ္ထားမိပါတယ္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ သံေယာဇဥ္ႀကီးတဲ့ ဘေလာဂ္ဆီ ေျခဦးမလွည့္ ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ စာအသစ္ မေရးႏုိင္ေတာ့ အခ်ိန္မွန္ ေရာက္လာတတ္တဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ အားနာမိတယ္။ အႀကံကုန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ငံျပာရည္က်ိဳလုိက္ပါတယ္။ အားလံုးကုိ ေလးစားခင္မင္လ်က္ပါ။</div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: move;" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-9136027559725203920?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-6469208862599641252010-01-08T22:26:00.003+06:302010-01-08T22:37:31.158+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/S0dXMiev-JI/AAAAAAAAAEA/noYBEp4IgUQ/s1600-h/DAC.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 308px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/S0dXMiev-JI/AAAAAAAAAEA/noYBEp4IgUQ/s320/DAC.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5424400149116876946" border="0" /></a><br />Online Dictionary<br /><br /><div style="text-align: justify;">အဂၤလိပ္-ျမန္မာ နဲ႔ ျမန္မာ-အဂၤလိပ္ ႏွစ္မ်ိဳးလံုး အသံုးျပဳႏုိင္တဲ့ Dictionary ဝက္ဘ္ဆုိက္ ေလးတစ္ခုပါ။ ဒီဆုိက္ကုိ NyiMyanmar1 Font အသံုးျပဳ ထားပါတယ္။ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">NyiMyanmar1.TTF</span> Font ကုိ ဒီဆုိက္ကပဲ Download လုပ္ၿပီး မိမိကြန္ပ်ဴတာရဲ႕ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">C:\WINDOWS\Fonts</span> Folder ထဲ ေကာ္ပီကူးထည့္႐ံုနဲ႔ ျမန္မာလုိ အသံုးျပဳလုိ႔ ရပါတယ္။ မိမိရွာေဖြတဲ့ စာလံုးရဲ႕ အသံထြက္ကုိလည္း Audio, Video တုိ႔နဲ႔ အလ်ဥ္းသင့္သလုိ အသံ/အ႐ုပ္ ထြက္ေပးပါတယ္။ စကားလံုးေတြကုိ အဆင့္ဆင့္ ခဲြျခားစိတ္ျဖာၿပီး ျပဳစုထားတဲ့အတြက္ အဘိဓာန္ စာအုပ္တစ္အုပ္နဲ႔ မျခားနားလွပါဘူး။ အသံုးတည့္ၾကမယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။<br /><br /><a href="http://dictionary.all-channel.com/">http://dictionary.all-channel.com</a><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: move;" border="0" /></a><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-646920886259964125?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-35396483652449712202009-12-31T18:15:00.003+06:302009-12-31T18:19:31.471+06:30<div style="text-align: justify;">အနာဂတ္လွပႏုိင္ၾကပါေစ<br /><br />ပန္းေတြ ဖူးရာကေန ပြင့္ၾကတယ္၊ အစြမ္းကုန္ လွေသြးၾကြယ္ၿပီး အခ်ိန္တန္ေတာ့ ညိႇဳးမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ႏွစ္ေဟာင္းကုိ ႏႈတ္ဆက္လုိက္တာနဲ႔ တစ္ႏွစ္ေတာ့ ထပ္အုိသြားၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္အရာကမွ ထာ၀ရ ဆုိတာ မရွိပါဘူး။ မတည္ၿမဲတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူ႔ေလာကထဲမွာ ေရာက္စဥ္ခဏ အဓိပၸါယ္ရွိရွိ ျဖတ္သန္းႏုိင္ရင္ပဲ အလွတရား ဆုိတာကုိ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီ အလွတရား ေတြကသာလွ်င္ ဘဝကုိ ရွည္ၾကာေစၿပီး ေနေပ်ာ္တဲ့ ရွင္သန္မႈကုိ ျဖစ္ေစမွာ အမွန္ပါ။ အဆုိးေတြေရာ အေကာင္းေတြနဲ႔ပါ ေရာျပြန္းေနတဲ့ ႏွစ္ေဟာင္းကုိ ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ပဲ ျဖတ္ေက်ာ္လာခဲ့တယ္။ ေရွ႕မွာ ေစာင့္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရင္ဆုိင္ေတြ႕ရမယ့္ ႏွစ္သစ္ကုိ လွပၿပီး ေအာင္ျမင္တဲ့ ေန႔သစ္ေတြပဲ ျဖစ္ေစခ်င္တာ ဆႏၵမွန္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္သစ္မွာ ေအာင္ျမင္လုိသူေတြ အတြက္ ေရွာင္က်ဥ္ရမယ့္ အခ်က္ေတြကုိ မွ်ေ၀ ေပးလုိက္ပါတယ္။<br /></div><br />(၁) စြန္႔စားရန္ သတိၱမရွိျခင္း ( Unwillingness to take risks )<br />(၂) ဇဲြမရွိျခင္း ( Lack of persistence )<br />(၃) ခ်က္ခ်င္းစိတ္ေက်နပ္မႈကုိသာၾကည့္ျခင္း ( Instant gratification )<br />(၄) ဦးစားေပးေရြးခ်ယ္မႈမရွိျခင္း ( Lack of priorities )<br />(၅) ျဖတ္လမ္းလုိက္တတ္ျခင္း ( Looking for shortcuts )<br />(၆) တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္ျခင္း၊ ေလာဘႀကီးျခင္း ( Selfshness and greed )<br />(၇) ခုိင္မာစြာ ယံုၾကည္မႈ မရွိျခင္း ( Lack of conviction )<br />(၈) သဘာဝ၏ ဥပေဒသမ်ား (သဘာဝနိယာမမ်ား)ကုိ နားမလည္ျခင္း ( Lack of understanding of nature's laws )<br />(၉) ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ရန္ စိတ္မပါျခင္း ( Unwillingness to plan and prepare)<br />(၁၀) အေၾကာင္းျပျခင္း၊ ဆင္ေျခေပးျခင္း ( Rationalizing)<br />(၁၁) အတိတ္က အမွားမ်ားကုိ သင္ခန္းစာ မယူျခင္း ( Not learning from past mistakes )<br />(၁၂) အခြင့္အလမ္းကုိ မျမင္ျခင္း ( Inability to recognize opportunity )<br />(၁၃) ေၾကာက္စိတ္ ( Fear )<br />(၁၄) ဗီဇစြမ္းရည္မ်ားကုိ အသံုးမခ်တတ္ျခင္း ( Inability to use talents )<br />(၁၅) စည္းကမ္းမရွိျခင္း ( Lack of discipline )<br />(၁၆) ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ျမတ္ႏုိ္းေလးစား တန္ဖုိးထားမႈ မရွိျခင္း ( Lack of self-esteem )<br />(၁၇) ဗဟုသုတမရွိျခင္း ( Lack of knowledge )<br />(၁၈) ဒုကၡေရာက္မယ့္ ခံယူခ်က္သေဘာထား ရွိျခင္း ( Fatalistic attitudes )<br />(၁၉) ရည္ရြယ္ခ်က္ ကင္းမဲ့ျခင္း ( Lack of purpose )<br />(၂၀) သတိၱမရွိျခင္း ( Lack of courage )<br /><br /><div style="text-align: justify;">ရွင္သန္ေနရသမွ် အခ်ိန္တုိင္းကုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျဖတ္သန္းႏုိင္ၾကဖို႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္။ မြန္ျမတ္တဲ့ လူမႈေရး လုပ္ငန္းေတြကုိ စိတ္အား ထက္သန္စြာနဲ႔ တတ္အားသေရြ႕ ကူညီေဆာင္ရြက္ ႏုိင္သူမ်ား ျဖစ္ၾကေစဖုိ႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္။ ႏွစ္သစ္မွာ စာဖတ္သူအားလံုး စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း၊ ကုိယ္၏က်န္းမာျခင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၾကေစဖုိ႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္။<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SzyPGaRytJI/AAAAAAAAAD4/tpjwLAq5-AU/s1600-h/NewYearJoke.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 206px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SzyPGaRytJI/AAAAAAAAAD4/tpjwLAq5-AU/s320/NewYearJoke.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421365391743169682" border="0" /></a><br />ဘ၀အေမာေတြ ၾကားမွာ ဆင္ျခင္လုိ႔ ၿပံဳးေပ်ာ္ႏုိင္ၾကပါေစ ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-3539648365244971220?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-77070955157831477942009-12-25T01:49:00.003+06:302009-12-25T01:54:41.927+06:30ငယ္ငယ္တုန္းခဏ<br /><br /><div style="text-align: justify;">လူတုိင္းအတြက္ ကုိယ္တုိင္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ မွတ္မွတ္ရရ သမုိင္းေလးေတြ ကုိယ္စီရွိၾကမွာပါ။ ဒုိင္ယာရီ အေနနဲ႔ မွတ္တမ္း မတင္ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ငယ္ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္လံုးဟာ ကိုယ္ပုိင္သမုိင္း ေတြပဲျဖစ္မယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ မိပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ သမုိင္းေၾကာင္းေတြ လွခဲ့တယ္ မလွခဲ့ဘူး ဆုိတာကေတာ့ ဘ၀ေပး အေျခအေနေပၚမွာ မူတည္ပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ အပူအပင္ မရွိခဲ့တဲ့ ငယ္ဘ၀ရဲ႕ သမုိင္းကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ လွပၾကမယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။<br /><br />တဂ္ပုိ႔စ္တစ္ပုဒ္ ေရးရေတာ့မယ္ဆုိရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ေရး အခ်က္အလက္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ခ်ျပလုိက္တာနဲ႔ အတူတူပဲလုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ငယ္ဘ၀၊ ငယ္အေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းသားဘ၀နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ လႈပ္ရွားမႈေတြကုိ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရးခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ထင္ရွား ေက်ာ္ေဇာတဲ့ လူသိသူသိ ပုဂၢိဳလ္ မဟုတ္ေတာ့ ဖတ္ေပ်ာ္တဲ့ အတၳဳပၸတၱိေတာ့ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အမွတ္တရ ရွိေနေအာင္ေတာ့ ဒီငယ္ဘ၀ဆုိတဲ့ တဂ့္ပုိ႔စ္ကုိ ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ေက်ာင္းမေနခင္ အခ်ိန္ထိေတာ့ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးမုိ႔ မွတ္မိတာ ဘာမွမရွိခဲ့ပါဘူး။ ငယ္ဘ၀မွာ အမွတ္အရဆံုး ေန႔ကေတာ့ မူလတန္းေက်ာင္း စတက္တဲ့ေန႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဖုိးနဲ႔ အဖြားက ေက်ာင္းခန္းထဲ အထိ လုိက္ပုိ႔ၿပီး ျပန္ေတာ့မယ္ လုိ႔ ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ တျခား ကေလးေတြလုိ ငုိခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ မငုိျဖစ္ေတာ့ ရင္ထဲမွာ တင္းက်ပ္က်ပ္ ျဖစ္က်န္ခဲ့တယ္။ အိမ္ကလူႀကီး ေတြနဲ႔ ပထဆံုး ခဲြေနရတဲ့ အခ်ိန္မုိ႔ အားငယ္စိတ္ေတာ့ ျဖစ္ခဲ့မိတာ အမွန္ပါ။ ဆရာမက စာေတြ စသင္ေတာ့မွ အဲဒီအားငယ္စိတ္ေတြ ေပ်ာက္သြားခဲ့တယ္။ ဒါက ပထမဆံုးရခဲ့တဲ့ အထီးက်န္ျခင္း အေတြ႕အႀကံဳသစ္ တစ္ခုပါ။<br /><br />အေဖနဲ႔အေမက တာခ်ီလိတ္ မကာဟုိခမ္း ရပ္ကြက္မွာ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းနဲ႔ ျမန္မာလက္မႈ လက္လုပ္ထည္ေတြ ေရႊခ်ည္ထုိးထည္ေတြ ေရာင္းတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က က်ိဳင္းတံု မဟာမုနိဘုရားနဲ႔ သိပ္မေ၀းတဲ့ ေလယာဥ္ကြင္း သြားတဲ့လမ္းမွာ အဖုိးနဲ႔အဖြားနဲ႔ ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ ၅ တန္းႀကီးတဲ့ ေဒၚေလး ၂ ေယာက္ရွိတယ္။ အုတ္တံတုိင္း ျမင့္ျမင့္၊ သံျပားတံခါးထူထူ အပိတ္နဲ႔ ျခံ၀င္းက်ယ္ထဲမွာ စည္းကမ္းႀကီးၿပီး ေရွး႐ုိးဆန္တဲ့ ဖုိးဖြားေတြနဲ႔ႀကီးျပင္း လာတာေၾကာင့္ ျပင္ပသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ဗဟုသုတ နည္းခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အရင္းႏွီးဆံုး အေဖာ္ေတြကေတာ့ ယုိးဒယားကလာတဲ့ သံပတ္အ႐ုပ္ေတြ၊ ျဖဳတ္/တပ္ ကစားႏုိင္တဲ့ ကစားစရာေတြနဲ႔ Puzzy အ႐ုပ္ဆက္တဲ့ ပန္းခ်ီကားေတြပဲျဖစ္တယ္။ ဒုတိယ အရင္းႏွီးဆံုး ကေတာ့ အဖုိးရဲ႕စာဖတ္ခန္းထဲက စစ္နဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုိ ဂႏၳ၀င္ စာအုပ္ေတြ၊ က႑စံုတဲ့ ဘာသာျပန္စာအုပ္ေတြ၊ တစ္ေထာင့္တစ္ည ပံုျပင္စာအုပ္ေတြ၊ ဆားပုလင္းႏွင္းေမာင္ လုိ ၀တၳဳအတဲြလုိက္ေတြနဲ႔ ျမန္မာ့စံုစြယ္က်မ္း စာအုပ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တတိယ အရင္းႏွီးဆံုး ကစားေဖာ္ေတြကေတာ့ အဖုိးရဲ႕ တပည့္ေတြျဖစ္တဲ့ ကားဆရာေတြ၊ စပါယ္ယာေတြ၊ စက္ျပင္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ (တစ္ခ်ိန္က်ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ သင္ဆရာ ျမင္ဆရာေတြ ျဖစ္လာမယ့္ ကားရဲ႕ စက္ပိုင္းဆုိင္ရာ ဆရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္) ကၽြန္ေတာ္ ဆုိးသမွ်ကုိျငဴစူျခင္းမရွိဘဲ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ အႏြံတာခံခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္အႀကိဳက္ လုိက္ေပးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ခုိင္းသမွ် အကုန္လုပ္ေပးတဲ့ ကားဆရာအဖဲြ႕ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းတက္ရင္ အဖုိးကိုယ္တုိင္ အေဒၚေတြနဲ႔အတူ ဂ်စ္ကားေလးနဲ႔ အႀကိဳအပုိ႔ လုပ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ျပင္ပ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ မရခဲ့တဲ့ အထီးက်န္ဆန္မႈကုိ ထဲထဲ၀င္၀င္ ခံစားရခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ငယ္ဘ၀က အ႐ုိးစဲြခဲ့တဲ့ ဒီအထီးက်န္ဆန္မႈရဲ႕ ေနာက္ဆက္တဲြ ရလဒ္ဆုိးကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္း အသင္းေတြ နည္းပါးခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ သူတစ္ပါး နာက်င္ခဲ့တာကုိလဲ ဂ႐ုဏာ မသက္မိတတ္ဘူး။ သူမ်ားနဲ႔ စကားေျပာ ေတာ့လည္း အေျပာ မတတ္ေတာ့ ေဘထုတ္နဲ႔ ပစ္ေပါက္လုိက္သလုိ အျဖစ္မ်ိဳး ခဏခဏ ႀကံဳခဲ့ရတယ္။ သူတစ္ပါးရဲ႕ ေျပာစကားေတြနဲ႔ အမူအရာကုိ ဘ၀င္မက်ခဲ့ရင္ စိတ္အလုိမက် ျဖစ္ၿပီး သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္လုိ မျမင္မိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရးဘက္မွာ အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိတယ္ဆုိတာကုိ ၀န္ခံတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ငယ္ဘ၀ ကေတာ့ ဒီမွ်ပါပဲ။ ဇာတ္ေပါင္းလုိက္ရင္ ေကာင္းတာနည္းၿပီး လုိအပ္ခ်က္က ခပ္မ်ားမ်ားရယ္ပါ။ တဂ္ထားတဲ့ ညီမငယ္ <a href="http://mydaydream.mmgenius.com/">ေန႔အိပ္မက္</a> လည္း ေက်နပ္ ႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။<br /></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: move;" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-7707095515783147794?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-86558073765744532982009-12-22T15:54:00.002+06:302009-12-22T15:57:59.850+06:30ရွမ္းဟင္းထုပ္<br /><br /><div style="text-align: justify;">ခရစၥမတ္နားနီးလာေတာ့ အေအးဓာတ္က အရင္ေန႔ေတြထက္ ပုိကဲလာတယ္လုိ႔ ထင္ရမိတယ္။ ေအးလြန္းေတာ့လည္း ဘယ္ေလာက္ထူတဲ့ ေစာင္ကုိပဲ ၿခံဳၿခံဳ ေႏြးလာတယ္ရယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။ ေကြးရင္း ေကြးရင္းနဲ႔ ခါးထဲက အ႐ုိးေတြေတာင္ ထံုက်ဥ္လာတယ္လုိ႔ ခံစားရမိတယ္။ တစ္လံုးတည္းေသာ Heater ကုိ ပ်ိဳပ်ိဳေဒၚေလးမ်ား ပ်ိဳပုိင္စီးထားတာေၾကာင့္ ဒီေဆာင္းအဖုိ႔ ကုိယ့္အလွည့္ ေရာက္လာေတာ့မယ္ မထင္ပါဘူး။ တစ္ေယာက္တည္း သမားအတြက္ ဒီလုိ ေအးစက္စက္ ေဆာင္းညရဲ႕ အထီးက်န္ဆန္မႈကုိ စာဖဲြ႕မယ္ဆုိရင္ ကုန္ႏုိင္မယ္ မထင္ပါဘူး။<br /><br />လုပ္ေနက် မနက္ လမ္းထေလွ်ာက္ ရာကအျပန္ စာတုိက္ပံုးထဲ စစ္ၾကည့္ေတာ့ စာအိတ္ ၃ ခုေရာက္ေနတယ္။ စာ ၃ ေစာင္လံုး လိပ္စာက ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေရးထားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေဒၚေလးငယ္ တစ္ေယာက္ထဲ ရဲ႕ နာမည္ပဲေရးထားတာပါ။ စာအိတ္ကိုင္ၿပီး စဥ္းစားမိတာက ေဒၚေလးငယ္ တစ္ေယာက္ ဧကန္ဓ ေတာ့ အမွန္ဧကန္ဓ ပဲဆုိၿပီး အစ္, မလုိ႔ မီးဖုိေဆာင္ထဲ ၀င္လုိက္တယ္။ ေဒၚေလးငယ္ကုိ အခန္႔သင့္ေတြ႕တာနဲ႔ " ေဒၚေလးငယ္ေတာ့စြံၿပီ ဂုဏ္ယူပါတယ္ " ေျပာၿပီး စာေတြကမ္းေပး လုိက္တယ္။ အံ့ႀသဟန္လည္းမျပ၊ ျပာယာခတ္ တာလဲမရွိဘဲ စာအိပ္ကုိ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေဖာက္ဖတ္တယ္။ ၿပီးတာနဲ႔ " @#$ ~^$# #@$* " အခ်ိဳးမေျပတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္ၿပီး " ဟဲ့.. ညက်ရင္ ခ်က္စ္ေက်ာင္းက ကေလးေတြ ခရစၥမတ္အတြက္ သီခ်င္းလာဆုိဖုိ႔ အသိေပးတဲ့စာဟဲ့ @#$ ရဲ႕ " တဲ့။ ေစာေစာစီးစီး ထင္ထားသလုိ မဟုတ္ဘဲ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ အတြယ္ခံလုိက္ရလုိ႔ ေနသာထုိင္သာေတာ့ ရွိသြားပါတယ္။<br /><br />မနက္ေစာစာ စားၿပီးတာနဲ႔ ေစ်း၀ယ္သြားဖုိ႔ ေဒၚေလးငယ္က အေခၚေတာ္ လြတ္လုိက္တယ္။ ဆဲြျခင္းေတာင္းနဲ႔ ေစ်း၀ယ္စာရင္း ေပးၿပီး ျမန္ျမန္၀ယ္ၿပီး အျမန္ျပန္လာခဲ့ ခ်ည္တဲ့။ သြားေတာင္ မသြားရေသးဘူး .. ပ်ိဳပ်ိဳႀကီးေတြမ်ား စိတ္ဆိတ္တယ္ဆုိတာ အမွန္ပဲ ယံုၾကည္ မိလုိက္တယ္။ အတြန္႔မတက္၀ံ့တာနဲ႔ ႀကီးေမနဲ႔အတူ ေစ်း၀ယ္ထြက္ခဲ့တယ္။ ႀကီးေမဆုိတာက အိမ္မွာ ခ်က္ျပဳတ္သန္႔ရွင္းဖုိ႔ အခ်ိန္ပိုင္းေခၚထားတဲ့ အန္တီပါ။ ကေန႔ေတာ့ ႀကီးေမရဲ႕ ျခင္းေတာ္ဆဲြေပါ့ဗ်ာ။ ေစ်း၀ယ္စာရင္းကုိ ၾကည့္ေတာ့ ၾကက္သြန္ၿမိတ္ ၁ ပိႆာ၊ ၃ ထပ္သား ၁ ပိႆာ၊ ေမႊးဆန္မႈန္႔ ၁၀ ထုပ္၊ ေမႊးေကာ္မႈန္႔ ၁ ထုပ္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ တစ္လံုးဥ ၅၀ သား၊ ဂ်ဴးျမစ္ ၁ ပိႆာ၊ င႐ုပ္သီးခဲြျခမ္း ၅၀ သား၊ နံနံပင္ အစိတ္သား၊ Birdy ေကာ္ဖီမစ္ ၂ ပါကင္နဲ႔ တုိလီေမာက္စ ေတြေရးထားတယ္၊ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ကြင္းစကြင္းပိတ္ထဲမွာ ( ကုိ x x x x အိမ္က ငွက္ေပ်ာရြက္ ၁၀ ရြက္ ခုတ္ခဲ့) ဆုိတာပါပဲ။ ငွက္ေပ်ာရြက္ နဲ႔ ၾကက္သြန္ၿမိတ္ ဆုိတာကုိ ဖတ္မိမွ ဟင္းထုပ္ လုပ္စားမယ္ဆုိတာ ရိပ္မိသြားတယ္။ ဟင္းထုပ္ စားခ်င္တာနဲ႔ ခုမွလူက လန္းလန္းဆန္းဆန္း ရွိၿပီး ေစ်းအျမန္၀ယ္ဖုိ႔ အားထည့္ ျဖစ္သြားတယ္။<br /><br />ရွမ္းဟင္းထုပ္ လုပ္စားနည္းက လြယ္ပါတယ္။ ပထမဆံုး အသားကုိ အရသာထည့္ၿပီး အရင္လံုးထားရပါမယ္။ (ဒီေနရာမွာ အရသာဆုိတာက ဆား၊ အခ်ိဳမႈန္႔၊ ၾကက္သြန္ျဖဴနဲ႔ ဂ်င္းေထာင္းတုိ႔ ေရာႏွယ္ၿပီး ေရသင့္႐ံုထည့္ လံုးတာပါ) ေနာက္ စတီးဇလံုႀကီးႀကီးထဲကုိ ဆန္မႈန္႔ေတြထည့္ လက္တစ္ဆစ္ သာသာလွီးထားတဲ့ ၾကက္သြန္ၿမိတ္ထည့္၊ အသားထူတဲ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီး နည္းနည္းထည့္၊ အရသာထည့္ၿပီးတာနဲ႔ ေရသင့္႐ံုထည့္ၿပီး ႏွံ႕ေအာင္ ႏွယ္ေပးရပါမယ္။ ေရမ်ားရင္ ေပ်ာ့ႏုိင္တယ္၊ ေရနည္းရင္လည္း မာသြားႏုိင္တာေၾကာင့္ အေနေတာ္ေလး ျဖစ္ေအာင္ ဆၿပီး ထည့္ႏွယ္ ေပးရပါမယ္။ ႏွံ႕ေအာင္ႏွယ္ ၿပီးသြားရင္ လံုးထားတဲ့ အသားကုိ လက္ႏွစ္လံုးသာသာ ပါးပါးေလးျဖစ္ေအာင္ လွီးထားရပါမယ္။ ငွက္ေပ်ာဖက္ကုိလည္း မီးနည္းနည္းျပၿပီး အေနေတာ္ စိတ္ထားရပါမယ္။ အဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ စားဆီသုတ္ထားတဲ့ ငွက္ေပ်ာဖက္ထဲကုိ ႏွယ္ထားတဲ့ ဟင္းထည့္ အသားထည့္ ၿပီးတာနဲ႔ ေပါင္းအုိးထဲ စီထည့္ၿပီး ေပါင္းေပးရပါမယ္။ ဟင္းထုပ္ကုိ ေပါင္းထားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ငရုတ္ဆီအတြက္ ၾကက္သြန္ျဖဴကုိ စလံုးစခုေထာင္းၿပီး ဆီမ်ားမ်ားနဲ႔ ေၾကာ္ရပါမယ္။ ၾကက္သြန္က်က္ရင္ မီးေပၚကခ်ၿပီး ငရုပ္သီးခဲြျခမ္းကုိ အဲဒီၾကက္သြန္ေၾကာ္ ဆီထဲ ထည့္ေမႊရပါမယ္။ ဆီနဲ႔ ငရုပ္သီး ႏွံ႕သြားရင္ စတီးဇလံုအလြတ္ထဲ သြန္ခ်အေအးခံ လုိက္ရပါမယ္။ ဒီငရုတ္သီးေၾကာ္က ဟင္းထုပ္ထဲ ထည့္စားဖုိ႔ အကၡရာက်တဲ့ အစာပလာပါ။ ၃ နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္ ေပါင္းလုိက္ရင္ ေမႊးႀကိဳင္ေနတဲ့ ရွမ္းဟင္းထုပ္ကုိ စားလုိ႔ရပါၿပီ။ ဟင္းထုပ္နဲ႔ အတူကပ္စားဖုိ႔ နံနံပင္ရယ္၊ ဂ်ဴးျမစ္ရယ္ အဆင္သင့္ ေရေဆးထားရင္ အားလံုး အဆင္ေျပပါၿပီ။ ဒီေနရာမွာ နည္းနည္းလုပ္စားခ်င္ သမားအတြက္ ေပါင္းအုိးမရွိရင္လဲ ႐ုိး႐ုိးထမင္းအုိးနဲ႔ ေပါင္းလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ထမင္းအုိး ေအာက္ေျခကုိ ေရထည့္လုိ႔ျဖစ္ေအာင္ ဇကာခံေပ့ါ၊ ဇကာမရွိလဲ ငွက္ေပ်ာရြက္အ႐ုိးကုိ အုိးနဲ႔အေနေတာ္ တုိင္းျဖတ္ၿပီး ခံလုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ကဲ ညက်ရင္ သီခ်င္းလာဆုိမယ့္ ခ်က္စ္ေက်ာင္းက ေရာင္းရင္းေတြ ႀကိဳက္ မႀကိဳက္ေတာ့ မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မစားရတာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ဟင္းထုပ္ကုိ မ်ားမ်ားေလး တြယ္ပစ္လုိက္တယ္။ ဘေလာဂ့္မိတ္ေဆြ ေတြလည္း ကရိကထ မမ်ားတဲ့ ရွမ္းဟင္းထုပ္ကုိ လုပ္စားၾကည့္ပါအုန္းလုိ႔ ...။ သက္သတ္လြတ္ စားခ်င္ရင္ေတာ့ အသားထည့္မေပါင္းလဲ အရသာရွိပါတယ္။ အားလုံးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစ။<br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: move;" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-8655807376574453298?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-73381756057162643982009-12-17T12:24:00.003+06:302009-12-17T12:30:35.370+06:30ရွမ္းမုန္႔တီ ေခါက္ေဆန္႔<br /><br /><div style="text-align: justify;">ရန္ကုန္မွာ ရွိေနတုန္းက သူငယ္ခ်င္းအိမ္ေတြ လုိက္လည္ဖုိ႔ ေတာ္ေတာ္ရယ္ပါ အိမ္ျပင္ေတာင္ သိပ္မထြက္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ေတြတင္ မဟုတ္ပါဘူး ၿမိဳ႕ထဲေတာင္ တစ္လ ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ပဲ ဂ်ာနယ္၀ယ္ ထြက္ရင္သာ အျပင္ထြက္ျဖစ္တယ္။ အသိအိမ္ေတြ မလည္ျဖစ္ဆုိ ခင္မင္မႈနဲ႔ ကိုယ္ကသြားျဖစ္ရင္ေတာင္ ေႏြးေထြးမႈ မရွိတာကုိ ခံစားမိလုိ႔ပါ။ ေနာက္ၿပီး ေကၽြးေမြးရမွာ စုိးရြံ႕ေနပံုေပၚၿပီး သိပ္လည္းပဲ ႀကိဳဆုိခ်င္ပံုမရပါဘူး။ ဒါေတာင္ ကုိယ္က ဘယ္သူ႔အိမ္သြားသြား လူႀကီးေတြနဲ႔ သိသည္ျဖစ္ေစ မသိသည္ျဖစ္ေစ သစ္သီးတစ္အိတ္ေတာ့ ပါစၿမဲပါ။ ခုရြာကုိ ျပန္ေရာက္ေတာ့ အိမ္မွာကပ္တဲ့ရက္ရယ္လုိ႔ မရွိသေလာက္ အလည္လြန္ေနတယ္။ လည္လြန္းဆုိ ဘယ္အိမ္ေရာက္ေရာက္ ကိုယ့္အိမ္လုိ ကုိယ့္မိသားစုလုိ ပ်ဴငွာၿပီး မကုန္ႏုိင္တဲ့ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းေတြ စၿမံဳျပန္ ေနမိလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး စားစရိတ္ၿငိမ္းတယ္ေလ။ ေရာက္တာနဲ႔ စားမယ္ ၀ါးမယ္ က်ိတ္မယ္ ဆုိတာခ်ည္းပဲ။ မကုန္ရင္ အိမ္ျပန္သယ္လုိ႔လည္းျဖစ္တယ္။ ကဲ ဘယ္ေလာက္အေျခအေန ေကာင္းလဲ စဥ္းစားသာၾကည့္ပါ။<br /><br />တစ္ေန႔က စုိင္းေနာင့္တုိ႔အိမ္ ဖိတ္ထားလုိ႔ ေရေအးကြင္းထဲ ေရာက္ခဲ့တယ္။ စိုင္းေနာင့္ေၾကာင့္ ေရာက္ျဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ စိုင္းေနာင့္အစ္မ နန္းေလာ၀္ခမ္းက ေခါက္ေဆန္႔ လုပ္စားလုိ႔ ေခၚေကၽြးတာ ျဖစ္တယ္။ အေဖကပအုိ၀့္ အေမကရွမ္း ေတြမုိ႔ ရွမ္းနာမည္ေတြနဲ႔ ျဖစ္ေပမယ့္ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္လံုးက ရွမ္းစကား ေျပာတတ္ၾကတာ မဟုတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ စီနီယာက်တဲ့ ေလာ၀္ခမ္းက ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးေပမယ့္ ၿမိဳ႕မေစ်း ေတာင္ဘက္တုိက္တန္းမွာ ေရႊဆုိင္ထြက္တယ္။ သူတုိ႔အိမ္က လက္ဖက္ပဲြ႐ံုေထာင္ထားတယ္။ လက္ဖက္ကုန္ေတြ သယ္ေပးရင္းက အလြန္ရင္းႏွီးတဲ့ ေျပာမနာ ဆုိမနာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္သြားတာၾကာေပါ့။<br /><br />ေခါက္ေဆန္႔ ဆုိတာ မုန္႔တီဖတ္နဲ႔ လုပ္စားတဲ့ ရွမ္းမုန္႔တီလုိ႔ပဲ ေခၚရမလားပဲ။ သူ႔ဟင္းရည္ရဲ႕ အနံ႕က ပဲပုပ္နံ႕ သင္းတယ္။ နံနက္ေစာစာ အေနနဲ႔ စားရတဲ့ ႐ုိးရာအစားအစာ တစ္မ်ိဳးပါ။ ပဲပုပ္ႀကိဳက္ရင္ေတာ့ ရွမ္းမုန္႔တီျဖစ္တဲ့ ေခါက္ေဆန္႔လဲ ႏွစ္သက္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ႀကိဳက္တယ္ အၿမဲလဲ စားျဖစ္တယ္။ ပဲပုပ္နံ႕သင္းသင္း နဲ႔အတူ သံပုရာသီးနံ႔နဲ႔ နံနံပင္အနံ႕နဲ႔ပါဆုိ မျဖစ္မေန သြားရည္ကုိ ယုိသြားေစပါတယ္။ သူက ၾကက္သားနဲ႔ခ်က္ရင္ မလုိက္ဖက္ဘဲ အဆီမ်ားတဲ့ ၀က္သားနဲ႔ ခ်က္ပါမွ သူ႕ဟင္းရည္က အရသာရွိၿပီး ပုိအသက္၀င္ပါတယ္။ ေခါက္ေဆန္႔ စားတဲ့အခါ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ တစ္ခုရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ပထမပဲြမွာပဲ စားလုိ႔ေကာင္းၿပီး လုိက္ပဲြထပ္ယူရင္ အရသာ ေပါ့သြားတာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ စားရင္ ၀မ္းစတုတ္နဲ႔ ကုန္ႏုိင္သေလာက္ အျပတ္ျပင္ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ထမင္းလုိက္ပဲြထည့္တဲ့ ဇလံုကုိေရြးၿပီး ေခါင္းမေဖာ္တမ္း စားလုိက္တာပဲ။ အစားနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ ရွက္တတ္သူ မဟုတ္ေတာ့ မ်က္ႏွာထူထူနဲ႔ပဲ စားျဖစ္ခဲ့တယ္။<br /><br />ေခါက္ေဆန္႔ ခ်က္စားခ်င္ရင္ေတာ့ လုပ္နည္းကလြယ္ပါတယ္။ ပထမဆံုး အဆီပါတဲ့ ၀က္သားကုိ ေသးေသးတံုးၿပီး ခရမ္းခ်ဥ္သီးမ်ားမ်ားနဲ႔ အရသာရွိေအာင္ ဗမာခ်က္ခ်က္ ရပါတယ္။ မိသားစု မမ်ားရင္ေတာ့ ၀က္သား ၅၀ သားဆုိ အေတာ္ပါပဲ။ ၀က္သားဟင္း ဆီလည္ၿပီး က်က္ေလာက္ၿပီဆုိရင္ သင့္ေတာ္တဲ့ ဒန္အုိးအႀကီးထဲ ေျပာင္းထည့္ရပါမယ္။ ေနာက္ ေရကုိ သင့္ေတာ္သလုိထည့္ေပးရပါမယ္။ ေရဆူလာရင္ စလံုးစခု ေထာင္းထားတဲ့ ပဲပုပ္ခ်ပ္အက်က္မႈန္႔ကုိ ထည့္ေပးရပါမယ္။ ေနာက္ၿပီး လက္ပံပြင့္ေျခာက္ကုိ ထပ္ထည့္ရပါမယ္။ သိပ္မၾကာခင္မွာ အရသာထည့္ၿပီးရင္ အသင့္စားလုိ႔ရတဲ့ ေခါက္ေဆန္႔ ဟင္းရည္ကုိ ရၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာမုန္႔ဟင္းခါးလိုပဲ ေခါက္ေဆန္႔မွာလဲ ဟင္းရည္ရဲ႕ အရသာက အခရာက်ပါတယ္။ မုန္႔တီဖတ္ အရြယ္ကေတာ့ နန္းႀကီးသုပ္လုပ္စားတဲ့ အရြယ္ႀကီးတဲ့ မုန္႔ဖတ္ဆုိ ပုိအဆင္ေျပပါတယ္။ ေနာက္ စားခါနီးရင္ သံပုရာသီးစိတ္ရယ္၊ နံနံပင္ရယ္၊ င႐ုတ္သီးမႈန္႔ရယ္၊ ငံျပာရည္အခ်ိဳရယ္ စားပဲြေပၚတင္ထားလုိက္ရင္ ၿပီးျပည့္စံုပါၿပီ။ ေခါက္ေဆန္႔နဲ႔ တဲြဖက္ၿပီးစားလုိ႔ ေကာင္းတာကေတာ့ ၀က္ဆီဖတ္ေက်ာ္နဲ႔ ၀က္အူကၽြတ္ကၽြတ္ ေၾကာ္တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲ စားျဖစ္စားျဖစ္ အြန္လုိင္းေပၚက ဘေလာဂ့္ေဘာ္ဒါေတြကုိ ဦးဆံုးအရင္ သတိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခ်က္စားၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ အမွတ္တရ ေရးလုိက္ပါတယ္။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစ။<br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: move;" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-7338175605716264398?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-63425988204458789962009-12-13T15:46:00.004+06:302009-12-17T12:31:44.852+06:30ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေထာက္<br /><br /><div style="text-align: justify;">က်ိဳင္းတံုၿမိဳ႕နဲ႔ ရွစ္မုိင္ေ၀းတဲ့ ၀မ္၀ိန္းရြာမွာ ဖုိးဖြားေတြပုိင္တဲ့ လယ္နဲ႔ ယာခင္းေတြ ကေန႔ထက္ထိ ရွိတယ္။ ဖုိးေလးတုိ႔ ဖြားေလးတုိ႔နဲ႔ ရြာကအမ်ိဳးေတြ ကေန႔ထက္တုိင္ စပါးေတြ စုိက္ပ်ိဳး လုပ္ကိုင္ဆဲပဲ ျဖစ္တယ္။ ဧက ဘယ္ေလာက္က်ယ္က်ယ္ ရွိၿပီး မ်ိဳးစပါး ဘယ္ႏွတင္းႀကဲတယ္ ဆုိတာေတာ့ တစ္ခါမွ ေမးၾကည့္ဖူးျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး။ အေပၚယံအေနနဲ႔ လယ္ေတြရွိတယ္၊ ငယ္က အလည္ေရာက္ဖူးတယ္ ဆုိတာေလာက္ ပါပဲ။ ကိုယ္တုိင္ ကိုယ္က် စိုက္ပ်ိဳးတတ္ဖုိ႔ ဆုိတာ ေ၀းေသာ အေၾကာင္းပါ။ အထင္ႀကီးေအာင္ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ လယ္ကန္စင္း႐ုိးေပၚေတာင္ ေျဖာင့္မွန္ေအာင္ လမ္းမေလွ်ာက္တတ္ ခဲ့ပါဘူး။<br /><br />စပါးေပၚခ်ိန္မွာ ဖုိးေလးတုိ႔က စပါးကုိႀကိတ္ခဲြၿပီးမွ ဆန္ေတြကုိ ႏြားလွည္းနဲ႔ အိမ္တုိင္ရာေရာက္ လာပုိ႔ေပးတယ္။ က်ိဳင္းတံုအေခၚ ရွမ္းဆန္နဲ႔ ေကာက္ညႇင္းဆန္ ေတြျဖစ္တယ္။ ဒီလုိ ေဆာင္းဥတု စပါးေပၚခ်ိန္ပဲ လာပုိ႔တာ ျဖစ္တယ္။ ဆန္ေတြ ေကာက္ညႇင္းေတြနဲ႔ အတူ သပ္သပ္ခတ္ခတ္ ခုတ္ထားတဲ့ ၀ါးလံုးစိမ္း ပိုင္းေလးေတြလဲ အမ်ားႀကီး ပါတယ္။ အဲဒီ ၀ါးလံုးေတြကုိ ဘာလုပ္ရသလဲ ဆုိေတာ့ ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေထာက္ ေပါင္းစားတာပါ။ ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေထာက္ လုပ္စားနည္းကေတာ့ လြယ္ပါတယ္။ ညဘက္မွာ ေကာက္ညႇင္းကုိ ေရေဆးၿပီး ေရစိမ္ထားရတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ၀ါးလံုးထဲ တစ္ခါတည္း ထည့္စိမ္လုိ႔လည္း ရတယ္။ ေကာက္ညႇင္းဆန္နဲ႔ ေရကုိ ၀ါးလံုးေပါက္ မေရာက္ခင္ လက္ေလးလံုးစာေလာက္ ေနရာ ခ်န္ထားေပးရတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ ေကာက္ညႇင္းက်က္လာရင္ ပြတက္ၿပီး ေနရာယူလာလုိ႔ ေကာက္ညႇင္းပြစာအတြက္ ေနရာခ်န္ထားေပးတဲ့ သေဘာပါ။ ဆားကုိ သင့္႐ံုထည့္ေပးရပါတယ္။ ဒါမွ ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေထာက္ကုိ ဒီအတုိင္း ကိုက္စားလဲ အရသာရွိေစ ပါတယ္။ ၀ါးလံုးအေပါက္ကုိ ငွက္ေပ်ာရြက္နဲ႔ လိပ္ၿပီး ဆုိ႔ထားရပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ တစ္ညလံုး ၀ါလံုးကုိေထာင္ထားၿပီး ေကာက္ညႇင္းကုိ စိမ္ထားရပါတယ္။ ၀ါးက်ည္ေထာက္ကုိ မီးၿမိဳက္ဖုိ႔ အေနေတာ္ ေျမက်င္းေလးတူးေပးရတယ္။ ၀ါးလံုးအရွည္ကုိၾကည့္ၿပီး သင့္ေတာ္တဲ့ အနက္ကုိ တူးရပါမယ္။ ၀ါးလံုးအရွည္က ၃ ေပဆုိ က်င္းကုိ ၂ ေပခဲြေလာက္ တူးထားရင္ အဆင္ေျပပါတယ္။ (ၿမိဳ႕မွာေတာ့ အိမ္ေရွ႕ေျမာင္းကုိ ရွင္းၿပီး ေဆာ္ပစ္လုိက္တာပဲ)<br /><br />မနက္ ၄ နာရီေလာက္ဆုိ တူးထားတဲ့က်င္းထဲ ထင္းမီးေမႊးၿပီး ညက ေကာက္ညႇင္းစိမ္ထားတဲ့ ၀ါးလံုးေတြကုိ အစီအရီစီထားၿပီး ခ်က္လုိ႔ရပါၿပီ။ အမွန္ေတာ့ ခ်က္တယ္ ဆုိတာထက္ ၀ါးက်ည္ေထာက္ကုိ မီးၿမိဳက္လုိက္တာပါ။ မီးအၿမိဳက္ညီေအာင္ ၀ါးလံုးကို လွည့္ေပးရပါတယ္။ ဒါမွလည္း ေကာက္ညႇင္းက အက်က္ညီမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သတိထားဖုိ႔က မီးကင္ေနတဲ့ ၀ါးက်ည္ေထာက္ေတြ မီးမေလာင္ေအာင္ ဂ႐ုတစိုက္နဲ႔ လွည့္လွည့္ ေပးရပါတယ္။ ေကာက္ညႇင္း က်က္မက်က္ကုိ ငွက္ေပ်ာရြက္အဖံုး ဟဖြင့္ၿပီး လက္နဲ႔တုိ႔ စမ္းၾကည့္ရတယ္။ အမွန္ေတာ့ သာမန္မ်က္စိနဲ႔ ၾကည့္ရင္ေတာင္ က်က္မက်က္ သိႏုိင္ပါတယ္။ ၀ါးက်ည္ေထာက္ထဲ ေရလဲခမ္းၿပီ ၀ါးစိမ္းနံ႔နဲ႔ ေကာက္ညႇင္းနံ႔ သင္းေနၿပီဆုိရင္ က်က္ပါၿပီ။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္အေနနဲ႔ မီးကင္ၿပီး က်က္ေနတဲ့ ၀ါးက်ည္ေထာက္ကုိ မီးကင္ထားတဲ့ အျပင္ဘက္ မီးေလာင္ထားတဲ့ ၀ါးလံုးမ်က္ႏွာစာကုိ ဓားထက္ထက္နဲ႔ စိပ္ထုတ္ပစ္လုိက္ ရပါမယ္။ လက္နဲ႔ ႏႊာလုိ႔ရေအာင္ ပါးလႊာသြားၿပီဆုိရင္ ၀ါးစြယ္ေတြ လက္မစူးမိေအာင္ အေခ်ာသင္ေပးရတယ္။ ဒါေလာက္ဆုိရင္ အသင့္စားလုိ႔ရတဲ့ ၀ါးစိမ္းနံ႔သင္းေနတဲ့ ပူပူေႏြးေႏြး ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေထာက္ ရၿပီျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />၀ါစိမ္းနံ႔ေမြးေနတဲ့ ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေထာက္ကုိ သူ႔အတုိင္း စားလည္း အရသာရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကေတာ့ (ထုိေနာက္)လုိ႔ ေခၚတဲ့ ပဲပုတ္ခ်ပ္အေျခာက္ကုိ မီးကင္၊ မႈန္႔ေနေအာင္ေထာင္း၊ စားနဲ႔ ၿငဳတ္သီးမုန္႔ နည္းနည္း ထည့္ၿပီး ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေထာက္ နဲ႔ တုိ႔စားတာကုိ ႏွစ္သက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ထုိ႔ဟူးဆီစိမ္နဲ႔ စားလဲ လုိက္ဖက္တယ္။ ပုိလုိ႔ေကာင္းတာကေတာ့ မုန္ညႇင္းခ်ဥ္ (ခ်ဥ္ဖတ္)ကုိ အေနေတာ္ျဖစ္ေအာင္ ဓားနဲ႔လွီးၿပီး ႏွပ္ႏွပ္စင္း သံုးထပ္သားနဲ႔ ေက်ာ္ထားတဲ့ ၀က္သားမုန္ညႇင္းခ်ဥ္ေၾကာ္ က အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။ (သြားရည္က်သြားလို႔ ေဆာရီးဗ်ာ) ဒီဗမာျပည္ဘက္မွာေတာ့ ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေထာက္ကုိ သၾကားနဲ႔ပဲ တုိ႔စားၾကတာ ေတြ႕မိတယ္။ သူ႔အရပ္နဲ႔ သူ႔အထာ ျဖစ္မွာပါ။ ေနာက္ၿပီး ၀ါးနံ႔သင္းေနတာမ်ိဳးလည္း မရွိဘူး။ ေကာက္ညႇင္းထက္ ဆန္ၾကမ္းေရာတာ မ်ားေတာ့ မုန္႔အသားက မာေတာက္ေတာက္ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ စားရတာ အာမစဲြလွပါဘူး။<br /><br />ေဆာင္းမနက္ ခ်မ္းခ်မ္းမွာ မိသားစု ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမေတြ စံုစံုလင္လင္ ၀ုိင္းဖဲြ႕ၿပီး ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေထာက္ ကင္ရင္းနဲ႔ မီးလည္း လွဳံႏုိင္တယ္။ နံနက္ေစာစာကုိလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ အရသာရွိရွိ စားႏုိင္တယ္။ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ရွမ္းျပည္က ဓေလ့ေလးတစ္ခုပါ။ အခြင့္အခါသင့္ရင္ ဘေလာဂ့္ေပၚက ေရာင္းရင္းေတြကုိပါ ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေထာက္ လုပ္ေကၽြးပါအုန္းမယ္။ ခုေတာ့ ဒီမွ်ပါပဲ။<br /><br /><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: move;" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-6342598820445878996?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-49001192171384271772009-12-10T09:11:00.002+06:302009-12-10T10:57:57.390+06:30ကေယာက္ကယက္ ဒီဇင္ဘာေန႔မနက္<br /><br /><div style="text-align: justify;">ညကတည္းက ျပင္ဆင္ထားတဲ့ ငွက္ခါးေရာင္ထြက္ဆြတ္ကုိ ၀တ္တယ္။ Walking shoe လဲၿပီး NY တံဆိပ္ပါတဲ့ သုိးေမႊးေခါင္းေဆာင္းကုိ စြပ္တယ္။ သကၠလပ္မာဖလာ ကုိပတ္ၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ မွန္ထဲျပန္ၾကည့္ေတာ့ အားကစားလုပ္မယ့္သူက လည္စည္းနဲ႔ဆုိေတာ့ ၾကည့္ေကာင္းမယ္ မထင္တာနဲ႔ ျပန္ခၽြတ္တယ္။ လုိရမယ္ရ သုိးေမႊးလက္အိတ္ကိုေတာ့ ယူလုိက္တယ္။ ျပည့္စံုၿပီ ထင္ေပမယ့္ မသိစိတ္ထဲမွာ တစ္ခုခုလုိေနသလုိမ်ိဳး မတင္မက် ခံစားရမိတယ္။ ဒါနဲ႔ အိမ္သားေတြ မႏုိးခင္ ေအးစက္ေနတဲ့ သံပန္း ၿခံ၀င္းတံခါးကို အသာအယာပိတ္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ဖုိ႔ ထြက္လာခဲ့တယ္။<br /><br />ကုိယ္ထူကုိယ္ထ ကြန္ကရစ္လမ္းေလး နဲနဲ ေလွ်ာက္လိုက္တာနဲ႔ မင္းလမ္းမေပၚ ေရာက္တယ္။ မင္းလမ္းကေန ၿမိဳ႕မေစ်းဘက္ မ်က္ႏွာမူလုိက္တာနဲ႔ ႏုိင္လြန္ကတၱရာ အတတ္လမ္းေတြက ဆီးႀကိဳေနတယ္။ ဒီအတတ္လမ္းက ေအးသာယာၿမိဳ႕သစ္ အတက္ကေနစလုိက္တာ ေတာင္ႀကီးတကၠသိုလ္ အ၀င္၀ ေက်ာ္သည္အထိ အတက္လမ္းေတြပဲ ျဖစ္တယ္။ ေတာင္ႀကီးသား စစ္စစ္ မဟုတ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ သက္တမ္းတစ္၀က္နီးပါးက ဒီေတာင္ႀကီးမွာပဲ ေနထုိင္ ႀကီးျပင္းလာတာေၾကာင့္ ကိုယ့္ၿမိဳ႕ ကိုယ့္ဌာန ကိုယ့္ေမြးရပ္ေျမနဲ႔မျခား သံေယာဇဥ္ ျဖစ္မိတယ္။ မွ်တတဲ့ ရာသီဥတုနဲ႔ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္တဲ့ ၿမိဳ႕ဖဲြ႕စည္းမႈေၾကာင့္ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ေလာက္ စိတ္ႀကိဳက္မျဖစ္ မေပ်ာ္ပုိက္မိတာ အမွန္ပါ။<br /><br />လတ္ဆတ္တဲ့ ေဆာင္းေလ ေအးျမျမကုိ ႐ႈ႐ႈိက္ရင္း ေခါင္းစြပ္ကုိ နားလံုေအာင္ ဆဲြခ်လုိက္တယ္။ ခ်ိန္းထားတဲ့ ေရႊအင္းေလး တည္းခုိခန္းေရွ႕ ေရာက္ေတာ့ စိုင္းေနာင့္ကုိ မေတြ႕ေသးတာနဲ႔ ၅ မိနစ္ေလာက္ ေသြးပူလုပ္ရင္း ေစာင့္ေနလုိက္တယ္။ သူထြက္လာမယ့္ လမ္းၾကားထဲ လႈပ္ရွားမႈ မေတြ႕တာနဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲပဲ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့တယ္။ လမ္းနဲနဲေျပရင္ ေျပးတယ္။ ကုန္းေမွာက္ရင္ လမ္းေလွ်ာက္တယ္။ တစ္ခါတေလ ဓာတ္တုိင္ ၂ တုိင္စာေျပးၿပီး ဓာတ္တုိင္ ၁ တုိင္စာ လမ္းေလွ်ာက္တယ္။ အားကစား မလုပ္ျဖစ္တာ ၾကာၿပီျဖစ္လုိ႔ ေျခသလံုးၾကြက္သား ေတြက တင္းေနတာေၾကာင့္ သိပ္လည္း မေျပးႏုိင္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ ေဂါက္ကြင္းအ၀င္၀ထိ ေရာက္ေအာင္ေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္မယ္လုိ႔ အားခဲၿပီး လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ ျဖစ္တယ္။ မင္းလမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ သူလုိ ကုိယ္လုိ အားကစား လုိက္စားတဲ့သူေတြ အရြယ္စံု အမ်ားႀကီးေတြ႕ရတယ္။ ရွမ္းစာေပနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ အေဆာက္အဦေရွ႕ လမ္းအခ်ိဳးေနရာမွာ အနည္းငယ္ ေမွာင္ေနတာကလဲြရင္ နီယြန္မီးလံုးေတြနဲ႔ တစ္လမ္းလံုး လင္းထိန္ ေနပါတယ္။ စက္မႈလက္မႈ ေက်ာင္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ျမဴေတြအုပ္ဆုိင္းၿပီး ပိန္းပိတ္ေအာင္ က်လာတာေၾကာင့္ ဒီဇင္ဘာရဲ႕ ေဆာင္းအလွကုိ ပုိအသက္၀င္ေစတယ္။ ေဂါက္ကြင္းဂိတ္ေပါက္ထိ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေျခသလံုးနဲ႔ ေပါင္ကၾကြက္သားေတြ တင္းၿပီး အေတာ္ေလး နာေနတာေၾကာင့္ အျပန္လမ္းမွာ မေျပးႏုိင္ေတာ့ဘဲ မွန္မွန္ေလးပဲ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ခဲ့တယ္။<br /><br />အိမ္မျပန္ခင္ ညေစ်းထဲ၀င္ၿပီး Breakfast အေနနဲ႔ ထုိ႔ဟူးေႏြး၀င္စားတယ္။ ေစာလြန္းေသးေတာ့ စားဖုိ႔ အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးပါဘူး။ ထုိင္လက္စနဲ႔ တစ္ခါတည္း စားသြားမွာျဖစ္လုိ႔ အခါးရည္ေသာက္ရင္း ေစာင့္ေနလုိက္တယ္။ ထုိ႔ဟူးေႏြး ၂ ပဲြ၊ ထုိ႔ဟူးေက်ာ္ ၁ ပဲြနဲ႔ ၀က္ေခါက္ ၂ ထုပ္ စားလုိက္တယ္။ သူ႔ေခါက္ဆဲြနဲ႔ သူအေၾကာ္ လုိက္ဖက္ညီတာေၾကာင့္ အာသာမေျပ ေသးေပမယ့္ ေလ်ာ့ေပါ့ေပါ့ပဲ စားလုိက္တယ္။ စားၿပီးလုိ႔ ေငြေခ်မယ္လုပ္ေတာ့မွ ဒိန္းကနဲဆုိ ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းနပန္းႀကီးသြားတယ္။ ေျခဖ၀ါး လက္ဖ၀ါးေတြမွာ ေခၽြးေစးေတြ ျပန္လာတယ္။ ေျပးေနတုန္းက ေခၽြးမထြက္ေပမယ့္ ခုမွ ေခၽြးေတြ တစုိ႔စုိ႔ ထြက္လာတယ္။ ေက်ာနဲ႔ ရင္ဘတ္မွာ ေခၽြးေတြ စီးက်လုိ႔ေတာင္ ေနတယ္။ အိမ္ကထြက္လာ ကတည္းက တစ္ခုခု လုိေနတယ္လုိ႔ မသိစိတ္က ႏုိးေဆာ္ေနေပမယ့္ သိစိတ္က အမွတ္မရတာနဲ႔ အေရးႀကီးတဲ့ ပိုက္ဆံအိတ္ ပါမလာမွန္း ခုမွ အသိ၀င္လာတယ္။ ပိုက္ဆံအိတ္ပါမလာဘူးလုိ႔ ေျပာရင္လည္း ဆုိင္ရွင္က ယံုမွာ မဟုတ္သလုိ မနက္ ေစ်းဦးေပါက္ အေၾကြးနဲ႔ေတာ့ လူကုိ ဒီအတုိင္း ျပန္လႊတ္လုိက္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ကိုယ့္ေပ့ါေလ်ာ့မႈနဲ႔ ကုိယ္မုိ႔ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ပလက္ေဖာင္းေပၚ ျဖတ္သြားျဖတ္လာနဲ႔ ေစ်း၀ယ္သူေတြထဲမွာ အသိတစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား ပါေလမလားဆုိၿပီး မ်က္လံုးကၽြတ္မတတ္ ရွာေနေပမယ့္ ဆုိင္ရွင္ အစ္မႀကီး မရိပ္မိေအာင္ေတာ့ ဟန္ကုိယ့္ဖုိ႔မုိ႔ အခါးရည္ကိုပဲ တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ ငွဲ႕ေသာက္ေနမိတယ္။<br /><br />မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ၾကာမွ ေသာကဗ်ာပါဒေတြ ႏုတ္ယူေပးမယ့္ ေက်းဇူးရွင္ စိုင္းေနာင့္ ေရာက္လာတယ္။ ေရာက္တာနဲ႔ ကိုယ္က ဦးေအာင္ ဆီးေဟာက္ လုိက္တယ္။ မင္းခ်ိန္းထားတဲ့ ေနရာကုိ နာရီ၀တ္ (အမွန္ေတာ့ ၅ မိနစ္ပါ) ၾကာေအာင္ ေစာင့္ေနေပမယ့္ မင္းမလာလုိ႔ ဒီ၀ုိင္းကုိ မင္းပဲ ရွင္းလုိက္လုိ႔ ေျပာကာရွိေသး သူ႔အျပစ္ကုိ သူ၀န္ခံသြားတယ္။ ညက ခ်က္တင္ (ျခင္၏ဦးေလး) ကိုက္လုိ႔ မနက္မထႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္း ၿပံဳးဖားဖားနဲ႔ လုပ္ေနလုိ႔ မနည္း ခြင့္လႊတ္လုိက္ရတယ္။ ေငြရွင္းမယ့္သူ ေရာက္လာမွပဲ လူက ေနသာထုိင္သာ ပံုမွန္ျဖစ္သြားေတာ့တယ္။<br /><br />ဒီေန႔ ဒီဇင္ဘာ ေဆာင္းမနက္ရဲ႕ ရာသီအေျခအေနဟာ ေအးစက္စက္ျဖစ္လုိက္ ေခၽြးၿပိဳက္ၿပိဳက္ က်လုိက္နဲ႔ လူကုိတကယ္ပဲ ကေယာက္ကယက္ ျဖစ္ေစတာ အမွန္ပါပဲ။ သြားသတိ စားသတိနဲ႔ မေမ့မေလ်ာ့ မျဖစ္ေစဖုိ႔ အားလံုးကို အသိေပးခ်င္ပါတယ္။ အားလံုးပဲ လွပေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ ဒီဇင္ဘာေန႔ေလးေတြ ပိုင္ဆုိင္ႏုိင္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္။<br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: move;" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-4900119217138427177?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-57612106855191353072009-12-06T13:53:00.001+06:302009-12-06T13:54:56.936+06:30အခ်ိန္ေတြ ႏွေျမာတတ္ပါေစ<br /><br /><div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ရခဲလွတဲ့ လူ႔ဘ၀ဆုိတာ အလြန္ပဲ တုိေတာင္းလြန္းတဲ့ အခ်ိန္ကာလေလး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတုိေတာင္းလွတဲ့၊ ရခဲလွတဲ့၊ တန္ဖုိးရွိလွတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ၾကင္ၾကင္နာနာ ေနတတ္ဖုိ႔ နဲ႔ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ အျပစ္မျမင္တတ္ဖုိ႔ အလြန္မွ အေရးႀကီးပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ စိတ္ေကာင္း ေစတနာေကာင္း ထားတတ္ဖုိ႔လည္း အထူး လုိအပ္ပါတယ္။ စိတ္ေစတနာေကာင္း ရွိဖုိ႔ အဓိကက်တာကုိ ဒီလုိ ေလ့လာထားဖူး ပါတယ္။<br /><br />(၁) စိတ္ေကာင္းရွိဖုိ႔က (ပထမ)<br />(၂) ၀ိနည္းေလးစားတတ္ဖုိ႔က (ဒုတိယ)<br />(၃) က်န္းမာဖုိ႔က (တတိယ)<br />(၄) သန္႔ရွင္းဖုိ႔က (စတုတၳ)<br />(၅) အ၀တ္အစား ၀တ္တတ္ဖုိ႔က (ပဥၥမ)<br />(၆) အေနအထုိင္တတ္ဖုိ႔က (ဆ႒မ)<br />(၇) အသြားအလာတတ္ဖုိ႔က (သတၱမ)<br />(၈) အေျပာအဆုိတတ္ဖုိ႔က (အ႒မ)<br />(၉) စည္းကမ္းလုိက္နာဖုိ႔က (န၀မ)<br />(၁၀) စာတတ္ဖုိ႔က (ဒသမ) ဆုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />လူတုိင္းကိုယ္စီ စိတ္ေကာင္းရွိေနဖုိ႔ ပဓာနက်တယ္ဆုိတာ ဘယ္အခါမွ သံသယ မျဖစ္မိပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ဟာ စိတ္ေကာင္း ႏွလံုးေကာင္း ရွိေနမယ္ဆုိရင္ က်န္တဲ့အရာေတြမွာ အလုိက္သင့္ ျပည့္စံုလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ေကာင္းရွိသူ တစ္ေယာက္ဟာ ကုိယ္က်င့္တရားပါ ေကာင္းမြန္ေနမယ္ဆုိရင္ က်န္လုိအပ္ခ်က္ ေတြကုိ ႀကိဳးစားျဖည့္ဆည္း လုိက္႐ံုနဲ႔ လူေတာ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမွာ ဧကန္အမွန္ျဖစ္ပါမယ္။<br /><br />အၿမဲပဲ မိမိစိတ္ဟာ ေကာင္းတဲ့စိတ္လား၊ မေကာင္းတဲ့စိတ္လား ဆုိတာကုိ မၾကာမၾကာ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ ၾကည့္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ လမ္းလဲြေရာက္ေနတဲ့ အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆ၊ အသိေတြျဖစ္ေနခဲ့ရင္ ဆင္ျခင္တံုဥာဏ္နဲ႔ လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚ ျပန္တည့္မတ္ရင္းနဲ႔ စိတ္ေကာင္းသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ျပဳျပင္ယူႏုိင္ရပါမယ္။ မိမိရဲ႕ စိတ္ႏွလံုး ျဖဴစင္ေနမယ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေနမယ္ ဆုိရင္ သူတစ္ပါးကုိ ၾကည့္တဲ့အခါ အျပစ္ေတြကုိ ျမင္မိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိမိရဲ႕စိတ္က ညစ္ႏြမ္းေနမယ္၊ မၾကည္မလင္ျဖစ္ေနမယ္ ဆုိရင္ ဘယ္အရာကို ၾကည့္ၾကည့္ အျပစ္ေတြပဲ ျမင္ေနမိမွာ သဘာ၀ပါ။ ဒါေၾကာင့္ မိမိရဲ႕စိတ္အစဥ္ကုိ သန္႔ရွင္းၾကည္လင္ ေနေစဖုိ႔ အၿမဲေမြးျမဴပါလုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဒီလုိဆုိရင္ ေလာကႀကီးဟာ အၾကည္းတန္ မေနေတာ့ဘဲ သာယာလွပၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္စရာအတိနဲ႔ အျပစ္ကင္းစင္ေနတဲ့ မိမိပတ္၀န္းက်င္ကုိ ထာ၀ရ ျမင္ေတြ႕ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />တခဏတာ ရရွိထားတဲ့ ဘ၀ေသးေသးေလး အခ်ိန္ေတြကုိ တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္ ရန္ေစာင္ ျငဴစူ ေစာင္းေျမာင္း ေကာက္က်စ္ ၀န္တုိမႈေတြ နဲ႔အဓိပၸာယ္မဲ့ မကုန္ဆံုးၾကပါေစနဲ႔လုိ႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္။<br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: move;" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-5761210685519135307?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-7568476400574959102009-12-02T19:48:00.001+06:302009-12-02T19:51:58.056+06:30မနာလုိ ၀န္တုိမႈ ကင္းပါေစ<br /><div align="justify"><br />ပုထုဇဥ္ လူသားေတြရဲ႕ သေဘာ သဘာ၀ဟာ သူတကာေတြထက္ ေတာ္ခ်င္တယ္၊ တတ္ခ်င္တယ္၊ ထင္ေပၚခ်င္တယ္၊ ေက်ာ္ေစာခ်င္တယ္၊ အခ်ီးမြမ္းခံ ခ်င္တယ္၊ အေရးပါ အရာေရာက္သူ ျဖစ္ခ်င္တယ္၊ ဘယ္ေနရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မိမိသည္သာ နံပါတ္တစ္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ ေလာဘစိတ္ မႊန္တယ္လုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ မိမိက နံပါတ္တစ္ ျဖစ္မလာခဲ့ရင္၊ အေရးမပါ အရာမေရာက္ဘဲ ေမွးမွိန္သြားခဲ့ရင္၊ အျပစ္တင္ ေ၀ဖန္ပုတ္ခတ္ ခံရင္ ထုိထုိေသာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ အေပၚ မေက်မနပ္ ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။ မိမိရဲ႕ လုိအင္ဆႏၵကုိ မျဖည့္ဆည္းဘဲ ျငင္းပယ္ခံရတဲ့ အခါ အၿငိဳးအေတး ႀကီးစြာနဲ႔ လက္တုန္႔ျပန္ဖုိ႔ အခြင့္ေကာင္း အခ်ိန္အခါေကာင္းကုိ ေစာင့္ေနတတ္ပါတယ္။<br /><br />ျဖစ္တည္လာတဲ့ မေက်နပ္စိတ္ကုိ အရင္းခံၿပီး မနာလုိစိတ္ ၀န္တုိစိတ္ေတြ တုိးလာတယ္။ အဆုိးျမင္လာတယ္၊ အျပစ္တင္ခ်င္လာတယ္၊ မေကာင္းေျပာလာမယ္၊ ေခ်ာက္တြန္းတာ အဆံုး ျပဳမူလာတတ္တယ္။ သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုိ မေကာင္းႀကံတဲ့ စိတ္ေမြးၿပီး သူ႔အက်ိဳး ပ်က္စီးေအာင္ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ႀကံေဆာင္လာ တတ္တဲ့ အေမွာင္ထဲက ရန္သူေတြမုိ႔ ေၾကာက္ရြံ႕ တုန္လႈပ္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ခင္တြယ္ေနတဲ့ ဘေလာဂ့္ရပ္၀န္းမွာ ဘေလာဂ္ဂင္း ေနၾကတဲ့ ဦးေရပမာဏဟာ မေျပာေကာင္း မဆုိေကာင္း လက္ခ်ိဳး ေရတြက္ႏုိင္ေအာင္ပဲ နည္းပါးလွတဲ့ အစုအဖဲြ႕ေလးပါ။ ဒီဘေလာဂ္ရပ္၀န္း ငယ္ေလးကို ခုိင္ၿမဲေအာင္ တုိးပြားေအာင္ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈ ရွိေအာင္ အျပဳသေဘာနဲ႔ တစ္ဖက္တစ္လမ္း ကေန ႀကိဳးစား ႀကံေဆာင္ေနၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ ၀မ္းသာ ဂုဏ္ယူစရာပါ။ ဒါေပမယ့္လဲ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပေယာဂေၾကာင့္ ဘေလာဂ္ေလာကကေန ေပ်ာက္ကြယ္သြားရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ရွိပါတယ္။ လတ္တေလာဆုိ ေမ၊ ႐ံုေလးနဲ႔ ဂ်ပန္မေလး တုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွေျမာတသ ျဖစ္မိတာေတာ့ အမွန္ပါ။ အေပၚက ေျပာခဲ့သလုိ မိမိရဲ႕ မေက်နပ္စိတ္ တစ္ခုတည္းနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ တစ္ပါးသူရဲ႕ဘ၀ကုိ ညစ္ႏြမ္းေအာင္ စိတ္ဆင္းရဲ ကုိယ္ဆင္းရဲ ျဖစ္ေလာက္ေအာင္ မလုပ္သင့္ဘူးလုိ႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ ကိုယ့္ဘေလာဂ္ကုိ အေ၀ဖန္ခံႏုိင္တဲ့ စြမ္းအားရွိၾကေပမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ တုိက္ခုိက္လာရင္ျဖင့္ အရွက္ႀကီးတဲ့ မိန္းမသားေတြမုိ႔ မျမင္ႏုိင္တဲ့ အြန္လိုင္း မ်က္ႏွာစာေပၚမွာေတာင္ ဆက္လႈပ္ရွား၀ံ့မွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ယူဆရပါတယ္။<br /><br />မိမိႀကံစည္ခဲ့သလုိ ေအာင္ျမင္ၿပီး မိမိ မနာလုိ၀န္တုိတဲ့သူေတြ ထိခုိက္ပ်က္စီးသြားေပမယ့္ ကဖ်က္ကယက္ လုပ္သူေတြအတြက္ ဘာအက်ိဳးအျမတ္မွ မရႏုိင္ပါဘူး။ အက်ိဳးအျမတ္ မရႏုိင္သလုိ သူကိုယ္တုိင္လဲ စိတ္ပန္းကိုယ္ႏြမ္း ျဖစ္ရတာပဲ အဖတ္တင္က်န္ခဲ့မွာပါ။ တစ္ပါးသူ ထိခုိက္ ပ်က္စီးသြားမႈမွာ သူလဲပဲၾကာရွည္ ၀မ္းသာႏုိင္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးမရွိတဲ့ မနာလုိျခင္းအမႈကုိ သတိနဲ႔ဆင္ျခင္ ေရွာင္က်ဥ္ႏုိင္ၾက ပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္။<br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: move;" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-756847640057495910?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-17951200805488401102009-11-27T13:20:00.001+06:302009-11-27T21:20:01.678+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sw910SfnQdI/AAAAAAAABkQ/HCFsSk6K9Mw/s1600/11.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sw910SfnQdI/AAAAAAAABkQ/HCFsSk6K9Mw/s320/11.JPG" width="320" border="0" height="250" /></a><br /></div><br />ကာတြန္းေငြၾကည္မွ ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-1795120080548840110?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-58658058387445667702009-11-23T07:52:00.001+06:302009-11-23T07:54:45.607+06:30<div style="text-align: justify;">သံသယစိတ္ေလး ကင္းေ၀းပါေစ<br /><br />ဘေလာဂ့္ကုိ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ စဲြလမ္းေစတဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြေတာ့ အမ်ားႀကီးပါ။ ဘေလာဂ့္ဂင္း ေနရရင္ ထမင္းေမ့တယ္၊ ဟင္းေမ့တယ္၊ ေဆြေမ့ မ်ိဳးေမ့နဲ႔ အတိတ္ေရာ ပစၥဳပၸန္ပါ ေမ့ပစ္တတ္တယ္။&nbsp; အဲလုိ အကုန္ေမ့ျဖစ္ေအာင္လည္း ထုိင္ရာကမထ စိတ္လြတ္ကုိယ္လြတ္ ဘေလာဂ့္ေနတတ္ လုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ မီးလည္းလာမယ္ ကြန္နက္ရွင္းလဲ ေကာင္းတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ သာလုိ႔ဆုိးၿပီ မွတ္ပါ။ အလြန္အကၽြံ လုိ႔ပဲဆုိဆုိ သဲတယ္လုိ႔ပဲ ေျပာေျပာပါ ဘေလာဂ့္ဂင္း ေနရရင္ ေက်နပ္ေနတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ပါ။ ဘေလာဂ့္ဂါစစ္စစ္ တစ္ေယာက္ မဟုတ္ေပမယ့္လည္း ဘေလာဂ့္ဂင္း တာကိုေတာ့ စိတ္၀င္စားတယ္ ေပ်ာ္ရႊင္မိတယ္။ ဒီဘေလာဂ့္ေတြကေန မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကုိ သိျမင္ႏုိင္တယ္။ သူတုိ႔ ေရးတဲ့စာ၊ သူတုိ႔ စပ္တဲ့ကဗ်ာ ကေန သူတုိ႔ရဲ႕ လတ္တေလာ ခံစားခ်က္ေတြကုိ သိႏုိင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္အားငယ္ေနမယ္ ထင္ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ေစဖုိ႔ အားေပးျဖစ္တယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ သူကုိေတြ႕ရင္ အေပ်ာ္ေတြကူးၿပီး ကိုယ္လဲ လုိက္ေပ်ာ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။&nbsp; ေနာက္ၿပီး ကုိယ္သိခ်င္တဲ့ အုိင္တီ နည္းပညာေတြကုိ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေလ့လာ မွတ္သားႏုိင္တာကလည္း အျမတ္တစ္ခုပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘေလာဂ့္ကုိ ေလွကား အမ်ိဳးမ်ိဳးေထာင္ၿပီး မေရာက္ ေရာက္ေအာင္ သြားၿမဲ သြားျဖစ္ေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာဂ့္ေလးက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကုိယ္ပြားတစ္ေယာက္ လုိ႔ပဲ ျမင္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာမထြက္ခဲ့တဲ့ စကားေတြနဲ႔ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကုိ တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန အျပင္ေရာက္ေအာင္ ကူညီေပးတယ္လုိ႔ ခံယူထားပါတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကုိ ရြယ္ရည္ၿပီး ရင္ဖြင့္စရာရွိရင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရင္ဖြင့္လုိ႔ရတယ္။ အခက္အခဲနဲ႔ ၀မ္းနည္းစရာ အျဖစ္ေတြ ႀကံဳခဲ့ရင္လည္း ဒီေပၚမွာပဲ ေပါက္ကဲြျဖစ္တယ္။ ေမ့ေဖ်ာက္လုိ႔မရႏုိင္တဲ့ အမွတ္ရစရာေတြနဲ႔ မရွိခဲ့တဲ့ အခ်စ္ဆုိတာကုိ လြမ္းဖုိ႔ ျဖစ္လာရင္လည္း ကုိယ့္ဘေလာဂ့္မွာပဲ ငုိေၾကြးႏုိင္တာေၾကာင့္ ဘေလာဂ့္ကုိပဲ ခင္တြယ္ေနမိတာ အျပစ္မဟုတ္ေလာက္ ပါဘူးလုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ (သံေယာဇဥ္ရွိတဲ့ အစ္မတစ္ေယာက္က ဆံုးမခဲ့ဖူးတယ္။ ဘေလာဂ့္ဆုိတာကုိ အစ္မေတာ့ နားမလည္ဘူး၊ အခ်ိန္လည္း မေပးႏုိင္ဘူးတဲ့။ ငါ့ေမာင္လည္း မိန္းမယူရင္ ဘေလာဂ့္ဂါထဲက ရွာမယူနဲ႔ေနာ္တဲ့။ အခ်ိန္ျပည့္ သူဘေလာဂ့္ ကုိယ္ဘေလာဂ့္နဲ႔ဆုိ ထမင္းငတ္မွာတဲ့ .... ခုေတာ့ အဲဒီအစ္မလဲ ဆူပါထက္ေက်ာ္ၿပီး မဂၢါဘေလာဂ့္ဂါ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဘေလာဂ့္ကေပးတဲ့ ထူးျခားတဲ့ အႏွစ္သာရကုိ ခံစားတတ္သြားၿပီ ထင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဘေလာဂ္ဂါ အသစ္တစ္ေယာက္ တုိးလာတာကိုေတာ့ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ၀မ္းသာစြာနဲ႔ ႀကိဳဆုိပါတယ္။)<br /><br />ပုိလုိ႔ တန္ဖိုးထားေစတဲ့ အဓိကအေၾကာင္းကေတာ့ ဒီဘေလာဂ့္ေလးေၾကာင့္ စိတ္ခ်င္းနီး ဆႏၵခ်င္းႏြယ္ ရင္ခုန္သံစဥ္ခ်င္း တူညီတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီး ရလုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ပုိလုိ႔ရင္းႏွီးေစတဲ့ အေၾကာင္းကလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကုိ ကုိယ့္အာေဘာ္ ကိုယ့္အေတြ႕အႀကံဳ ကိုယ္ခံစားမိသလုိ ၀ုိင္း၀န္းတဂ္ၾက တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘေလာဂ့္အေပၚ ေပးရတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ျပန္ရတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ကုိ ဘယ္အခါမွ ႏႈိင္းယွဥ္တြက္ခ်က္ခဲ့တာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ စာဖတ္သူေတြရဲ႕ မွတ္ခ်က္စကားေလး ေတြနဲ႔တင္ ပီတိေ၀ခဲ့ရတာပါ။ ဒီၾကည္ႏူးမႈေတြကုိပဲ တေလးတစားနဲ႔&nbsp; အျမတ္ရယ္လုိ႔ မွတ္ယူပါတယ္။ ေတာ္လုိ႔ ထင္ေပၚခ်င္လုိ႔ ခ်ီးမႊမ္းခံခ်င္လုိ႔ အေရးပါ အရာေရာက္သူ ျဖစ္ခ်င္လို႔ ဘေလာဂ့္ကုိ ေရးခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ တဆက္တည္း ေျပာခ်င္တာက (ဆုရည္ နာမည္နဲ႔) ေႏွာင္းအေၾကာင္းအရာ ေတြေၾကာင့္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ကုိ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစခဲ့မယ္ ဆုိရင္ အမွန္ပဲ စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဗဟုသုတ မၾကြယ္ခဲ့လို႔ စိတ္ကူးစိတ္သန္း အားနည္းခဲ့လို႔ အမွားအယြင္း ျဖစ္ရတယ္လုိ႔ပဲ နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးဖုိ႔ ေမတၱာရပ္ပါတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကုိ နစ္နာေစခ်င္လုိ႔ အသားယူခ်င္လုိ႔ (ဆုရည္ နာမည္နဲ႔) ေရးခဲ့တာ မဟုတ္တာကုိလဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တင္က်န္ေနေသးတဲ့ သံသယ အမွားကုိလည္း ေနာင္အလ်ဥ္းသင့္ရင္ ၀န္ခံသြားဖုိ႔ ၀န္မေလးပါဘူးလုိ႔ ကတိေပးပါတယ္။ အားလံုးကုိ ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: move;" /></a><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"> <br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-5865805838744566770?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-20304612674212607232009-11-09T17:29:00.001+06:302009-11-09T17:30:33.806+06:30<div style="text-align: justify;">ဝန္ခံတယ္<br /><br />မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကုိ ကုိယ့္အသက္ထက္ဆံုး ျမတ္ႏုိး တန္ဖုိးထားတယ္လုိ႔ မေျပာျဖစ္ခဲ့ ေပမယ့္လည္း ႏွစ္ဦးသား ရင္ခုန္သံခ်င္း ထပ္တူတာမုိ႔ ႏွစ္ကုိယ့္တစ္စိတ္ထဲ ရွိေနမယ္လုိ႔ ရင္နဲ႔အမွ် အ႐ုိးသားဆံုး ၀န္ခံမိပါတယ္။ <br /><br />ဒီ႐ုိးသားမႈဟာ အေကာင္းဆံုး လိမ္ညာမႈ လုိ႔ထင္ၾကတာ အမွန္ေပမယ့္ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္း ေတြအေပၚမွာ အမွန္တရားကုိ ဖြင့္ဟ၀န္ခံဖုိ႔အတြက္ တကယ္ပဲ ႀကီးမားလြန္းတဲ့ စိတ္ဒုကၡတစ္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ေစပါတယ္။ တျခားတစ္ဖက္က ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ႀကီးကုိ ၿမိဳသိပ္ထားရတာက ကုိယ့္အတြက္ ၀န္ထုပ္၀န္ပုိး ျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ မ႐ုိးသားတဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြနဲ႔ပဲ ဇြတ္မွိတ္ ေနလုိက္ေတာ့မယ္ ဆုိတာထက္စာရင္ အမွန္တရားကုိ ဖြင့္ေျပာ၀န္ခံလုိက္တာက ပုိၿပီး စိတ္လက္ေပါ့ပါးေစတာ အမွန္တရားပဲ ျဖစ္ပါမယ္။ အမွန္တရားကုိ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ ဖြင့္ဟ၀န္ခံလုိက္လုိ႔ ကုိယ့္အေပၚ အခင္အမင္ ပ်က္သြားမွာစုိးတဲ့ အေနအထား ရွိခဲ့မယ္ဆုိရင္လည္း အမွန္ကုိပဲ ရင္ဖြင့္ျပဖုိ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ယံုၾကည္စိတ္ ရွိေနပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန အမွန္တရားကုိ ဖြင့္ေျပာလုိက္တဲ့အတြက္ ဖိစီးစိတ္ေတြ၊ ေသာကစိတ္ေတြ အားငယ္စိတ္ေတြ သက္သာသြားေစတယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။<br /><br />တစ္ေယာက္ေသာသူက အေရွ႕ကမၻာမွာရွိေနေပမယ့္ က်န္တစ္ေယာက္က အေနာက္ကမၻာမွာပါ။ တစ္ေယာက္က မနက္အ႐ုဏ္အလင္းမွာ ေမာနင္းလုိ႔ ႏႈတ္ခြန္းဆက္ ခ်ိန္မွာေတာ့ က်န္တစ္ေယာက္က ၾကယ္စင္စံုတဲ့ ညည့္နက္အလယ္မွာ ဂြတ္ႏိုက္လုိ႔ ႏႈတ္ဆက္လာတဲ့အတြက္ အမွန္ပဲ ရင္နင့္ေစခဲ့တာ အခါခါပါ။ ႏွစ္ေယာက္သား ေတြ႕ဆံုခ်ိန္ တဒဂၤေလးရယ္ ဆုိေပမယ့္ ထားရွိၾကတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြက ေ၀းလံသေလာက္ နက္နဲ ခုိင္ၿမဲလြန္းတယ္လုိ႔ သက္ေသထူ၀့ံပါတယ္။ လက္ေတြ႕မဆန္ေပမယ့္ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ သဟဇာတျဖစ္ေနမႈဟာ ခ်စ္ခင္ ေပါင္းသင္းဖုိ႔အတြက္ အား ျဖစ္ေစပါတယ္။ ခုိင္ၿမဲတြယ္တာတဲ့ ခ်စ္ခင္ေပါင္းသင္းမႈ ေတြဟာ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈေတြအေပၚ တည္ေဆာက္ ထားတာပါ။ ႏွစ္ဦးသား ခံယူခ်က္ခ်င္း ဒါမွမဟုတ္ ရင္ခုန္သံခ်င္း ထပ္တူျဖစ္ေနရင္ စိတ္ထဲမွာ လံုၿခံဳစိတ္ခ်မႈ ပုိျဖစ္လာတာနဲ႔အတူ အေတြးေတြကုိေရာ ခံစားခ်က္ေတြကုိပါ မွ်ေ၀လုိ႔ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ေနမိပါတယ္။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SfE-Nlnv92I/AAAAAAAAADM/B3p5snm6n1w/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328108237314062178" src="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SfE-Nlnv92I/AAAAAAAAADM/B3p5snm6n1w/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: pointer; display: block; height: 57px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-2030461267421260723?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-33847704178941148462009-10-19T11:51:00.001+06:302009-10-19T11:54:20.081+06:30<div style="text-align: justify;">စိတ္ရင္းအမွန္<br /><br />စိတ္ေအးလက္သာနဲ႔ ေအးေအးလူလူ ေနထုိင္ႏုိင္တဲ့အခ်ိန္ကုိ တစ္ခါတေလ ေတာင့္တမိပါတယ္။ ေနလုိ႔ မရဘူးလားလုိ႔ ေမးလာရင္ ေနႏုိင္ပါတယ္ လုိ႔ပဲ ႐ုိး႐ုိးသားသား ေျဖမိပါမယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း သမုဒၵရာ ၀မ္းတထြာအတြက္ သြားလာလႈပ္ရွား ႐ုန္းကန္ေနရတာကလည္း လူ႔သေဘာသဘာ၀ မဟုတ္လား။ တစ္ကုိယ္ေရ တစ္ကာယဆုိေပမယ့္ အခ်ိန္ရွိတုန္း အလုပ္လုပ္ႏုိင္တုန္း အေျခအေနအခ်ိန္အခါ ေပးတုန္း လုပ္ငန္းအေပၚ အာ႐ံုစူးစုိက္ လုပ္ကုိင္ခ်င္တာ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္အား ထက္သန္မႈပဲ မဟုတ္ပါလား။ ဒါေၾကာင့္ ေလာဘတက္တတ္တဲ့ ေလာကီသားရဲ့ စ႐ုိက္အတုိင္း အလုပ္ၿပီးအလုပ္ ေဇာကပ္လုပ္ေနမိတယ္။ ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္ရင္ ရလဒ္ကေတာ့ က်န္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ႐ႈံးတယ္။ ႐ႈံးတယ္ ဆုိတာက လူမႈေရးနဲ႔ က်န္းမာေရးအပိုင္းပါ။<br /><br />ခရီးၿပီး ခရီးသြားေနရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အထိုင္မ်ားၿပီး ဆီးေလမမွန္၊ အလုပ္မ်ားတဲ့ဒဏ္ ပိတယ္လုိ႔ပဲ ဆုိရမလား။ ခရီးမဆံုးခင္ အိမ္ကုိျပန္ရဖုိ႔ အေၾကာင္းဖန္လာတယ္။ ပထမေတာ့ ခါးနာတယ္လုိ႔ပဲ ကုိယ့္ကိုကုိယ္ လြယ္လြယ္ပဲ ထင္ထားမိပါတယ္။ အိမ္ကလူႀကီးေတြကေတာ့ ေက်ာက္ကပ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ ေနာက္ ခါးမွာ အာ႐ံုေၾကာညႇပ္တယ္ လုိ႔လဲ ေျခာက္ျပန္တယ္။ တစ္ဆင့္ပုိၿပီး Medical checkup လုပ္ဖုိ႔ အတန္တန္ တြန္းအားေပးတာေၾကာင့္ တစ္ရက္ေတာ့ အခ်ိန္ေပးသြားခဲ့တယ္။ လူႀကီးေတြရဲ့ အေတြ႕အႀကံဳနဲ႔ မွတ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ စုိးရိမ္စိတ္ေတြ ႀကီးခဲ့ရၿပီး စိတ္လက္မသက္မသာ ျဖစ္မိတာေတာ့ အမွန္ပါ။ လူတစ္ေယာက္အတြက္ က်န္းမာေရးက အဓိကမုိ႔ လူႀကီးေတြရဲ့ စကားကုိ နာခံဖုိ႔ပဲ စိတ္ထဲ ျပင္ဆင္ထားလုိက္ပါတယ္။<br /><br />ပါရဂူဆရာမ ဆုိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အသက္ခ်င္းက မတိမ္းမယိမ္းရယ္ပါ။ လူနာေတြက ပါရဂူဆရာမကုိ ေဒါက္တာ၊ ပါရဂူ ဆုိၿပီ ေခၚၾကေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က အစ္မလုိ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေခၚလုိက္ေတာ့ ေက်နပ္တဲ့ပီတိအၿပံဳးကုိ သူမရဲ့ ပါ၀ါမ်က္မွန္ကတစ္ဆင့္ ေဖာက္ၿပီး ျမင္လုိက္မိတယ္။ Medical checkup မလုပ္ခင္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ ေနထုိင္ သြားလာ စားေသာက္တဲ့ အေလ့အထကုိ ေမးတယ္။ သူမရဲ့ ဘ၀င္မက်ေစတဲ့ ေကာက္ခ်က္ကေတာ့ အသင့္စားသံုးႏုိင္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ စားေသာက္စာရင္းေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၾကာရွည္အထားခံေအာင္ စီမံထားတဲ့ အဆင့္ျမင့္ အသင့္စား အစားအစာ ေတြေၾကာင့္ ကင္ဆာေရာဂါ အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ႏုိင္တာကုိ က်န္းမာေရး အသိအေနနဲ႔ ၾသ၀ါဒစကားေခၽြခဲ့ပါတယ္။ ကင္ဆာျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ အမူအက်င့္ေတြကုိ ႐ုိး႐ုိးရွင္းရွင္း ေနထုိင္ၿပီး ေရွာင္ရွားႏုိင္ဖုိ႔ ဗဟုသုတအေနနဲ႔ နားေထာင္ၾကည့္ပါအုန္း။ ပါရဂူရဲ့ အဆုိအရ ကင္ဆာအားလံုးရဲ့ သံုးပံု တစ္ပံုက ေလထုမသန္႔ရွင္းတာရယ္နဲ႔ ေဆးလိပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ရတယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ေဆးလိပ္ေသာက္တာကုိ ျဖတ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကင္ဆာျဖစ္မႈ သံုးပံုတစ္ပံုကို ကာကြယ္ၿပီးသားျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိတဲ့သေဘာပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ေဆးလိပ္ေသာက္တတ္သူ မဟုတ္တာေၾကာင့္ စုိးရိမ္စိတ္ေတာ့ နည္းနည္း က်သြားပါတယ္။ ဆက္ေျပာတာကေတာ့ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားတာ နည္းမယ္၊ ခြန္အားတုိးေစတဲ့ အစာေတြ (ယမ္းစိမ္းမ်ားတဲ့ ၀က္အူေခ်ာင္း၊ အသားေျခာက္၊ အသားကင္) အေရာင္ပါတဲ့ အားျဖည့္ အခ်ိဳရည္ေတြနဲ႔ တာရွည္ခံေအာင္ စီမံထားတဲ့ အစားအေသာက္ေတြ (အထူးသျဖင့္ ေခါက္ဆဲြေျခာက္) လြန္လြန္ကၽြံကၽြံ စားေသာက္ရင္ေတာ့ ကင္ဆာျဖစ္ေစတဲ့ႏႈန္း ပုိျမင့္ေစတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ဆံုး ပါရဂူအႀကံျပဳတာကေတာ့ ကုိယ္လက္လႈပ္ရွားတာ တစ္ေန႔ ၂ ႀကိမ္လုပ္ရမယ္။ စနစ္က်တဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းကုိ အခ်ိန္မွန္ လုပ္ေပးရမယ္။ လမ္းမ်ားမ်ား ေလွ်ာက္ေပးရမယ္။ အစားအေသာက္ဆုိရင္ အဆီ အဆိမ့္ အငန္ ေလ်ာ့ၿပီး ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ၀မ္းတြင္းသား၊ အသားစိမ္း ကုိ ေရွာင္ရမယ္။ ပင္လယ္စာနဲ႔ သစ္သီးမ်ားမ်ား စားေပးရမယ္။ သားႀကီးငါးႀကီးထက္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ကုိ ပုိစားေပးရမယ္။ ဒါဆုိရင္ ကင္ဆာ ၁၂ မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ပါးစပ္ခံတြင္း၊ လည္မ်ိဳ၊ အစာမ်ိဳျပြန္၊ အဆုပ္၊ ပန္ကရိယ၊ အစာအိမ္၊ အူ၊ သည္းေျခ၊ အသည္း၊ ရင္သား၊ သားအိမ္နံရံ၊ ဆီးက်ိတ္နဲ႔ ေက်ာက္ကပ္ ကင္ဆာေတြကုိ တင္ႀကိဳကာကြယ္ႏုိင္တဲ့အေၾကာင္း စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းျပခဲ့တယ္။ ေက်းဇူးတင္ရွိစြာနဲ႔ ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့ သူ႔ဆလင္းဘတ္ ထဲကေန ေရႊေရာင္ လိပ္စာကတ္ေလး တစ္ခုထုတ္ေပးပါတယ္။ စိတ္ထဲ က်ိတ္ေက်နပ္မဆံုးခင္ေလးပဲ ရွစ္မုိင္မွာ သူ႔အမ်ိဳးသားဖြင့္ထားတဲ့ Fitness Center မွာ Member ၀င္ၿပီး ေလ့က်င့္ခန္း မွန္မွန္လုပ္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။ တစ္ကုိယ္လံုး နင္သလုိလုိ ခံစားလုိက္ရေပမယ့္ ဟုတ္ကဲ့ သြားပါမယ္လုိ႔ ကတိေပးခဲ့ရတယ္။ အိမ္နဲ႔လည္း သိပ္မွ မေ၀းတာ အမွန္ပဲ သြားျဖစ္မွာပါ။<br /><br />ေဆးခန္းမွာ ၂ ညတက္ခဲ့တယ္။ Medical Checkup ရဲ့ အေျဖကုိ မသိရေသးခင္မွာ လူက ေပါ့ပါးလန္းဆန္းျခင္းေတာ့ မရွိေသးပါဘူး။ သုိ႔ေလာ သုိ႔ေလာ အေျခအေနမွာ နက္ေပၚလည္း အရင္လုိ အေညာင္းခံၿပီး အခ်ိန္ျပည့္ ထုိင္ေနႏုိင္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ဘေလာဂ့္ထဲ လြန္လြန္က်ဴးက်ဴး အလည္လြန္တတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရ့ဲေျခလွမ္းကုိလည္း နည္းနည္းေတာ့ ထိန္းခ်ဳပ္ရအုန္းမွာဆုိေတာ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြရ့ဲအိမ္ကို ခဏခဏ ေရာက္မလာႏိုင္တာကုိ နားလည္ခြင့္လႊတ္ ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ခရီးသြားေနတဲ့ အခ်ိန္အေတာအတြင္း အခင္မင္မပ်က္ အခ်ိန္မွန္ လာလာလည္တဲ့ မိတ္ေဆြေတြရ့ဲ မွတ္ခ်က္စကားေလးေတြကုိ ျပန္ဖတ္ရေတာ့ အမွန္ပဲ မ်က္ရည္လည္မိတယ္။ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြရ့ဲ ကၽြန္ေတာ့္ အေပၚထားရွိတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြကုိ အေလးမထားလုိ႔ မရပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ခဏခဏ ေျပာျဖစ္တဲ့ စကားကေတာ့ အျပင္မွာထက္ နက္ေပၚမွာက စိတ္ရင္းမွန္နဲ႔ ခင္မင္တဲ့ မိတ္ေဆြေရာင္းရင္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတာကုိပါပဲ။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးကုိ ေက်းဇူးတင္တယ္လုိ႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အားလံုးပဲ ကိုယ္စိတ္ႏွလံုး ရႊင္လန္းႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SfE-Nlnv92I/AAAAAAAAADM/B3p5snm6n1w/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328108237314062178" src="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SfE-Nlnv92I/AAAAAAAAADM/B3p5snm6n1w/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="margin: 0px auto 10px; cursor: pointer; display: block; height: 57px; text-align: center; width: 320px;" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-3384770417894114846?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-18262379542555919112009-10-18T19:08:00.001+06:302009-10-18T19:09:46.350+06:30ျပန္လာပါ<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အခ်စ္တဲ့လား</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အခ်စ္ကုိ မသိတတ္ခင္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">လူေတြကုိခ်စ္ခဲ့ဖူးတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အေလ်ာ္အစားမရွိတဲ့ အခ်စ္က </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ပူေဆြးေစတယ္ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၀မ္းနည္းေစတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေသာကပြားေစတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေလွာင္ခ်ိဳင့္နဲ႔တူတယ္ နဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အခ်စ္ကုိ ေက်ာခိုင္းခဲ့တယ္ .. ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အခ်စ္တဲ့လား</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အခ်စ္ကုိ အခ်စ္မွန္းသိလာေတာ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အခ်စ္က</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ႏူးညံ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ခ်ိဳၿမိန္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ရင္ခုန္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေပ်ာ္ရႊင္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ၾကည္ႏူးတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ခံစားခ်က္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြလည္း တသီႀကီးနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဆက္ရန္ေတြလည္းရွိေနဦးမယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အခ်စ္ကုိထိမွ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အခ်စ္ဆုိတာကုိ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ခ်စ္တတ္လာတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဒါေပမယ့္ အခ်စ္က ေ၀းတစ္ေနရာဆီမွာ .. .. </span><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SfE-Nlnv92I/AAAAAAAAADM/B3p5snm6n1w/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328108237314062178" src="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SfE-Nlnv92I/AAAAAAAAADM/B3p5snm6n1w/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="margin: 0px auto 10px; cursor: pointer; display: block; height: 57px; text-align: center; width: 320px;" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-1826237954255591911?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-22469611220515347482009-10-16T19:39:00.002+06:302009-10-16T19:42:31.771+06:30<div style="text-align: justify;">" .. ဒံုရင္း .. "<br /><br />'' သြားမေတြ႔ရင္ အသိပဲ '' ဆုိတဲ့ ပ်ိဳပ်ိဳေဒၚေလး ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ တစ္ခ်က္လြတ္အမိန္႔ေၾကာင့္သာ မဟုတ္ရင္ သြားဖုိ႔ဆႏၵမရွိတာ အမွန္ပါ။ ေျပာပံုကုိလည္း နားေထာင္ၾကည့္ ပါအုန္း '' နင့္ ဒီအသက္ ဒီအရြယ္အထိ မူးရင္ ရွဴစရာေတာင္ မရွိလုိ႔ ငါတုိ႔က ရွာထားေပးရတာ၊ ခုသြားေတြ႔ေခ် ... တဲ့ " ခရီးေရာက္မဆုိက္ ပင္ပန္းေနတဲ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ အနားေပးခ်င္ေပမယ့္ ခုေတာ့ ဆက္လႈပ္ရွားရအုန္းမယ္ ထင္ပါတယ္။ သူမ်ားကုိသာ မစြံဘူးနဲ႔ ဘာညာ ေျပာခ်င္တာ။ သူတုိ႔ကုိယ္၌လည္းပဲ ခုခ်ိန္ထိ ေဂၚမစြံေသးတာေတာ့ သတိေမ့ ေနပံုရပါတယ္။ ထားလုိက္ပါ၊ လူႀကီးကုိ ေစာဒကတက္ရင္ ကိုယ့္ပဲ အျပစ္ရွိပါမယ္။ လူႀကီးက လက္နဲ႔ေရးေတာ့ ကုိယ္က ေျခနဲ႔ဖ်က္ဖုိ႔ မာန္မထားႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။<br /><br />အမွန္အတုိင္း ၀န္ခံရရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က မစြံေသးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ မစြံခ်င္ေသးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ဘ၀လက္တဲြေဖာ္ ရယ္လုိ႔ တစ္သက္လုံး ၾကင္နာသြားရမယ့္ မိန္းကေလးဟာ ကုိယ္လုိခ်င္တဲ့ " စံ " ျဖစ္ပါ့မလား ဂ်ီးမ်ားေနတာရယ္၊ သံသယစိတ္နဲ႔ စုိးရိမ္စိတ္ မ်ားေနတာရယ္ေၾကာင့္ လြတ္လြတ္သြားတာေတြ မ်ားခဲ့ပါၿပီ။ ဒီလုိ ရင္ခံစရာ အေၾကာင္းေတြက ထပ္ထပ္လာေတာ့ ႏွလံုးသားအေရးကုိ အနားေပးထားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုေတာ့ မရွိတာကုိပဲ အျပစ္တင္စရာ ျဖစ္ေနတာမုိ႔ မခံခ်ိ မခံသာ ျဖစ္မိတာေတာ့ အမွန္ပါ။ ကုိယ့္မွာလည္း လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ အထုတ္နဲ႔ အထည္နဲ႔ ျပစရာမရွိေလေတာ့ ကုိယ့္အျပစ္နဲ႔ကုိယ္မုိ႔ အတြန္႔မတက္ေတာ့ဘဲ အိမ္ေထာင္ဖက္ေတြ႕ဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။ ေတြ႕တယ္ဆုိတာလည္း ယာယီသေဘာ မဟုတ္ပါဘူး အတည္ပါ အမွန္အတည္ပါ .. ။<br /><br />၀တ္ေနက်မဟုတ္တ့ဲ နက္ျပာေရာင္ အေနာက္တုိင္း၀တ္စံုကုိ၀တ္ၿပီး မွန္ထဲၾကည့္မိတယ္။ ခရီးကပန္းလာေတာ့ အသားကညိဳ၊ မ်က္တြင္းကက်ေနတဲ့ အျပင္ အေမႊးအမွ်င္ေတြကုိလည္း မသ ႏိုင္ေသးေတာ့ ႐ုပ္ၾကမ္းႀကီးနဲ႔ပါ။ ဘယ္လုိပံုပဲ ျဖစ္ေနပါေစ ဖူးစာမွန္ရင္ေတာ့ ရြာလည္မွာ အေသအခ်ာပဲလုိ႔ စိတ္ထဲတင္းထားလုိက္မိတယ္။ ေတြ႕ဖို႔ခ်ိန္းထားတဲ့ ေနရာက (၃)လမ္း မွတ္တုိင္နဲ႔ မနီးမေ၀း ရွမ္းကန္ မွာပါ။ ကားကုိ ပလက္ေဖာင္းမွာတင္ ရပ္ထားၿပီး ဆုိင္ထဲ၀င္ေတာ့ ပန္းေရာင္၀တ္ထားတဲ့ မိန္းကေလးကုိ ရွာၾကည့္တယ္။ ဆုိင္ရဲ႕အတြင္းဘက္ ေထာင့္က်တဲ့ စားပဲြမွာႀကိဳေရာက္ေနတဲ့ မိန္းကေလးကုိ အရန္သင့္ေတြ႕ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ မိတ္ဆက္ဖုိ႔လွမ္းအသြားမွာ ေကာင္မေလးက .. ရည္မြန္စြာနဲ႔ပဲ ..<br /><br />" <span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ဒီမွာထုိင္ပါ အစ္ကုိ၀င္းေဇာ္</span> " လုိ႔ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ဖိတ္မႏၱျပဳလာပါတယ္။<br />" <span style="color: rgb(0, 0, 153);">အရင္က သိခဲ့ဖူးလားမသိဘူး</span> " လုိ႔ သံသယစိတ္နဲ႔ ေမးၾကည့္မိေတာ့ .. (ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ မလံုမလဲလည္း ျဖစ္မိပါတယ္)<br />" <span style="color: rgb(51, 102, 255);">သိတယ္ေလ အစ္ကုိ၀င္းေဇာ္ ရဲ႕အန္တီေတြက ေျပာထားလုိ႔ေလ</span> " တဲ့၊ ေလပူတစ္ခ်က္ေတာ့ မသိမသာ မႈတ္ထုတ္လုိက္ မိတယ္။ တင္းၾကပ္တယ္ ထင္မိတဲ့ နက္တုိင္ကုိ နည္းနည္းလႈပ္ၿပီး ဆဲြေလ်ာ့ထားမိတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေကာင္မေလးရဲ႕ နာမည္ ေမးတယ္၊ ႐ုိင္းတယ္ထင္ေပမယ့္ အသက္ေမးမိတယ္၊ ပညာအရည္အခ်င္း၊ အလုပ္အကုိင္၊ ဖုန္းနံပတ္နဲ႔ လိပ္စာေတြပါ မွတ္ထားလုိက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ လိပ္စာကတ္ေလးပဲ ကမ္းေပးလုိက္တယ္။ ေကာင္မေလးက အသားလည္းျဖဴတယ္၊ အရပ္အေမာင္းလည္း ေကာင္းတယ္၊ ဆံေကသာက တင္ပါးေက်ာ္တယ္၊ စကားေျပာ ေတာ့လည္း ကၽြန္မ ကၽြန္မနဲ႔မုိ႔ ယဥ္ေက်းတယ္။ သိခ်င္တာေတြကုိ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕နဲ႔ ၿပံဳးၿပံဳးေလး ျပန္ေျဖတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကေတာ့ ႏုတ္မွတ္မရွိဘဲ အမွတ္ျပည့္ေပးေနမိတယ္။ အင္ထ႐ုိ၀င္တာ မ်ားၿပီမုိ႔ ညေနစာစားဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္က ကမ္းလွမ္းလုိက္တယ္။ ဒါနဲ႔ မီႏူးကတ္ေတာင္းၿပီး ေကာင္မေလးကုိပဲ ဟင္းေရြးေစပါတယ္။ ဟင္းေတြလာမခ်ခင္မွာ စကားဆက္ေျပာေနမိတယ္။<br />" <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ရင္းရင္းႏွီးႏွီး အစ္ကုိလုိ႔ပဲေခၚမယ္ေနာ္ </span>"<br />" <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ရတယ္ေလ၊ အဆင္ေျပသလုိ ေခၚပါ</span> "<br />" <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒါနဲ႔ .. .. အစ္ကုိ ရည္စားထားဖူးလား</span> " ဒဲ့ဒုိးႀကီးဆုိေတာ့ ..<br />" <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေအာ္ .. အင္း .. အလုပ္မွာပဲ အာ႐ံုစိုက္ေနရလုိ႔ မထားအားပါဘူး၊ မထားျဖစ္ခဲ့ပါဘူး</span> "<br />" <span style="color: rgb(51, 102, 255);">မယံုခ်င္ေပမယ့္ အၿမီးမေပါက္ေသးဘူးဆုိတဲ့ သေဘာေပါ့ေနာ္</span> "<br />" <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဘာကုိ ဆုိလုိတာလဲ မသိဘူးေနာ္</span> "<br />" <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး၊ အေပါင္းအသင္းနည္းတယ္ ဆုိေတာ့ေလ</span> "<br />" <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဟုတ္၊ အျပင္မွာ အေပါင္းအသင္း နည္းတယ္ဆုိေပမယ့္ အြန္လုိင္းေပၚမွာေတာ့ စိတ္ခ်င္းဆက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္</span> "<br />" <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဘယ္လုိ သူငယ္ခ်င္းမ်ိဳးလဲ .. ေျပာျပေလ .. စိတ္၀င္စားတယ္</span> "<br />" <span style="color: rgb(0, 0, 153);">သာမန္ခင္တယ္ဆုိေပမယ့္ စိတ္ရင္းအမွန္နဲ႔ ခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ</span> "<br />" <span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဟုတ္ပါၿပီ၊ မိန္းကေလးေတြလား ေယာက္်ားေလးေတြလား ၊ ဘာေတြေျပာၾကတာလဲ</span> "<br />" <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေယာက္်ားေလးနည္းၿပီး မိန္းကေလးေတြ မ်ားတယ္၊ အေယာက္ ၃၀ ေက်ာ္ ၄၀ ေလာက္ရွိမယ္၊ အင္း .. ေျပာစရာေတြေတာ့ မကုန္ႏုိင္ပါဘူး၊ အေၾကာင္းအရာက စံုလင္ေတာ့ တစ္ေနကုန္အျပင္ ညညဆုိ တစ္နာရီ၊ ႏွစ္နာရီ ေလာက္မွ အိပ္ျဖစ္တယ္၊ ျဖတ္မရတဲ့ သံေယာဇဥ္ အမွ်င္တန္းေတြဆုိရင္ မမွားပါဘူး</span> " <br />ေကာင္မေလး မ်က္ႏွာအေရာင္နဲ႔ အေနအထားေျပာင္းသြားတာကုိ သတိထားလုိက္မိတယ္။ တစ္ခုခုေတာ့ လႊဲေနၿပီဆုိတာ သေဘာေပါက္လုိက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္က်သြားၿပီ ..<br /><br />" <span style="color: rgb(51, 102, 255);"> ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မကုိယ္ကၽြန္မ အစြန္းအထင္းမရွိေအာင္ ေနထုိင္ျပဳမူတယ္၊ ျဖဴစင္ေအာင္ ႀကိဳးစားတယ္၊ ျဖဴစင္တဲ့ ကၽြန္မဘ၀ကုိလည္း အျပစ္အနာဆာ ကင္းတဲ့သူဆီကုိပဲ အပ္ႏွံခ်င္တယ္၊ အစ္ကုိ၀င္းေဇာ္ကုိ အျပစ္တင္တာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္မ ေျပာမွားဆုိမွားတာရွိရင္ ေဗြမယူပါနဲ႔၊ ကၽြန္မအလုပ္ရွိေသးလုိ႔ အရင္ ျပန္ႏွင့္ေတာ့မယ္</span> " ဆုိၿပီး အေျပးတစ္ပုိင္းနဲ႔ ထြက္သြားတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ေက်ာျပင္ကုိ ဒီအတုိင္းၾကည့္ေနမိတယ္။ ေအာ္ .. ႐ုပ္ကေလး လွသေလာက္ သေဘာထားေလး ႏုလုိက္တာလုိ႔ မွတ္ခ်က္ျပဳမိပါတယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ လိပ္စာကတ္ေတာင္ ယူမသြားႏုိင္ ေလာက္ေအာင္ဘဲ အလ်င္လုိၿပီး ျပန္သြားေလရဲ႕။ အေျပာင္းအလဲျမန္ၿပီး ခန္႔မွန္းရခက္တဲ့ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ စိတ္ကုိ နားမလည္ႏုိင္ခဲ့တာ ကၽြန္ေတာ့္အားနည္းခ်က္ ဆုိတာ ၀န္ခံပါတယ္။ တဒဂၤ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ေကာင္မေလးအဖုိ႔ စိတ္ခုစရာ ၀မ္းနည္းစရာ စိတ္ဒဏ္ရာရစရာ ႀကံဳခဲ့ရင္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္အျပစ္ရယ္လုိ႔ပဲ ပံုေစခ်င္ပါတယ္။ ျဖဴစင္တဲ့ သူ႔ဘ၀ေလးကုိ အျပစ္အနာအဆာကင္းတဲ့၊ အေႏွာင္အဖဲြ႕ကင္းတဲ့ သူအတြက္ ေပးဆပ္ခ်င္တဲ့ သူ႔ဆႏၵကုိ ေလးစားပါတယ္။ စားသူမဲ့သြားေပမယ့္ တဖဲြဖဲြ လာခ်ေနတဲ့ ဟင္းပန္းကန္ေတြကုိၾကည့္ရင္း အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ေဒၚေလး ေတြကုိ ဘယ္လုိ ေျဖရွင္းခ်က္ေပးရမယ္ဆုိတာ ေတြးရင္း ရင္ေလးမိတာ အမွန္ပါ။ အလာတုန္းက ေျခလွမ္းေတြ သြက္ခဲ့ေပမယ့္ အျပန္လမ္းမွာေတာ့ .. ေလးကန္တဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ပါ .. .. ။<br /><br />( <span style="color: rgb(0, 0, 153);">အျပစ္မဟုတ္ေပမယ့္ အျပစ္ျမင္တတ္တဲ့ သူေတြကုိ အမွန္ပဲ ေျဖရွင္းေပးရ ခက္လွပါတယ္။ ကုိယ့္လုပ္‌ရပ္‌က မွန္တယ္ထင္ၿပီး လုပ္ေနေပမယ့္ တစ္ဖက္သား အျမင္မွာေတာ့ အမွားေတြ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ မလိမ္မညာဘဲ ေျပာတတ္တဲ့ ကုိယ့္ရဲ႕ စကားလံုးတုိင္းဟာ တစ္ဖက္သားအတြက္ ၀မ္းနည္းမႈနဲ႔ စိတ္ထိခုိက္စရာေတြ ျဖစ္ေစတတ္တယ္ ဆုိတာကုိ ဆင္ျခင္စရာ သင္ခန္းစာယူစရာ အျဖစ္နဲ႔ </span>.. .. )<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-2246961122051534748?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-21897031882089010922009-05-23T14:02:00.000+06:302009-05-23T14:02:58.642+06:30<ul style="text-align: justify;"><li>ေခၽြးစုိလက္နဲ႔ အိမ္ခန္းတံခါးကုိ ဖြင့္အ၀င္မွာ မွိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ မီးေရာင္ေၾကာင့္ တစ္ခန္းလံုး ပုိလုိ႔ ၿငိမ္သက္ၿပီး တိတ္ဆိတ္လြန္းတယ္ လုိ႔ ခံစားရမိတယ္။&nbsp;</li></ul><ul style="text-align: justify;"><li>အိမ္ရွင္ မရွိတဲ့ အခုိက္အတန္႔မွာ အိမ္လည္လာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြကုိ အိမ္ရွင္ကုိယ္စား တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေသာသူကုိ ရည္ရြယ္ထားတဲ့ ေလးျဖဴရဲ႕ သီခ်င္းသံေလးက ဆီးႀကိဳၿမဲ ရွိေနမွာပါ။&nbsp;</li></ul><ul style="text-align: justify;"><li>မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ သံေယာဇဥ္ႏြယ္တဲ့ ႏႈတ္ဆက္စကား ေတြေၾကာင့္ ရင္အေမာကုိ ေျပေပ်ာက္ေစတဲ့ အတြက္ အတုိင္းမသိ ၾကည္ႏူးရပါတယ္။ အလံုးစံုေသာ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔ အခ်ိန္တုိင္း အိမ္လည္ ေရာက္ေရာက္ လာတတ္တဲ့ အတြက္လည္း ရင္နဲ႔အမွ် ၀မ္းသာမိပါတယ္၊ ေက်းဇူးလည္း တင္မိပါတယ္။ တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ ေစတနာကုိ အေလးအနက္ ထားတယ္၊ တန္ဖိုးထား ေလးစားတယ္လုိ႔ ထပ္ေလာင္း ေျပာခ်င္ပါတယ္။<br /></li></ul><ul style="text-align: justify;"><li>သြားသုတ္သုတ္ လာသုတ္သုတ္ ဘ၀သမားမုိ႔ အားလံုးေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ အိမ္ေပါက္ေစ့ ႏႈတ္ဆက္ဖုိ႔ အခ်ိန္မေပး ႏုိင္ေသးတာကုိ နားလည္ေပးဖုိ႔ ေမတၱာရပ္ပါတယ္။ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ေအးခ်မ္းႏုိင္ၾကပါေစ ..<br /></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-2189703188208901092?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com54tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-76262385555852298822009-04-23T10:08:00.013+06:302009-10-18T17:46:05.328+06:30<span style="color: #3333ff;">ခဏတာ ႏႈတ္ဆက္ခ်င္တယ္ ..</span><br /><br /><ul style="text-align: justify;"><li>အြန္လုိင္းေပၚက ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ား၊ မိတ္ေဆြမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ စာဖတ္သူမ်ား အားလံုး အားလံုး မဂၤလာပါ။</li> </ul><ul style="text-align: justify;"><li>အခ်ိန္ေပးၿပီး တကူးတက အိမ္လည္ ေရာက္လာတဲ့ အတြက္ ရင္ထဲကေန လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲနဲ႔ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။</li> </ul><ul style="text-align: justify;"><li>ကၽြန္ေတာ္ ဝါသနာထံုတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေရးျခင္းကုိ ေခတၱရပ္နားပါမယ္။</li> </ul><div style="text-align: justify;"><br />အားလံုးပဲ အစစ အရာရာ အဆင္ေျပ ရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ့ ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္။<br /></div>ေလးစားလ်က္နဲ႔ .. ..<br /><br /><br /></div><br /><br />(စာမ်က္ႏွာ ၁၅ ၊ ေလးျဖဴ)<br /><span style="color: #3333ff;">အတိတ္ေတြက မႈန္၀ါးေပမဲ့ ငါတုိ႔ႏွစ္ဦးဇာတ္လမ္းမွာ </span><br /><span style="color: #3333ff;">တခ်ိဳ႕ေနရာက ေကာင္းခန္းရွိေနဆဲပါပဲ</span><br /><span style="color: #3333ff;">ဟုိတစ္ကြက္ ဒီတစ္ကြက္ ပိတ္သားထက္</span><br /><span style="color: #3333ff;">အရင္လုိၾကည့္မေကာင္းေပမဲ့ ျမင္ရတယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">အဓိပၸာယ္မရွိတာ သိေပမဲ့ တစ္ခါတေလ </span><br /><span style="color: #3333ff;">တုိက္ဆုိင္မႈေတြ ရွိလာေတာ့လည္း အမွတ္တမဲ့ မင္းကုိ လြမ္းပါတယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">အေပၚယံရွပ္ထိေသာ ဒဏ္ရာမဟုတ္ေတာ့</span><br /><span style="color: #3333ff;">လြယ္ကူစြာနဲ႔ ငါေမ့မရဘူးကြယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">ေတြ႕ရင္ မွတ္မိအုန္းမယ္ ထင္ပါတယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">ႏွစ္ေတြ လေတြက အေတာ္ၾကာၿပီပဲ</span><br /><span style="color: #3333ff;">ဘယ္ဆီကုိ မင္းေရာက္ေနမလဲ</span><br /><span style="color: #3333ff;">(ဘာေတြကို မင္းလုပ္ေနမလဲ</span><br /><span style="color: #3333ff;">ဘယ္သူနဲ႔ မင္းရွိေနမယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">ေတြးမိပါတယ္ အလြမ္းမုိးရင္ထဲ စဥ္းစားရင္လဲ သတိရပါတယ္)၂</span><br /><br /><span style="color: #3333ff;">အတိတ္ေတြက မႈန္၀ါးေပမဲ့ ငါတုိ႔ႏွစ္ဦးဇာတ္လမ္းမွာ </span><br /><span style="color: #3333ff;">တခ်ိဳ႕ေနရာက ေကာင္းခန္းရွိေနဆဲပါပဲ</span><br /><span style="color: #3333ff;">ဟုိတစ္ကြက္ ဒီတစ္ကြက္ ပိတ္သားထက္</span><br /><span style="color: #3333ff;">အရင္လုိၾကည့္မေကာင္းေပမဲ့ ျမင္ရတယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">အဓိပၸာယ္မရွိတာ သိလဲပဲ တစ္ခါတေလ </span><br /><span style="color: #3333ff;">တုိက္ဆုိင္မႈေတြ ရွိလာေတာ့ငါ အမွတ္တမဲ့ မင္းကုိ လြမ္းပါတယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">အေပၚယံရွပ္ထိေသာ ဒဏ္ရာမဟုတ္ေတာ့</span><br /><span style="color: #3333ff;">လြယ္လြယ္ ငါေမ့မရဘူးကြယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">ဘယ္ဆီကုိ မင္းေရာက္ေနမယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">(ဘာေတြကို မင္းလုပ္ေနမယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">ဘယ္သူနဲ႔ မင္းရွိေနမယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">ေတြးမိပါတယ္ အလြမ္းမုိးရင္ထဲ စဥ္းစားရင္လဲ </span><br /><span style="color: #3333ff;">သတိရပါတယ္/တစ္ခါတေလ ငါသတိရပါတယ္)၂</span><br /><br /><span style="color: #3333ff;">အတိတ္ရယ္ မွတ္မိအုန္းမယ္ ထင္ပါတယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">ႏွစ္ေတြ လေတြက အေတာ္ၾကာၿပီပဲ</span><br /><span style="color: #3333ff;">--- မင္းေရာက္ေနလဲ (ဘယ္ဆီကုိမင္းေရာက္ေနမလဲ)</span><br /><span style="color: #3333ff;">--- မင္းလုပ္ေနမလဲ (ဘာေတြကုိ မင္းလုပ္ေနမလဲ)</span><br /><span style="color: #3333ff;">ဘယ္သူနဲ႔ မင္းရွိေနမယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">ေတြးမိပါတယ္ အလြမ္းမုိးရင္ထဲ စဥ္းစားရင္လဲ သတိရပါတယ္ </span><br /><span style="color: #3333ff;">ဘာေတြကုိ မင္းလုပ္ေနမလဲ</span><br /><span style="color: #3333ff;">ဘယ္သူနဲ႔ မင္းရွိေနမယ္</span><br /><span style="color: #3333ff;">ေတြးမိပါတယ္ အလြမ္းမုိးရင္ထဲ စဥ္းစားရင္လဲ </span><br /><span style="color: #3333ff;">တစ္ခါတေလ ငါသတိရပါတယ္ ..</span><br /><span style="color: #3333ff;">သတိရေနမယ္ ...</span><br /><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SfE-Nlnv92I/AAAAAAAAADM/B3p5snm6n1w/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328108237314062178" src="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SfE-Nlnv92I/AAAAAAAAADM/B3p5snm6n1w/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: pointer; display: block; height: 57px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-7626238555585229882?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com65tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-5279825375717730752009-04-22T10:13:00.002+06:302009-04-22T10:16:48.685+06:30<div style="text-align: justify;">လူႀကီး သူမေတြ အၿမဲေျပာဆုိ ဆံုးမတဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းရွိတယ္။ ဘယ္ကိစၥ ဘယ္အရာမဆုိ ဘာကုိပဲလုပ္လုပ္ " <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၿပီးမွ ဆံုးျဖတ္ပါ</span> " ဆုိတဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းဟာ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ ထားမယ္ဆုိရင္ တန္ဖုိးမရွိေပမယ့္၊ အေရးတယူ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ေတာ့ အလြန္တန္ဖိုးႀကီးတဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းျဖစ္ပါတယ္။ ေစတနာအရင္းခံၿပီး ေျပာတဲ့ စကားေလးမုိ႔ ပုိတန္ဖုိး ႀကီးတာအမွန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာနဲ႔ယွဥ္ၿပီး စီးပြားေရး ျပႆနာေတြ သူသူငါငါ ရင္ဆုိင္ေနၾကရတာ လူတုိင္းအသိပါ။ တုိင္းျပည္ႀကီးရင္ ႀကီးသလုိ၊ တုိင္းျပည္ ငယ္ရင္ ငယ္သလုိ မ်ားမ်ားနဲ႔ နည္းနည္း ရုိက္ခတ္ခံရတာ ျငင္းႏုိင္စရာမရွိပါဘူး။<br /><br />လြန္ခဲ့တ့ဲ ရွစ္လခန္႔က ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေလးရဲ႕သား၊ ကၽြန္ေနာ္ရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ ညီ၀မ္းကဲြတစ္ေယာက္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အဆြယ္ေကာင္း မႈေၾကာင့္ ႏုိင္ငံျခားထြက္ အလုပ္လုပ္ဖုိ႔ အပူကပ္ခဲ့တယ္။ မုိးတလံုး ေလတလံုး အေျပာေတြေၾကာင့္ လူႀကီးေတြကလည္း မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ေပးခဲ့ရတယ္။ မဂၤလာဒံုေလဆိပ္က ထြက္သြားခ်ိန္ထိ ကႀကီး ကေန အ, အားလံုး ၁၀၀ ၀န္းက်င္ ကုန္က်ခဲ့သည္။ ႏုိင္ငံျခားမွာ ၄ လအတြင္း ႀကိတ္ၿပီး ေငြပုိ႔ခဲ့တာ ဒီစာရင္းထဲ မပါေသးဘူး ဆုိတာ သိရတယ္။ ခုေတာ့ မေယာင္မလည္နဲ႔ ကုိယ့္ေမြးရပ္ကုိ ျပန္ေရာက္လာပါၿပီ။ ရရွိတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ကေတာ့ ေငြကုန္ခဲ့တယ္၊ အခ်ိန္ေတြ အလဟႆ ျဖစ္ခဲ့တယ္၊ ဗဟုသုတ မရခဲ့ဘူး။ ဆံုး႐ႈံးသြားတယ္ဆုိတဲ့ သင္ခန္းစာ တစ္ခုပဲ အသားတင္ က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။<br /><br />ခုခ်ိန္မွာ ႏုိင္ငံရပ္ျခားသြားၿပီး အလုပ္လုပ္ရင္ ေကာင္းမလားလုိ႔ ေမးလာရင္ေတာ့ မသြားပါနဲ႔လို႔ေတာ့ မတားခ်င္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မသြားခင္ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ပါ လုိ႔ေတာ့ အမွာစကား ေခၽြခ်င္ပါတယ္။ တားခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းက စီးပြားေရးျပႆနာကုိ တုိင္းျပည္ႀကီးငယ္တုိင္း ႀကံဳေတြ႕ေနရတာေၾကာင့္ ကံေသကံမ အလုပ္အကိုင္ ရရွိလိမ့္မယ္လုိ႔ မေျပာႏုိင္သလုိ၊ အလြယ္တကူ ရရွိဖုိ႔လည္း မလြယ္ကူပါဘူး။ CNA သတင္းရဲ႕ Scroller Bar မွာ ဘယ္ကုမၸဏီက အလုပ္သမား ၀န္ထမ္း အေရအတြက္ ဘယ္ေလာက္ကုိ ေလ်ာ့ခ် လုိက္တယ္ဆုိတာကုိ စဥ္ဆက္မျပတ္ ဖတ္ေနရလုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြကုိေတာင္ ညိွႏႈိင္းလစာနဲ႔ လုပ္အားခေလ်ာ့ခံၿပီး လုပ္ကိုင္ေနရတယ္။ ၀န္ထမ္းအင္အား ေလ်ာ့ခ်ေနတာေၾကာင့္ သူတုိ႔တေတြလည္း ဘယ္အခ်ိန္ အလုပ္ျဖဳတ္ခံရမလဲ ဆုိၿပီး ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ ေစာင့္ေနၾကရတာမုိ႔ စြန္႔စြန္႔စားစားနဲ႔ သြားဖုိ႔ မတုိက္တြန္းလုိတာ အမွန္ျဖစ္ပါတယ္။ လုပ္အားခေတြ ေလ်ာ့ခ်လုိက္ တာေၾကာင့္ လူေနမႈစရိတ္ ႀကီးျမင့္တဲ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခား တုိင္းျပည္မွာ ေရရွည္ ရပ္တည္ဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ေနထုိင္စားေသာက္စရိတ္၊ ခရီးစရိတ္ေတြ မကာမိတာေၾကာင့္ ျပည္ေတာ္ျပန္ လာၾကတာ ေတာ္ေတာ္မ်ား လာပါတယ္။ အိမ္ကေထာက္ပံ့ ေပးႏိုင္တယ္ထားအုန္း။ အလုပ္အကိုင္ အတည္တက် မရွိရင္ ေရရွည္ေနထုိင္ဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ႏုိင္ငံျခားသြား အလုပ္လုပ္မွ ခ်မ္းသာႏုိင္မယ္ ဆုိတဲ့ ေတြးထင္ထားတဲ့ အယူအဆကုိ ခဏေတာ့ ေမ့ထားလုိက္ ေစခ်င္ပါတယ္။<br /><br />ေခတ္မီတုိးတက္လာတဲ့ ကမၻာ့ရြာလုိ လူေနမႈ အဖဲြ႕အစည္း၊ ဆန္းသစ္တဲ့ နည္းပညာေတြနဲ႔ အတူ ကိုယ့္ဘ၀ တုိးတက္မႈအတြက္ ႀကိဳးစားစြန္႔ထြင္ လုိတဲ့ လူငယ္ေတြရဲ႕ ျမင့္မားတဲ့ဆႏၵရွိလုိ႔ တုိင္းတစ္ပါးမွာ အလုပ္လုပ္ၾက၊ ပညာေတာ္သင္ၾကတာကို အားေပးတယ္။ သူမ်ားတုိင္းျပည္မွာ အလုပ္သြားလုပ္၊ ပညာသြားသင္တာ ျဖစ္လို႔ သူမ်ားအိမ္မွာ သြားေနေနရသလုိ ျဖစ္ပါမယ္။ ကုိယ့္အိမ္မွာလုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႔ ကိုယ့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ကုိယ္ ေနလို႔မရႏုိင္ ေတာ့ပါဘူး။ သူတုိ႔အိမ္မုိ႔ သူတုိ႔ဓေလ့ထံုးစံ အတုိင္းလုိက္နာ ေနထုိင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခဏတာဧည့္သည္ အျဖစ္နဲ႔ သြားေရာက္ေနထုိင္ ၾကတာေၾကာင့္ အိမ္ရွင္လုိေတာ့ ေနထုိင္သြားလာလုိ႔ ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခ်ိန္အခါနဲ႔ အခြင့္အေရး ဆုိတာ ႀကံဳႏုိင္ပါေသးတယ္။ တုိင္းတစ္ပါးကုိ စြန္႔ထြင္ၿပီး အလုပ္လုပ္ဖုိ႔ မလုပ္ဖုိ႔ကိုေတာ့ " <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၿပီးမွ ဆံုးျဖတ္ပါ</span> " လုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ယေန႔ေခတ္ လူငယ္နဲ႔ အနာဂတ္ လူငယ္ေတြ အတြက္ ေစတနာ အမွာစကားေလးပါ။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-527982537571773075?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-5543111929335965912009-04-18T17:10:00.005+06:302009-04-21T16:40:30.827+06:30<div style="text-align: justify;"><br />ႏွစ္သစ္ကုိ အြန္လိုင္းေပၚက သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ ပုိ႔သတဲ့ ေမတၱာေတြ အနႏၱနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္လဲ စိတ္ႏွလံုး ေအးခ်မ္းခဲ့ပါတယ္။ သၾကၤန္ရက္အတြင္း ပုိ႔စ္အသစ္ တင္မျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ စီဗံုးမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ေရလာေလာင္းၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္စကား ေတြေၾကာင့္ တကယ္ပဲ ရင္ထဲ လႈိက္လွဲစြာ ၾကည္ႏူး ခဲ့ရပါတယ္။ ဘေလာဂ့္ကုိ စိတ္၀င္တစားနဲ႔ ေရးခဲ့တာ ၄-၄-၀၉ ရက္ေန႔က တစ္ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတစ္ႏွစ္ ဆုိတဲ့ ကာလအတြင္းမွာ အြန္လိုင္းေပၚက ခင္မင္ခြင့္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြ မွတ္သားထားတဲ့ ဒုိင္ယာရီထဲ ျပန္စစ္ၾကည့္ေတာ့ ၄၈၀ ေက်ာ္ ၅၀၀ နီးပါး ရွိခဲ့ပါတယ္။ ကနဦး ခင္မင္ခဲ့တဲ့ ဘေလာဂ္ဂါေတြ မထင္မရွား ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ့ ၾကသလုိ၊ မၾကာမတင္ လင္းလက္လာတဲ့ ဘေလာဂ္ဂါလက္သစ္ ေတြအဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ခံရရင္ အြန္လုိင္းေပၚ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အေရအတြက္ မ်ားေပမယ့္ အျပင္ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ေတြ႕ဆံုျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ဆုိလုိ႔ ကေန႔အထိ တစ္ေယာက္မွ မရွိခဲ့ေသးတာေတာ့ အမွန္ျဖစ္ပါတယ္။ ခရီးတြင္တြင္ သြားေနရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္လည္း ပါမယ္ ထင္ပါတယ္။<br /><br />" <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေတြ႔ဖူးခ်င္ဆံုး ၁၀ ေယာက္</span> " ဆုိၿပီး <a href="http://latepyarlay.blogspot.com/"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လိပ္ျပာေလး</span></a> က သၾကၤန္ရက္အတြင္း Tag ထားခဲ့ပါတယ္။ လိပ္ျပာေလး ေရးတဲ့ <a href="http://latepyarlay.blogspot.com/2009/04/blog-post_3392.html"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မူရင္းပုိ႔စ္</span></a> ကုိေတာ့ အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားၿပီး ဖြင့္ေပမယ့္ သူ႔ဘေလာဂ့္အိမ္ကုိ ဖြင့္မရခဲ့ပါဘူး။ Tag ေခါင္းစဥ္က " ေတြ႕ဖူးခ်င္ဆံုး ၁၀ ေယာက္ " လုိ႔ ဆုိထားတဲ့အတြက္ မ်က္ႏွာလုိက္စရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ရင္တြင္း ဆႏၵကေတာ့ စာေရးေဖာ္ စာေရးဖက္၊ စာဖတ္ေဖာ္ စာဖတ္ဖက္ အြန္လုိင္း သူငယ္ခ်င္း အားလံုးကို ေတြ႕ဖူး ျမင္ဖူး ခ်င္ပါတယ္။ ေလာဘႀကီးလြန္းတယ္လုိ႔ ထင္မိမလားပဲဗ်ာ။ တတ္ႏုိင္ဘူးေလ ကန္႔သတ္ခ်က္ေလးနဲ႔မွ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းမွာပါ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေတြ႕ဖူးခ်င္ဆံုး ၁၀ ေယာက္က မိန္းကေလး ၁၀ ေယာက္လံုး ျဖစ္ေနရင္ေတာ့ ေျပာစမွတ္ ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ျပႆနာေတာ့ ရွိမယ္ ျဖစ္မယ္ မထင္ပါဘူး။ က်ားက်ားခ်င္းေတာ့ လမ္းမွာမေတြ႕ ျဖစ္ရင္ေတာ့ တိရစၦာန္ရံုသြားၾကည့္လည္း ေတြ႕ႏုိင္ေသးတာပဲ မဟုတ္လား။ (၀ိုင္း႐ုိက္ရင္ေတာ့ ေျပးၿပီသာမွတ္) ေတြ႕ဖူးခ်င္တဲ့ ဒီ ၁၀ ေယာက္ ထဲမွာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည့္မရႏုိင္ေအာင္ သိပ္မုန္းေနတဲ့ မိန္းကေလးေတြလည္း ပါပါတယ္။ မုန္းေနေပမယ့္ ေတြ႕ဖူးခ်င္ ေသးတဲ့ ဆႏၵကုိ မဖံုးဖိႏုိင္တာေတာ့ အမွန္ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အေတြ႕ခ်င္ဆံုး မိန္းကေလး ၁၀ ေယာက္ေတာ့ .. ..<br /><br /><a href="http://latepyarlay.blogspot.com/"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လိပ္ျပာေလး</span></a> ကၽြန္ေတာ့္ကုိ Tag ထားလုိ႔ ေတြ႕ဖူးခ်င္တာပါ။<br /><a href="http://megumi21.com/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မီကူးမီ</span></a> ဘာမွ ဟုတ္ပါဘူး၊ ေတြ႕ဖူးခ်င္တာပါ။<br /><a href="http://pannkhinlay.iblogger.org/"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ပန္းခင္းေလး</span></a> မအားမလပ္တဲ့ ကုမၸဏီအလုပ္ေတြၾကားက ေကာင္မေလး။<br /><a href="http://kiim-dreamangel.blogspot.com/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ခ်င္းမေလး</span></a> စကားေျပာတာ မပီတဲ့ ကေလးမေလး။<br /><a href="http://nyeinlay.blogspot.com/"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ငွက္ငယ္ေလး</span></a> ပုိ႔စ္အသစ္တင္တုိင္း အသိေပးတယ္။<br /><a href="http://www.khaingthinzar.co.cc/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မီးေလးဇာ</span></a> အၾကြားပုိၿပီး အၿမဲ ၀ိတ္ေလ်ာ့ေနတဲ့ အစ္မ။<br /><a href="http://skywhitegirl.blogspot.com/"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေကာင္းကင္ျဖဴ </span></a> အၿမဲ အကူအညီေတာင္းေပမယ့္ တစ္ခါမွ လုပ္မေပးႏုိင္လုိ႔ အမွတ္တရ ျဖစ္ေစတယ္။<br /><a href="http://www.kaungkinpyar.co.cc/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေကာင္းကင္ျပာ </span></a> ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္းက ရြာငံသူ မုိ႔လုိ႔။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><a href="http://myittaryongpyan.blogspot.com/">ေမတၱာေရာင္ျပန</a>္</span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">္</span>္ ႐ံုးမသြားခင္မနက္တုိင္း ၀င္ႏႈတ္ဆက္ေနတတ္လုိ႔။<br /><a href="http://khinoomay77.blogspot.com/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မခင္ဦးေမ</span></a> ဓာတ္ပံုတစ္ခု၊ စာတစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ကြန္မင့္ ၁၀၀ ေက်ာ္ရေအာင္ လုပ္ႏုိင္လုိ႔။<br /><br />ေတြ႕ဖူးခ်င္ဆံုး ၁၀ ေယာက္ ေတာ့ ျပည့္သြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ အေပၚက ေျပာခဲ့သလုိပဲ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြ အားလံုးကုိ ေတြ႕ဖူးခ်င္တာ တကယ့္ဆႏၵအမွန္ပါ။ ျဖစ္ခ်င္တာထက္ ျဖစ္သင့္တာကုိ ဦးစားေပးေနရတဲ့ ဘ၀ေသးေသးေလးမွာ ေနေပ်ာ္သလုိ ေနေနရပါတယ္။ က်န္ရွိေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ စိတ္မကြပ္ဖုိ႔ အသိေပး ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ၾက ပါေစဗ်ာ။<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-554311192933596591?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com43tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-72865460477189570002009-04-11T15:42:00.003+06:302009-04-11T15:46:09.918+06:30<div style="text-align: justify;">သၾကၤန္လုိ႔ ဆုိလုိက္တာနဲ႔ မ်က္စိထဲ ျမင္မိတာက ေရပက္မယ္ ေရကစားၾကမယ္ ဆုိတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေတြကုိ လက္စသတ္ၿပီး သၾကၤန္မွာ ေပ်ာ္ပါးဖုိ႔ အားခဲတတ္ ၾကတယ္။ သၾကၤန္မေရာက္ေသး ေပမယ့္ သၾကၤန္အႀကိဳ သီခ်င္းေတြေတာ့ ေနရာတုိင္းမွာ လႈံ႕ေဆာ္ေနသလုိ ခံစားရတယ္။ မရုိးႏုိင္တဲ့ သၾကၤန္မုိး ရုပ္ရွင္ထဲက သီခ်င္းေတြက လႊမ္းမုိးတုန္းျဖစ္တယ္။ ေခတ္သစ္ rap သၾကၤန္သီခ်င္း ေတြလည္းပဲ ဆန္းျပားတဲ့ ကကြက္၊ တက္ၾကြတဲ့ တီးလံုးနဲ႔ ေနရာအႏွံ႔ အၿပိဳင္းအရုိင္း ၾကားေနရတယ္။ ကေလးေတြကအစ သၾကၤန္မွာ ကစားဖုိ႔ ေလဖိအားသံုး ေရေသနတ္ေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ သၾကၤန္မွာ ေပ်ာ္ဖုိ႔အသင့္ ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။ အရင့္အရင္ ႏွစ္ေတြကေလာက္ ေရကစားမ႑ပ္ေတြ မမ်ားေပမယ့္ အစီအရီေတာ့ ေတြ႕ေနရပါၿပီ။ ျပည္တြင္းျဖစ္ ဂ်စ္ကားေတြ၊ ပါပေလကာနဲ႔ ဟုိင္းလက္ကား ေတြေတာ့ အမုိးေတာင္ ျဖဳတ္ၿပီးေနၾကပါၿပီ။ ရုိးရာသၾကၤန္ရဲ႕ အေငြ႕အသက္ ကေတာ့ ပုိၿပီး႐ုပ္လံုးေပၚေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ႏွစ္သစ္ကုိ ႀကိဳဆုိတဲ့ ရုိးရာသၾကၤန္ကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံတင္ က်င္းပတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာကုိ ယံုၾကည္သက္၀င္တဲ့ အာရွႏုိင္ငံအေတာ္ မ်ားမ်ားကလည္း သၾကၤန္ႏွစ္သစ္ကူးပဲြေတာ္ကုိ ဆင္ႏဲႊၾကပါတယ္။ ယုိးဒယား မွာက ေဆာင္ကရန္ ၊ လာအုိမွာက Bpee Mai ၊ ကေမၻာဒီးယား မွာက Chaul Chnam Thmey ၊ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ ယူနန္ျပည္နယ္၊ မေလးရွား၊ ေနာက္ ေတာင္အာရွက ဘဂၤါလီ၊ ပန္ဂ်ပ္၊ သီရိလကၤာ တမီးလ္လူမ်ိဳး နဲ႔ ျမန္မာေတြ ရွိတတ္တဲ့ ႏုိင္ငံတုိင္းမွာလည္း အစုအဖဲြ႕ေလးနဲ႔ ႏွစ္သစ္ကူး ပဲြေတာ္ေလးကုိ ဆင္ႏႊဲၾကပါေသးတယ္။ သၾကၤန္ ဆုိတဲ့ စကားလံုးဟာ သကၠတဘာသာ စကား သကၤႏၱ ကေန ဆင္းသက္လာၿပီး ကူးေျပာင္းျခင္း၊ တစ္ေနရာမွ တစ္ေနရာသုိ႔ ေရာက္ရွိျခင္း ဟု အဓိပၸာယ္ ရပါတယ္။ ျမန္မာျပကၡဒိန္ ေကာဇာသကၠရာဇ္ အရ ၁၃၇၀ ျပည့္ႏွစ္မွ ၁၃၇၁ ခုႏွစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />သၾကၤန္လို႔ ဆုိလုိက္တာနဲ႔ မပါမျဖစ္တာကေတာ့ သိၾကားမင္း နဲ႔ ျဗဟၼာႀကီး ဇာတ္လမ္း ျဖစ္ပါတယ္။ သၾကၤန္၊ သကၠရာဇ္ အေၾကာင္းမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိၾကားမင္းနဲ႔ အာသီ အမည္ရွိတဲ့ ျဗဟၼာမင္းတုိ႔ အျငင္း အခုန္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အျငင္းပြားမႈကုိ လူ႔ျပည္မွာ က၀ါလမုိင္း ဆရာႀကီးထံသြားၿပီး အဆံုးအျဖတ္ ခံယူရာ ျဗဟၼာႀကီး ႐ႈံးသြားတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ေခါင္းျဖတ္ေၾကး ေလာင္းခဲ့ၾက တာေၾကာင့္ ျဗဟၼာႀကီးက ေခါင္းျဖတ္ေပးခဲ့ရတယ္လုိ႔ သိရွိရပါတယ္။ အဲဒီ ျဗဟၼာဦးေခါင္းႀကီးကို ေရထဲလည္း ခ်လုိ႔မရ၊ ကုန္းေပၚလည္း တင္ထားလည္း မျဖစ္တာေၾကာင့္ နတ္သမီး (၇)ပါးက တစ္ႏွစ္တစ္ေယာက္ ကိုင္ထားေပး ၾကရတယ္လုိ႔ အဆုိရွိပါတယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ေဃာရႆ အမည္ရွိတဲ့ နတ္သမီးက ေမွာက္ခံု အေနအထားနဲ႔ ျဗဟၼာဦးေခါင္းကုိ လွမ္းလင့္သည္ လုိ႔ သူရိယသိဒၶႏၱ မဟာသၾကၤန္စာက ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး သၾကၤန္ကာလမွာ သိၾကားမင္းက လူျပည္ဆင္းေလ့ရွိတယ္ ဆုိတဲ့အယူလည္း ရွိပါတယ္။ ဒီႏွစ္ သၾကၤန္စာမွာေတာ့ ဘာႏုရာဇာ အမည္ရွိတဲ့ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္း က ဂဠဳန္ကုိစီးၿပီး သန္လ်က္နဲ႔ သံစဥ္ကုိ ကိုက္ကာ ေျမာက္ဘက္အရပ္ကေန အေရွ႕ေတာင္ေထာင့္ကုိ ၀င္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။<br /><br />သၾကၤန္မွာ ႏွစ္ေဟာင္းက ဓေလ့ေတြကုိ ႏွစ္သစ္မေရာက္ေအာင္ ေဆးေၾကာၾကတဲ့ အယူရွိၾကပါတယ္။ သက္ႀကီး ၀ါႀကီးေတြကုိ ေခါင္းေလွ်ာ္ေပးတယ္၊ ေျခသည္း လက္သည္း လွီးေပးတယ္၊ သၾကၤန္မတုိင္ခင္ ရွင္ျပဳ ၊ ရဟန္းခံတဲ့ ဓေလ့လည္း ကေန႔အထိ အေျခတည္လ်က္ ရွိတယ္။ လူငယ္ေတြကေတာ့ အရင္က အေမြးနံ႔သာ ထည့္ထားတဲ့ ေငြဖလား ဒါမွမဟုတ္ ေၾကးဖလား ထဲကေန သေျပခက္နဲ႔ ေရပက္တဲ့ အေလ့ရွိခဲ့ေပမယ့္ ခုေတာ့ တိမ္ေကာေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ေခတ္အလုိအရ ေရခြက္၊ ေရပံုး၊ ေရပုိက္နဲ႔ အားရပါးရ ပက္လုိက္ရမွာ စိတ္ထဲ ေနသာထုိင္သာ ရွိသြားတဲ့သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရုပ္အဆင္း ပုိလွတဲ့ အပ်ိဳေလးေတြေတာ့ ေရပုိစုိမယ့္ သေဘာပါ။<br /><br />သၾကၤန္တြင္း သၾကၤန္သံခ်ပ္ထုိးၾကတဲ့ အေလ့အထလည္း တျဖည္းျဖည္း တိမ္ေကာ ကြယ္ေပ်ာက္စျပဳ ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ညဘက္ သၾကၤန္အလွျပကားေတြ လွည့္လည္ ျပသမႈကလည္း ေငြကုန္ေၾကးက်တာကို အေၾကာင္းျပဳလုိ႔ အနာဂတ္မ်ိဳးဆက္ေတြ ျမင္ေတြ႕ရဖုိ႔ ခဲယဥ္းသြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ သၾကၤန္ သံခ်ပ္ေတြ ေနရာမွာ စကားေျပာ Hip Hop သီခ်င္းေတြ၊ သံစဥ္ျမန္ Remix သီခ်င္းေတြ နဲ႔ တြန္႔ေက်ေကြးေနေအာင္ ကျပႏုိင္တဲ့ Disc Jockey - DJ ေတြက အလ်င္အျမန္ ေနရာယူလာ ပါတယ္။ ေရွးက ဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ားဟာ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းရဲ႕ တုိက္စားမႈေၾကာင့္ အသြင္ကဲြလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ႏွစ္ေဟာင္းမွ ႏွစ္သစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းျခင္းလုိ႔ အဓိပၸာယ္ သက္ေရာက္တ့ဲ သၾကၤန္သည္ ၁၃၇၀ ျပည့္ႏွစ္မွ ၁၃၇၁ ခုႏွစ္သုိ႔ ေျပာင္းလဲျခင္း သက္သက္မဟုတ္ဘဲ အေကာင္းဘက္ကုိ ဦးတည္တဲ့ ေျပာင္းလဲျခင္း၊ ကမၻာသူ ကမၻာသားအားလံုးရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးကုိ ေဖာ္ေဆာင္တဲ့ ေျပာင္းလဲျခင္း ျဖစ္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း ႏွစ္သစ္မွာ အားလံုးပဲ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း၊ ကုိယ္၏က်န္းမာျခင္း ရွိၾကပါေစ .. .. ။<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SeBfLb6N66I/AAAAAAAAACU/HX0DAj7WQSM/s1600-h/padauk0411.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 231px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SeBfLb6N66I/AAAAAAAAACU/HX0DAj7WQSM/s320/padauk0411.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323359409627065250" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-7286546047718957000?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-37479449613984518922009-04-09T13:33:00.006+06:302009-04-09T15:09:25.036+06:30<div style="text-align: justify;">ခုႏွစ္ရန္ကုန္ေႏြက မတ္လဆန္း ကတည္းက ျပင္းျပစြာနဲ႔ လူတုိင္းကုိ ပူေလာင္စြာ ခံစားေစခဲ့တယ္။ မုိးလင္းကေန မုိးခ်ဳပ္အထိ အပူဒဏ္ကုိ လူးလူးလိွမ္းလွိမ့္ ထိေတြ႕ေနရတယ္။ အပူဒဏ္ကာကြယ္ဖုိ႔ လူလုပ္ ဇိမ္ခံ ပစၥည္းေတြျဖစ္တဲ့ အဲကြန္းနဲ႔ ပန္ကာကလည္း ခ်စ္ေဖႀကီး မီးကမလာေတာ့ ေဆြးရတယ္။ မီးမလာေတာ့ ခ်စ္သမီး ေရက မလာျပန္ဘူး ဒါနဲ႔ လြမ္းစရာေလး ထပ္ျပန္ေရာ။ ေဆြးတာေတြ လြမ္းတာေတြ ကင္းေ၀းဖို႔ ေရသန္႔ဘူးကုိ အေဖာ္လုပ္ၿပီး ဆုိက္ဘာဆုိင္ ဆီကုိပဲ ေျခဦးလွည့္ ေနမိတယ္။ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ဆုိ ဆုိင္ရွင္က ၾကည္ျဖဴစြာနဲ႔ ႀကိဳဆုိပါရဲ႕။ သံုးရက္ ေလးရက္ၾကာရင္ ဆုိင္က သိပ္မၾကည္ေတာ့ဘူး။ ဘာလုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေလွကား ရွည္ရွည္နဲ႔ မသြားရဘူးဆုိၿပီး ကာျဖဴးထုတ္ထားတဲ့ ဘေလာဂ့္ရြာေတြကုိ အကုန္ေလွ်ာက္သြား ေနလို႔ေလ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔စီးပြားေရးကုိ တုတ္နဲ႔ အထုိးခံရမွာေၾကာက္တာနဲ႔ ဆုိင္ရွင္က ကၽြန္ေတာ့္ကုိေတြ႕ရင္ လွန္႔ေနတာ။ မေကာင္းႀကံတာ မဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ္မွာ သြားလည္စရာ ဒီဘေလာဂ့္ အိမ္ေလးေတြပဲ ရွိတာေၾကာင့္ နားလည္ေပး ေစခ်င္ပါတယ္။ ဥတုပူလုိ႔ ေရခဲစိမ္ ေရသန္႔ဗူးေတြ တအားေသာက္ေတာ့လည္း အစာအိမ္ ေရာင္သလုိ ျဖစ္ၿပီး တေန႔က ၀မ္းပ်က္တာ ခံစားရတယ္။ ေဆးအလ်င္မီလုိ႔ ခုလုိ ျပန္ေတြ႕ႏုိင္တာပါ။ ေဆးခန္းေဒါက္ေဒါက္က မွာလုိက္တယ္ ဒီလုိ ရာသီမွာ ေရသန္႔ဗူး ေသာက္တာထက္ ေရက်က္ေအး ျဖစ္ျဖစ္ ေရေႏြးၾကမ္း (အခါးရည္) ျဖစ္ျဖစ္ ေသာက္တာ ပုိေကာင္းတယ္လုိ႔ အႀကံေပးခဲ့တယ္။<br /><br />လဖက္ရည္ၾကမ္း တစ္ေန႔ သံုးခြက္ ေသာက္သံုးျဖစ္မယ္ ဆုိရင္ ေလျဖတ္ျခင္း အႏၱရာယ္ကေန သိသာထင္ရွားစြာ ေလ်ာ့နည္းေစတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ လူႀကီးပိုင္းမွာ အျဖစ္မ်ားတတ္တဲ့ ေလျဖတ္ျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိတဲ့ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ထဲမွာ ကမဲလီးယားအပင္ကေန ျပဳျပင္ထားတဲ့ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ျဖစ္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ လူေတြက လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ေသာက္တဲ့အေလ့အထ ကေန ေလျဖတ္တဲ့ ေရာဂါဆိုးကုိ ကာကြယ္ႏုိင္ေၾကာင္းကုိ သိသူ အလြန္နည္းပါးတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေလျဖတ္ေ၀ဒနာ ခံစားလာၾကတဲ့ အခါမွသာ ေဆး၀ါးကုသမႈ ခံယူၾကတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ေလျဖတ္ျခင္းသည္ အလြန္လ်င္ျမန္စြာ ဆုိးက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ျဖစ္ေစၿပီး ေလျဖတ္ေ၀ဒနာရွင္ေတြ အေနနဲ႔ ေဆး၀ါးကုသမႈ ခံယူရာမွာ အလြန္ ေနာက္က်တတ္ၾက ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေန႔လွ်င္ အနည္းဆံုး လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း သံုးခြက္ ေသာက္သံုးျခင္းျဖင့္ ေလျဖတ္ျခင္း ေ၀ဒနာကုိ ကာကြယ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္တဲ့အျပင္ ေလျဖတ္ျခင္းေၾကာင့္ ႀကံဳေတြ႕လာႏုိင္တဲ့ ဆုိးက်ိဳးေတြကုိလည္း တင္ႀကိဳ ကာကြယ္မႈ ျပဳရာေရာက္တယ္လုိ႔ သိရွိပါတယ္။<br /><br />ရွမ္းျပည္ ေတာဘက္မွာေတာ့ အိမ္လည္က မီးဖုိေဘးမွာ ေျမအုိးေလးထဲ လက္ဖက္ေျခာက္ခပ္ၿပီး တေနကုန္ ေသာက္ေနတတ္တဲ့ ေတာင္သူေတြကုိ ေတြ႕ဖူးတယ္။ ပင္ေလာင္းဘက္က အရြက္ ေသးမွ်င္မွ်င္နဲ႔ ေစာ္ဘြားႏႈတ္ခမ္းေမႊး လက္ဖက္ေျခာက္ေတြဆုိ နာမည္ႀကီးတယ္။ တာရွည္ သုိေလွာင္ထားလဲ မႈိမတက္ဘူး။ ေနာက္ ဟဲဟုိးဘက္က ပေလာင္ လက္ဖက္ေျခာက္လဲပဲ ေရေႏြးထဲမွာ စိမ္းဖန္႔ဖန္႔နဲ႔ မုိ႔ ေသာက္ရတာ ခံတြင္းေတြ႕ေစတယ္။ အင္းသားေတြက်ေတာ့ လက္ဖက္ေျခာက္ကို ေလွာ္ၿပီးမွ ေသာက္ၾကတယ္။ ထူးျခားတဲ့ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း အရသာကုိ ျဖစ္ေစတယ္။ ေနာက္ ႏွမ္းေလွာ္ၿပီး လက္ဖက္ေျခာက္နဲ႔အတူ ထည့္ေသာက္ ၾကေသးတယ္။ ေကာက္ညႇင္းရြက္ေမြး ပါထည့္ေသာက္လုိ႔ကေတာ့ ေဆြမ်ိဳးေတာင္ ေရထားရလိမ့္မယ္။ ေျမာက္ပုိင္းက ေရႊဖီမုိးလြတ္ လက္ဖက္ေျခာက္ေတြလဲ နာမည္ႀကီးတယ္။ ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့ လက္ဖက္ေျခာက္ အနံ႔ကုိ စပယ္ပန္းအနံ႔နဲ႔ ျပဳျပင္ၿပီး လွပေသသပ္တဲ့ သံဗူးေတြနဲ႔ ျပည္ပပုိ႔ကုန္အေနနဲ႔ တရုတ္ဘက္က ၀င္လာတာ မ်ားတယ္။ စပယ္ပန္းအနံ႔နဲ႔မုိ႔ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ေသာက္တဲ့အေလ့ကုိ ပုိစဲြမက္ေစပါတယ္။ အ၀ါေရာင္ Auramine O ဆုိးေဆးေၾကာင့္ လက္ဖက္အစိုေတြ ေစ်းကြက္ပ်က္ခ်ိန္မွာ လက္ဖက္ေျခာက္ပဲြရံု ပိုင္ရွင္ သူငယ္ခ်င္း စိုင္းေနာင့္ အတြက္ အခမဲ့လက္ဖက္ေျခာက္ ေၾကာ္ျငာ ၀င္ေပးလုိက္ပါတယ္။ အားလံုးပဲ ႏွစ္သစ္မွာ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း၊ ကိုယ္၏ က်န္းမာျခင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစလို႔ .. ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္။<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/Sd2e0hZKELI/AAAAAAAAACM/ZyHo-wbCAc4/s1600-h/83_114_tea.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 203px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/Sd2e0hZKELI/AAAAAAAAACM/ZyHo-wbCAc4/s320/83_114_tea.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5322584959776067762" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လက္ဖက္စိုက္ခင္းတြင္ လက္ဖက္ခူးေနၾကစဥ္</span><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/Sd2eAHQfEBI/AAAAAAAAACE/BOZwcrXgmtU/s1600-h/qi_lan_oolong_tea_leaf.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/Sd2eAHQfEBI/AAAAAAAAACE/BOZwcrXgmtU/s320/qi_lan_oolong_tea_leaf.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5322584059407175698" border="0" /></a><br /><br />( <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ပံုေတြကို google image ကေန ယူထားတယ္ေနာ္</span> )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-3747944961398451892?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-240156747432709142009-04-07T16:16:00.002+06:302009-04-07T16:20:58.614+06:30<div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာ ျပႆနာ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ငယ္သည္ျဖစ္ေစ ႀကီးသည္ျဖစ္ေစ ျပႆနာရဲ႕ ရင္းျမစ္ကုိ မရွာဘဲ တစ္ပါးသူကိုပဲ လက္ညိဳးထုိးတတ္တဲ့ ဥာဥ္ဆုိးေလး ရွိတယ္။ သူ႔လက္ညိဳး ကုိယ့္ထုိး။ ကုိယ့္လက္ညိဳး သူ႔ထုိးနဲ႔ တခါမွ တရားခံ မမိတတ္ပါဘူး။ လူတစ္ဦးခ်င္းဆီနဲ႔ အဖဲြ႕အစည္းလိုက္ အားနည္းခ်က္ ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိမွ မဟုတ္ရင္လဲ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ အပံုႀကီးႀကီး ပံုေပးလုိက္လို႔ ျပႆနာေအးေအာင္ ေျဖရွင္းလုိက္တာလဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ တရားသျဖင့္ ဆုိတာထက္ ေငြမ်က္ႏွာက ပုိႀကီး ေနတတ္ပါတယ္။ အရွိန္အ၀ါႀကီးသူ ျဖစ္ရင္ စည္းကမ္း သတ္မွတ္ခ်က္ေတြကုိ အလြယ္တကူ ေသြဖယ္ႏိုင္စြမ္း ပါတယ္။ တေလာက ဓာတုခ်ည္ထည္ ဆုိးေဆးေၾကာင့္ နာမည္ရွိတဲ့ လက္ဖက္ထြက္ ေရာင္းကုန္တံဆိပ္ (၄၃)မ်ိဳးကို စားေသာက္ကုန္ စာရင္းကေန ပယ္ဖ်က္လုိက္တာ ၾကားသိရပါတယ္။ ကုမၸဏီ တာ၀န္ရွိသူေတြ ေျပာစကားအရေတာ့ သူတို႔မွာ တာ၀န္မရွိဘဲ သူတို႔ကုိယ္စား ေစလြတ္ထားတဲ့ ကုန္သည္၊ ပဲြစားနဲ႔ လဖက္ထြက္ရာ ေတာင္ေပၚကုိပဲ လက္ညိဳးထုိးေနၾက တာကုိ တရားက်စြာ ဖတ္လုိက္ရတယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေန႔စဥ္စားေသာက္ေနတဲ့ အစားအစာေတြမွာ ဓာတုပစၥည္းနဲ႔ ရွင္းရွင္း လြတ္ကင္းတာ ရယ္လုိ႔ ခပ္ရွားရွားပါ။ အသီးအႏွံ၊ သားငါး၊ ေခါက္ဆဲြေျခာက္၊ ႏုိ႔မႈန္႔၊ ငါးေသတၱာ၊ ထုိးမုန္႔လမုန္႔၊ ေဖ်ာ္ရည္မ်ိဳးစံု၊ ငါးပိငါးေျခာက္၊ ပုဇြန္ေျခာက္၊ လက္ဖက္ ေတြနဲ႔ အသင့္စား အစားအေသာက္ေတြကုိ မူရင္း အရည္အေသြးထက္ ေရရွည္အထား ခံေအာင္နဲ႔ ပုိေကာင္းမြန္ေအာင္ ဆုိၿပီး ဓာတုေဆး၀ါး အကူအညီနဲ႔ အဆင့္ျမွင့္တင္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ ဒါကို စားသံုးသူေတြက သိေနေပမယ့္ ေပါေခ်ာင္ေကာင္း ေနာက္ လုိက္ေနတာရယ္၊ ၀င္ေငြနဲ႔ ေလာက္ငေအာင္ ခ်င့္ခ်ိန္သံုးစဲြရတာရယ္ ေၾကာင့္ မေကာင္းမွန္းသိေပမဲ့ မ်က္စိစံုမွိတ္ ၀ယ္ယူစားသံုး ေနရတာလဲ ပါပါမယ္။ စားသံုးသူရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကုိ သိတဲ့ထုတ္လုပ္သူ ေတြအေနနဲ႔လည္း လုပ္ရဲေနတဲ့ သေဘာမွာ ရွိပါတယ္။ လူကုိ အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစတဲ့ ဓာတုေဗဒ ပစၥည္းေတြ ပါ၀င္တဲ့ အစားအစာေတြကို ေရရွည္စားသံုးမိရင္ အစာအိမ္ကင္ဆာ၊ အူကင္ဆာ တုိ႔လုိ ကင္ဆာေရာဂါကုိ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ၂၀-၃၀ ၾကာေလာက္မွ ေရာဂါျဖစ္ေစ တတ္ပါတယ္။ ေနာက္ မ်ိဳးရုိးဗီဇကုိ ထိခုိက္ေစတဲ့ ဥာဏ္ရည္မမီတာ၊ ကိုယ္လက္အဂၤါ မျပည့္စံုတာေတြ ႀကံဳေတြ႕ ေစႏုိင္ပါတယ္။ လတ္တေလာ အေနနဲ႔ အစားအေသာက္ မသန္႔ရွင္းတာ စားမိရင္ အသည္းေရာင္ အသား၀ါေရာဂါ၊ ၀မ္းပ်က္ ၀မ္းေလ်ာေရာဂါ ေတြ ခ်က္ခ်င္း ခံစားရႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စားသံုးသူေတြ အေနနဲ႔ ခ်ဳိတာ၊ ေမြးတာ၊ လွတာကို မမက္ဘဲ သဘာ၀ကေပးတဲ့ အစားအေသာက္ကုိ ပုိမုိေရြးခ်ယ္ စားသံုးသင့္ပါတယ္။ မျဖစ္မေန စားသံုးရမယ္ ဆုိရင္ေတာင္ ဓာတုေဆးအာနိသင္ ကင္းစင္ႏုိင္သမွ် ကင္းစင္ေအာင္ သန္႔စင္ပစ္ဖို႔ လုိေၾကာင္း အႀကံျပဳခ်င္ပါတယ္။<br /><br />ခုခ်ိန္မွာ ေခတ္မီသူတုိင္း အငန္ေလ်ာ့စား ၾကတယ္။ အဆီေလ်ာ့စား ၾကတယ္။ သၾကား ေရွာင္ၾကတယ္။ ဟင္းခ်ိဳမႈန္႔ ေရွာင္ၾကတယ္။ အေရာင္ပါတဲ့ အစားအစာ ေရွာင္ၾကတယ္။ သားႀကီးငါးႀကီး ေရွာင္ၾကတယ္။ အဲဒါေတြ အစား ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ပုိစားလာၾကတယ္။ က်န္းမာေရး လုိက္စားလာၾကတယ္။ လူႀကီးေတြသာ ဆားအငန္ ေလ်ာ့စားရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အိမ္သံုးဆားဟာ ကေလးေတြကုိလည္း ဆုိးက်ိဳး ျဖစ္ေပၚ ေစပါတယ္။ ကေလးေတြကို ဆားေပါ့ေပါ့ ေကၽြးေမြးျခင္းအားျဖင့္ အသက္ၾကီးလာတဲ့ အခါ ႏွလံုးေရာဂါ ျဖစ္ပြားမႈ အႏၱရာယ္ကုိ က်ဆင္းေစႏုိင္ ပါတယ္။ ၆ႏွစ္ အရြယ္ကေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆားလုိအပ္ခ်က္က တစ္ေန႔ ၃ ဂရမ္ထက္ မပုိသင့္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြအတြက္ ျပင္ဆင္ခ်က္ျပဳတ္ ရာမွာလည္း လုိတာထက္ ပုိၿပီး ဆားကုိ အသံုးမျပဳမိေစဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ကေလးေတြအတြက္ အသင့္လုပ္ မုန္႔ထုတ္အခ်ိဳ႕မွာ ဆားနဲ႔ အခ်ိဳမႈန္႔ ပါ၀င္ႏႈန္းမ်ားတာကို စားၾကည့္တာနဲ႔ သိႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလြယ္တကူ ရႏုိင္တဲ့ မုန္႔ထုတ္ေတြကို ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး ကေလးေတြကုိ ေကၽြးသင့္ပါတယ္။ အစေကာင္းမွ အေႏွာင္းေသခ်ာ ဆုိသလုိ ငယ္စဥ္ကေလး ဘ၀ကတည္းက အငန္ေလ်ာ့စား မွ အသက္ႀကီးလာတဲ့အခါ ေလျဖတ္ျခင္း၊ ႏွလံုးေရာဂါ ျဖစ္ျခင္းတုိ႔မွ ေရွာင္က်ဥ္ႏုိင္မွာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရ ပါတယ္။<br /></div><br />(<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> မွီျငမ္းတာက</span> )<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br />ေမာ္ဒန္သတင္းဂ်ာနယ္ (၂၀-၃-၂၀၀၉)</span>။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br />Reader's Digest (2008, Feb) "<span style="color: rgb(255, 0, 0);">Salt can be bad for kids too</span>"</span>။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-24015674743270914?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-47995429268558699442009-04-07T10:01:00.004+06:302009-04-07T10:11:16.818+06:30<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdrLLT4qP8I/AAAAAAAAAB8/PJcq9C-zCP4/s1600-h/gmail.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 206px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdrLLT4qP8I/AAAAAAAAAB8/PJcq9C-zCP4/s320/gmail.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321789304868585410" border="0" /></a>ေၾကာ္ျငာ Spam သမားေတြဟာ အီးေမးလ္ လိပ္စာေတြကုိ Program အမ်ိဳးမ်ိဳးအသံုးျပဳၿပီး ရွာေဖြေလ့ ရွိတတ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ရန္က လြတ္ေအာင္ ကုိယ့္ အီးေမးလ္ လိပ္စာကုိ Icon အျဖစ္ ေျပာင္းထားလုိက္ရင္ ရွာမေတြ႕ႏုိင္ေတာ့ဘူးလုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။ g-Mail အျပင္ Yahoo mail, AOL mail, Hotmail, MSN mail ႏွင့္ အျခားေသာ ေမးလ္မ်ားစြာကို Icon အျဖစ္ေျပာင္းလဲေပး ႏုိင္ပါတယ္။ ေဖာ္ျပပါ၀က္ဘ္ဆုိက္ရဲ႕ Enter your e-mail address မွာ မိမိ လိပ္စာ ထည့္သြင္းၿပီး Generate ႏွိပ္လုိက္ရင္ အြန္လိုင္းေပၚ အသံုးျပဳႏုိင္တဲ့ မိမိလိပ္စာရဲ႕ Icon နဲ႔ URL ကုိ ရရွိႏုိင္ပါတယ္။ ေၾကာ္ျငာ Spam ေတြရဲ႕ရန္က ႀကိဳတင္ကာကြယ္ႏိုင္ေအာင္ သံုးၾကည့္ႏုိင္တဲ့ ၀က္ဘ္ဆုိက္ကုိ ဒီေနရာ<a href="http://www.services.nexodyne.com/email/index.php"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ႏွိပ္ </span></a>ၿပီးသြားႏုိင္ပါတယ္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-4799542926855869944?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-54027161817491690942009-04-05T15:13:00.003+06:302009-04-05T15:46:44.754+06:30လြမ္းတယ္ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကေလး</span>ရယ္<br />ဒါေပမဲ့လည္း<br />အလြမ္းဝဲကယက္ထဲမွာပဲ<br />မက်႐ႈံုးခ်င္ခဲ့ဘူး။<br />ေခတ္ရဲ႕ ေရစီးေၾကာင္းမွာ<br />တစ္ထပ္ထဲ မစီးေမ်ာႏုိင္ေသးတာ<br />ကုိယ္ကုိယ္၌က<br />ညံ့လုိ႔ပါ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကေလး</span>ရယ္ .. .. ..<br /><br />ျမင္ျမင္သမွ် အၿပံဳးေတြက<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကေလး</span>ရဲ႕ အၿပံဳးေလးေလာက္ မလွပသလုိ<br />ကမ္းလင့္လာတဲ့ လက္ေတြကိုလည္း<br />အၾကြင္းမဲ့ မဆုပ္ကုိင္ရက္ပါဘူး။<br />တစ္ေႏြေျပာင္းေလတုိင္း<br />အိမ္ေ၀းသူ တစ္ေယာက္ရဲ႕<br />အိမ္လြမ္းေ၀ဒနာက<br />ခုထိ မေျပာင္းလဲႏုိင္ေသးတာ<br />ေႏြးေထြးတဲ့ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကေလး</span>ရင္ေငြ႕က<br />ခြဲခြာလာကတည္းကပါ .. .. ..<br /><br />ဆႏၵ နဲ႔ ဘ၀<br />ေျပာင္းျပန္ အခ်ဳိးက်သြားတဲ့ အေျခမွာ<br />အတိတ္ေန႔စဲြေတြက<br />အနာဂတ္ကုိ ေမွးမွိန္ေစခဲ့တယ္။<br />ဒီအခ်ိန္ေရာက္ရင္<br />ေႏြႀကိဳ ဥၾသရဲ႕ ေတးသီသံကုိ လြမ္းတယ္<br />ခ်က္(ပ္)ေက်ာင္းထဲက ေခါင္းေလာင္းသံကုိ လြမ္းတယ္<br />ယူကလစ္တန္းရဲ႕ ေျမနီလမ္းကို လြမ္းတယ္<br />မီးခုိးေရာင္ ေကာင္းကင္ေပၚ အုပ္စုဖဲြ႕ပ်ံေနတဲ့ ဗ်ဳိင္းေတြကိုလြမ္းတယ္<br />ေဘာင္ပင္ခတ္ေနတဲ့ ကန္နံေဘးက ေဗဒါပင္ကုိ လြမ္းတယ္<br />တူႏွစ္ကုိယ္ ဆင္ႏဲႊခြင့္မရတဲ့ အတာသၾကၤန္ရက္ေတြကို လြမ္းတယ္<br />ေနာက္ၿပီး<br />ေတာင္ပံ့က်ိဳးတဲ့ အလြမ္းငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕<br />ေႏြးေထြးတဲ့ ရင္ေငြ႕ပိုင္ရွင္ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကေလး</span>ကုိ<br />အလြမ္းဆံုးပါပဲ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကေလး</span>ရယ္ .. .. .. ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdhwDurZJTI/AAAAAAAAABs/iwsx09PzrNI/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 57px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdhwDurZJTI/AAAAAAAAABs/iwsx09PzrNI/s320/1457745k8p286od3g.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321126169110193458" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-5402716181749169094?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-20526573118439819892009-04-03T19:22:00.002+06:302009-04-03T19:25:07.000+06:30<div style="text-align: justify;">ခုတေလာ စိတ္ဖိစီးမႈေတြ မ်ားေနတယ္လုိ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ခံစားမိတယ္။ အလုပ္ေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ နယ္ကုိ ေရာက္ေနတာ ျဖစ္လုိ႔ ကုိးနတ္ရွင္ကုိပဲ ပါးပါးေလး အျပစ္ျမင္မိတယ္။ ပုိက္ပုိက္ေပးေပမယ့္ ကုိယ္လုပ္ခ်င္သလုိ လုပ္လို႔ မရဘူးဆုိတာ သိရေတာ့ ပုိလုိ႔ စိတ္ညစ္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နည္းတူ အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင့္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြ ႀကံဳေတြ႕ေနရတယ္ ဆုိရင္ စိတ္ဖိစီးမႈ ၊ စိတ္ပင္ပန္းမႈ ၊ စိတ္အလုိမက်မႈ ေတြကို သက္သာေအာင္ နဲ႔ ဘယ္လုိ ေျဖေဖ်ာက္ရမယ္ ဆုိတာေလး မွ်ေ၀ ေပးခ်င္ပါတယ္ .. ..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ခဏတျဖဳတ္နားပါ</span><br /><ul><li>စိတ္မပါတဲ့ အလုပ္ကုိ ဆက္တုိက္ လုပ္ေနရသည္ ျဖစ္ေစ၊ စိတ္သြားတုိင္း ကုိယ္မပါဘဲ လုပ္ေနရသည္ ျဖစ္ေစ စိတ္ပန္းလူပန္း ျဖစ္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လုပ္လက္စ အလုပ္ကို ၅ မိနစ္ ျဖစ္ေစ၊ ၁၀ မိနစ္ျဖစ္ေစ နားလုိက္ပါ။ လမ္းထေလွ်ာက္ပါ၊ ေရထေသာက္ပါ။ ဒါေတြက စိတ္ဖိစီးမႈေတြကုိ ရွင္းလင္းေစၿပီး ဖိအားေတြကို ေလ်ာ့ေစပါတယ္။</li></ul><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အားကစားလုပ္ပါ</span><br /><ul><li>အလုပ္ေတြၿပီးရင္ ခ်က္ခ်င္း အိပ္ယာထဲ ထုိးမအိပ္ သင့္ပါဘူး။ အားကစား စင္တာ တစ္ခုခုကုိသြားၿပီး စိတ္ပါလက္ပါ ကစားလုိက္ပါ။ (ကာရာအုိေက ကုိ စိတ္လြတ္ကုိယ္လြတ္ ဆုိလုိက္ ရင္လည္း အားကစား လုပ္သလုိပါပဲ ) ဒီလုိလုပ္ျခင္းျဖ့င္ စိတ္ဖိစီးမႈကုိ အထိုက္အေလွ်ာက္ ေမ့ေလ်ာ့ ေစပါတယ္။</li></ul><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အလုပ္ခ်ိန္ကုိ ခြဲျခားပါ</span><br /><ul><li>မနက္ေစာေစာ လန္းဆန္း တက္ၾကြေနခ်ိန္မွာ ခက္ခဲၿပီး ဥာဏ္သံုးရတဲ့ အလုပ္ေတြ လုပ္ပါ။ ပင္ပန္းေနတဲ့ ညေနပိုင္း အခ်ိန္ေတြမွာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး အလုပ္ေတြကုိ ေရြးခ်ယ္လုပ္ပါ။</li></ul><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သီခ်င္းနားေထာင္ပါ</span><br /><ul><li>အလုပ္နားခ်ိန္မွာ မိမိႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ သီခ်င္းတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ နားေထာင္ၿပီး အပန္းေျဖပါ။</li></ul><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အလုပ္ခ်ိန္ကုိ ေျပာင္းၾကည့္ပါ</span><br /><ul><li>ကိုယ္ပိုင္အလုပ္ျဖစ္ရင္ တစ္ခါတေလ မနက္အေစာႀကီး အလုပ္ထသြားၾကည့္ပါ။ တစ္ခါတေလ မုိးခ်ဳပ္သည္အထိ အခ်ိန္ပုိ လုပ္ၾကည့္ပါ။ အလုပ္ခ်ိန္ အေျပာင္းအလဲ ေလးေတြကလည္း ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနတဲ့ စိတ္ကုိ လန္းဆန္းေစပါတယ္။</li></ul><br />( <span style="color: rgb(204, 0, 0);">အမွားပါရင္ က်ယ္က်ယ္သာ ေအာ္သြားပါ။</span>)<br />( <span style="color: rgb(204, 0, 0);">Reader's Digest, 2008, March. " Five ways to Manage Workplace Stress "</span> )</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-2052657311843981989?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-18091434474082145692009-04-03T13:12:00.003+06:302009-04-03T13:20:39.210+06:30<div style="text-align: justify;"><br />Cyber cafe ကေန ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ သံုးစဲြေနသူ ေတြအတြက္ ကိုယ္ရဲ႕ အေကာင့္ password ေတြကုိ key logger ကေန မသမာသျဖင့္ ခုိးယူျခင္း မခံရေအာင္ ကာကြယ္ႏုိင္ဖုိ႔ နည္းလမ္း ေသးေသးေလး မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။ အင္တာနက္ထဲမ၀င္ခင္<br /><br /><ul><li><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Ctrl + Shift + Esc</span> ဒါမွမဟုတ္ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">Ctrl + Atl + Del</span> တဲြႏွိပ္ၿပီး <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Task Manager</span> ကို ေခၚလုိက္ပါ။ </li></ul> <ul><li>ေနာက္ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">Process tab</span> ထဲ၀င္ၿပီး <span style="color: rgb(51, 51, 255);">active</span> ျဖစ္ေနတဲ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">msdts.exe</span> ဆုိတာကုိ လုိက္ရွာၾကည့္ပါ။ </li></ul> <ul><li><span style="color: rgb(51, 51, 255);">msdts.exe</span> ဆုိတာေတြ႕ရင္ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">right click</span> နဲ႔ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">end process</span> ႏွိပ္လုိက္ပါ။</li></ul><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdWxfO8O4PI/AAAAAAAAABc/kL7aeZTBrjc/s1600-h/keylogger2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 286px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdWxfO8O4PI/AAAAAAAAABc/kL7aeZTBrjc/s320/keylogger2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320353684952899826" border="0" /></a><br />ဒါဆုိရင္ key logger ပရုိဂရမ္ကုိ ယာယီကာကြယ္ သြားႏုိင္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ထဲပုိရွင္း ခ်င္ရင္ေတာ့ နက္ထဲမ၀င္ခင္ Task manager ေပၚက ပရုိဂရမ္ေတြကုိ Disable ဒါမွမဟုတ္ End process လုပ္ၿပီး ကုိယ္သံုးမယ့္ Application ေလာက္သာ Manually ေခၚသံုးတာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ ပါမယ္။<br /><br />အင္တာနက္ကုိ အသံုးျပဳၿပီးရင္လည္း မေမ့မေလ်ာ့ Sign out လုပ္ပါ၊ Tools bar ထဲမွာ Clear Private Data လုပ္ခဲ့ဖုိ႔ သတိရပါ။ အမွန္ေတာ့လည္း မသမာတဲ့ ေဆာ့ဖ္၀ဲ သံုးထားတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာေတြ ဆုိရင္ အျပည့္အ၀ လံုၿခံဳမႈ မေပးႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္ရဲ႕ လံုၿခံဳေရးကုိ သတိထားၿပီး အင္တာနက္ အသံုးျပဳသင့္ တယ္လုိ႔ အႀကံေပးခ်င္ပါတယ္။<br /><br />Keylogger ကာကြယ္ဖုိ႔<a href="http://winzaw-mdy.blogspot.com/2009/03/neos-safekeys-2008-230.html"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> </span>neos-safekeys</span></a><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-1809143447408214569?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-17946434488946294652009-04-03T10:30:00.001+06:302009-04-03T10:33:37.108+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdWKeJgO9OI/AAAAAAAAABE/N4cywv_52IM/s1600-h/HDR.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 126px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdWKeJgO9OI/AAAAAAAAABE/N4cywv_52IM/s200/HDR.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320310785359934690" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">create HDR (<a href="http://www.createhdr.com/">www.createhdr.com</a>)<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">ဓာတ္ပံုရုိက္ ၀ါသနာ ပါၾကေပမယ့္ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ မဟုတ္ေတာ့ ထြက္လာတဲ့ ပံုေတြက မၾကည္မလင္ ျဖစ္ေနရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ မထင္ပါဘူး။ အြန္လိုင္းေပၚက ဓာတ္ပံုေတြ တည္းျဖတ္တဲ့ ၀က္ဘ္ဆုိက္ ေတြထဲက တစ္ခုပါ။ ကင္မရာကေန ရုိက္လုိ႔ရတဲ့ ပံုေတြထက္ ပုိမုိ ၾကည္လင္ ေတာက္ပ စိုလြင္ ခ်င္တယ္ဆုိရင္ ဒီ၀က္ဘ္ဆုိက္မွာ ပံုေတြကုိ upload လုပ္ၿပီး ျပဳျပင္ ႏုိင္ပါတယ္။ ျပဳျပင္ၿပီး ပံုေတြရဲ႕ code ကုိ လြယ္လင့္တကူ ရယူႏုိင္ၿပီး ဘေလာဂ့္ေတြေပၚ ျပန္အသံုးျပဳႏုိင္ ပါတယ္။ ပံုေတြကုိ အံ့အားသင့္ေစၿပီး ၾကည္လင္ ေတာက္ပေအာင္ ဖန္တီးေပးတဲ့ ၀က္ဘ္ဆုိက္ ကေတာ့ <a href="http://www.createhdr.com/">www.createhdr.com</a> ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-1794643448894629465?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-71911520816762948752009-03-31T16:38:00.006+06:302009-04-01T13:51:50.070+06:30<div style="text-align: justify;">အိမ္ကေန ထြက္ေနက် အခ်ိန္ထက္ ကေန႔ေတာ့ ေစာၿပီး႐ံုးကုိ ထြက္လာခဲ့သည္။ တာေမြကေန ေရႊဂံုတုိင္ ၁၀၀ က်ပ္၊ ေရႊဂံုတိုင္ကေန ဆူးေလ ၁၀၀ က်ပ္ ဆုိၿပီး ကားဆရာေတြက လမ္းပိုင္းႏွစ္ခု ခဲြလုိက္တဲ့အတြက္ ၂၀၀ က်ပ္ ေတာင္းတာေၾကာင့္ အသြားအျပန္ အတြက္ ၄၀၀ က်ပ္ကုန္သည္။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdMVLPFpO7I/AAAAAAAAAA8/T8NfmXpcyjc/s1600-h/train-001.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 98px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdMVLPFpO7I/AAAAAAAAAA8/T8NfmXpcyjc/s200/train-001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319618867627637682" border="0" /></a>ေရရွည္ အက်ိဳးအတြက္ စဥ္းစားၿပီး လုိင္းကားမစီးဘဲ ၿမိဳ႕ထဲသြားႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းေလး ညကတည္းက တစ္ကုိယ္တည္း ႀကိတ္ေတြးထားသည္။ တာေမြလမ္းမေပၚမွာ ဆူးေလ ေရာက္မည့္ ကားေတြ လုိင္းစံု၊ နံပါတ္စံု၊ အရြယ္အစား စံုလင္လွေပမယ့္ ရတဲ့၀င္ေငြနဲ႔ ကုန္က်မယ့္ ထြက္ေငြညီမွ်ေအာင္ ႀကိဳးစားတြက္ဆ သံုးစဲြရမွုာမုိ႔ လုိင္းကားကုိ တစ္ခ်က္ေစာင္းငဲ့ ၾကည့္ၿပီး တာေမြဘူတာကုိ ကုိခ်စ္ေဖတစ္ေယာက္ ခပ္သုတ္သုတ္ ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕ပတ္ရထားလက္မွတ္ကုိ ၁၀ က်ပ္ နဲ႔၀ယ္ၿပီး ရထားဆုိက္ခ်ိန္ကုိ ၾကည့္ေတာ့ ေနာက္ ၅ မိနစ္ဆုိ ဆုိက္မည္ျဖစ္သည္။ လက္်ာရစ္ ပလက္ေဖာင္းေပၚ ရပ္ေစာင့္ရင္း ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကုိ စနည္းနာၾကည့္ေတာ့ သူလုိကုိယ္လုိ ရံုးသမားေတြမ်ားသည္။ ၿမိဳ႕ထဲ ဆုိင္သြားဖြင့္မည့္ ေစ်းသည္ သံုး-ေလးေယာက္ပါသည္။ ေက်ာင္းသားေတြလည္း ပါသည္။ ယူနီေဖာင္း၀တ္ ေတြလည္း ပါသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေရာက္မွ ပထမဆံုး စီးျဖစ္တဲ့ ၿမိဳ႕ပတ္ရထားေပၚကေန မလွမပ႐ႈခင္းေတြ ခံစားရင္း ဘူတာႀကီးမွာ ဂိတ္ဆံုးသည္။ ပန္းဆုိးတန္း ဂံုးတံတားကုိ ေက်ာ္ေတာ့ ရံုးကအနီးကေလး ျဖစ္သြားသည္။ ၄၀၀ က်ပ္ကုန္မည့္ ခရီးကုိ ၂၀ က်ပ္နဲ႔ ေခၽြတာႏုိင္ခဲ့တာေၾကာင့္ ကုိခ်စ္ေဖ တစ္ေယာက္ အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္ကာ ရင္ထဲ ေအးျမျမေလး ခံစားမိတာ အမွန္ျဖစ္သည္။<br /><br />ေန႔ခင္း ၁၂ နာရီမွာ နယ္အေရာင္း ကုိယ္စားလွယ္ေနန႔ဲ လုပ္မည့္ အစည္းအေ၀းအတြက္ မနက္ကတည္းက ျပင္ဆင္ရသည္။ ရံုးေရာက္တယ္ ဆုိရင္ပဲ အစည္းအေ၀းအတြက္ လုိအပ္သည္မ်ား ညႊန္ၾကားရသည္။ မိမိကိုယ္တုိင္လည္း ေျပာစရာရွိသည္မ်ားကုိ ျပင္ဆင္ရသည္။ စာရြက္စာတမ္းမ်ား၊ ဖုိင္တဲြမ်ား၊ စာအုပ္မ်ားကုိ အဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ စုစည္းရသည္။ သည္ၾကားထဲ ေန႔စဥ္ လုပ္ေဆာင္ေနက် ပံုမွန္အလုပ္ကုိလည္း လုပ္ေဆာင္ ေပးရေသးသည္။ အလုပ္မ်ားၿပီ ဆုိရင္ ျဖစ္ေနက် ဖုန္းက တဂြမ္ဂြမ္လာသည္။ စိတ္ပ်က္စရာ ျဖစ္ေပမယ့္ ေျဖၾကား ေပးေနရတာက ၀တၱရားတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ဟန္းဖုန္းဆုိရင္ေတာ့ ပိတ္ထားလုိ႔ ျဖစ္ေသးသည္။ ပိတ္မရတဲ့ ႀကိဳးဖုန္းဆုိေတာ့ ေခၚသမွ်ဖုန္းကုိ ဒိုင္ခံေျဖရွင္း ေပးရသည္။ ၁၂ နာရီမတ္တင္းၿပီျဖစ္လို႔ ကုိခ်စ္ေဖတစ္ေယာက္ အစည္းအေ၀းခန္း သြားဖို႔ အခန္းထဲက ထြက္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္လုိက္သည္။ အဲဒီခဏမွာပဲ စားပဲြေပၚက ဖုန္းျမည္လာလုိ႔ စိတ္အလိုမက်ေပမယ့္ ေကာက္ယူ ထူးလုိက္ပါသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">" ဟလုိ "</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br />" ေမာင္လား "</span><br /><br />ရင္းႏွီးျခင္း မရွိတဲ့အသံ ျဖစ္တဲ့အျပင္ ငယ္ရြယ္တဲ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အသံခ်ိဳခ်ိဳေလးျဖစ္သည္။ အိမ္က ဇနီးသည္ မေအးၿငိမ္းကေတာ့ ကုိခ်စ္ေဖကုိ " ကုိခ်စ္ေဖ " လုိ႔သာ တံုးတိတိ ေခၚသည္။ တဖက္က ဖုန္းအသံရွင္သည္ မေအးၿငိမ္း တစ္ေယာက္ မဟုတ္သည္မွာ ေသခ်ာသည္။ ဖုန္းနံပါတ္ မွား၀င္လာတာ ျဖစ္မည္။ အေတြးေတြ ေ၀ေနတာေၾကာင့္ " ဟုတ္ " လုိ႔တစ္ခြန္း ၀င္ေထာက္လုိက္သည္။ ဒါနဲ႔ တစ္ဖက္ဖုန္းရွင္က ..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">" ေမာင္ .. ညေနျပန္ရင္ မွာလုိက္တဲ့ ကေလးအားေဆးရယ္ ပါရာစီတေမာ ေဆးအရည္ရယ္ မေမ့နဲ႔ေနာ္"</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">" ေအးပါ "</span><br /><br />အလုပ္မ်ားတဲ့ပံုနဲ႔ စကားစျဖတ္ၿပီး ဖုန္းကုိခ်မယ္ လုပ္ေတာ့ တစ္ဖက္ အသံရွင္က ဆက္ထြက္လာသည္<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">" ၿပီးေတာ့ ငယ္ သံုးေနက် ဟုိေဆးလည္း ကုန္ေနၿပီ .. သိလား "</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">" ဘာေဆးလည္း မသိ .. .."</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">" ေအာ္ ေမာင္ကလည္း .. ေသာက္ေနက် ေဆးလံုးအနီေလးပါဆုိ .. "</span><br /><br />မိန္းကေလးရဲ႕ မခ်င့္မရဲ အသံစာစာေလးက ထြက္လာျပန္သည္<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><br />" ေအး .. ေအး .. ဟုတ္ပါၿပီ၊ ဒါပဲေနာ္ .. "</span><br /><br />ကုိခ်စ္ေဖ တစ္ေယာက္ ေျပာေျပာဆုိဆုိ ဖုန္းကုိအတင္းခ်။ တုိင္ကပ္နာရီကုိ တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္ရင္း အစည္းအေ၀းခန္းမ ဆီကုိ ကသုိက္ကရုိက္ အေျပးတပုိင္းနဲ႔ ထြက္လာခဲ့သည္။ အစည္းအေ၀းက ႐ံုးဆင္းခ်ိန္လြန္မွ အစသတ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ စိတ္ေမာလူေမာ ျဖစ္သြားတာေၾကာင့္ ရံုးခန္းထဲ ထားစရာရွိတာ ထားၿပီးတာနဲ႔ အိမ္တန္းျပန္သည္။ ပန္းဆုိးတန္း ဂံုးတံတားေပၚအတက္ ရုပ္ရွင္ပုိစတာကုိ လွမ္းအၾကည့္မွာ အစည္းအေ၀းခန္း သြားခါနီး ဖုန္းမွား၀င္သည့္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာင္း အမွတ္ရ မိလုိက္သည္။<br /><br />"ကေလးအားေဆး၊ ပါရာစီတေမာ့အရည္ နဲ႔ ေနာက္ ေသာက္ေနက် ေဆးလံုးအနီေလး .. " တဲ့<br /><br />ဇနီးသည္က လင္ေတာ္ေမာင္ကုိ သတိမရမွာ စုိးရိမ္စိတ္နဲ႔ ဖုန္းဆက္အသိေပး တာျဖစ္မယ္လုိ႔ ကိုခ်စ္ေဖ ေတြးမိသည္။ တစ္ဖက္ ဖုန္းဆက္သူ ကလည္း ဖုန္းနံပါတ္ကုိ ေသခ်ာမေမး မစူးစမ္း။ ကုိခ်စ္ေဖကလည္း အလုပ္႐ႈပ္ေနလုိ႔ ျပန္မရွင္းျပႏုိင္။ ေနာက္ၿပီး " ေဆးလံုးအနီေလး " တဲ့။ ဘာေဆးပါလိမ့္။ ကိုခ်စ္ေဖ တစ္ေယာက္ မဆီမဆုိင္ ေခါင္းစားမိသည္။<br /><br />ဘယ္လုိပင္ ျဖစ္ပါေစ ညေနအိမ္အျပန္မွာ ဇနီးသည္ အထပ္ထပ္ အမွာေခၽြခဲ့တဲ့ ၾကားက " ေဆး ၃ မ်ိဳး " လံုး ၀ယ္မလာတဲ့ " <span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေမာင္</span> " ဆုိတဲ့ လူႀကီးမင္း တစ္ေယာက္ အတြက္ေတာ့ က်ဥ္းထဲၾကပ္ထဲ ခဏတာ ေရာက္သြားမယ့္ အျဖစ္အပ်က္ေလးကို ေတြးမိၿပီး ကုိခ်စ္ေဖ တစ္ေယာက္ ၿပံဳးလုိက္မိသည္။<br /><br />(ပံုကုိ google image ကေနယူထားပါတယ္)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-7191152081676294875?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-46468909632101347472009-03-31T13:36:00.003+06:302009-03-31T13:52:57.388+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdHCiOSBqXI/AAAAAAAAAA0/K3XrEld3Sx0/s1600-h/DFF.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdHCiOSBqXI/AAAAAAAAAA0/K3XrEld3Sx0/s320/DFF.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319246528106310002" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ေနာက္ freeware ေလးတစ္ခုပါ။ 112 KB ေလးပဲရွိတယ္။ သူ႔ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ခ်က္ကေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာထဲက ဖုိင္တစ္ခုဟာ ေနရာခဲြၿပီး ၂ ဖုိင္ ၃ ဖုိင္ ျဖစ္ေနရင္ စုစည္းၿပီး ရွာေပးပါတယ္။ ထပ္ေနတဲ့ ဖုိင္ေတြကုိ ဖ်က္ပစ္ႏုိင္တာေၾကာင့္ ကြန္ပ်ဴတာရဲ႕ free space ကုိပုိရေစပါတယ္။ မိမိရွာလုိတဲ့ ဖုိင္ရဲ႕ Extension (jpeg, doc, pmd, p65, xls, pdf .....etc ) နဲ႔ ရွာခ်င္တဲ့ Drive ကုိ ေရြးခ်ယ္ေပးယံုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာထဲ ထပ္ေနတဲ့ ဖုိင္ေတြကုိ မိနစ္ပိုင္းအတြက္ ရွာေပးႏိုင္တဲ့ freeware ေလးရဲ႕ Zip ဖုိင္ကုိ <a href="http://www.snapfiles.com/download/dldupfilefinder.html"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီကႏွိပ္</span></a> ၿပီး ယူႏုိင္ပါတယ္။ အဆင္ေျပၾကပါေစ။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-4646890963210134747?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-827339559837433312009-03-31T13:12:00.002+06:302009-03-31T13:16:28.140+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdG78wMl8hI/AAAAAAAAAAs/e3LCbVXG13k/s1600-h/Neo+safekey.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 272px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdG78wMl8hI/AAAAAAAAAAs/e3LCbVXG13k/s320/Neo+safekey.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319239287305531922" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">စာေရးပ်င္းတာနဲ႔ ဖရီးရတာေလး ေျခဆန္႔မိတယ္။ 1.8 MB ပမဏရွိတဲ့ freeware ေလးပါ။ နက္ကဖီးဆုိင္သြားၿပီး သံုးေနရတဲ့ သူေတြအတြက္ ဆုိင္က ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ key logger ဆုိတဲ့ ပရုိဂရမ္ထည့္ထားရင္ မိမိ Keyboard ကေနရုိက္သမွ် ေတြကုိ မသမာတဲ့သူက အကုန္သိေနမွာပါ။ ကိုယ့္ရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ ေတြအတြက္ မလံုၿခံဳေတာ့တာ အမွန္ပါပဲ။ ေငြေၾကးန႔ဲ ဆုိင္တဲ့ အခ်က္အလက္ ေတြသာမက ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အတြက္ သံုးတဲ့ ဂ်ီေမးလ္ အေကာင့္ေတြကိုပါ keyboard ကေန ရိုက္မထည့္ပဲ ခု freeware ကရလာမဲ့ ကီးေလးေတြကို mouse နဲ႔ ကလစ္ႏွိပ္ၿပီး ဖြင့္ယူပါ။ key word ေတြကုိ သူက (*) အကၡရာ အေနနဲ႔ ထုတ္ေပးမွာပါ။ ကီးဘုတ္ကုိ အသံုးျပဳတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ keylogger ကုိေၾကာက္စရာမလုိေတာ့ပါဘူး။ ဒီ freeware ရဲ႕ zip ဖုိင္ကုိ <a href="http://www.aplin.com.au/?page_id=338"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီကႏွိပ္</span></a> ၿပီး ယူႏိုင္ပါတယ္။ အဆင္ေျပၾက ပါေစ။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-82733955983743331?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-90141689903531441152009-03-30T11:15:00.004+06:302009-03-30T11:28:09.501+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">waiting for .......... .com</span> လုိ႔တစ္မ်ိဳး၊ <span style="color: rgb(204, 0, 0);">connection to .......... .com</span> လုိ႔တစ္နည္း <span style="color: rgb(204, 0, 0);">transferring data from .......... .com</span> လို႔ အမ်ိဳးမ်ိဳး လူကုိ၀မ္းခ်ေနၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ <span style="color: rgb(204, 0, 0);">The requested URL could not be retrieved</span> ဆုိတာနဲ႔ တစ္ေနသာ ကုန္သြားတယ္ ကုိယ့္ရဲ႕ ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေပၚ မေရာက္ခဲ့ရပါဘူး။ Connection မေကာင္းေတာ့ ဆုိင္ရွင္ တရုတ္ႀကီးကုိ လွမ္းလွမ္း႐ႈိးရတယ္။ သူကလည္း သေဘာေပါက္စြာနဲ႔ ေငြသြားရွင္းရင္ အမ်ားႀကီး သက္ညာခြင့္ ေပးခဲ့လုိ႔သာ နက္ေပၚတက္ဖုိ႔ သက္ဆုိးပုိရွည္ ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒါလုိနဲ႔ စိတ္အစဥ္ကုိ ဆဲြေဆာင္ေစတဲ့ ဘေလာဂ့္ကုိ ေရာက္ႏုိင္ႏုိးႏုိး ေစာင့္ေပမယ့္ ထူးျခားမလာ ခဲ့တာေၾကာင့္ အိပ္ယာထဲ ေစာေစာ၀င္ျဖစ္တယ္။ ခရီးထြက္ေနတာျဖစ္လို႔ အိမ္မွာလုိ ကုိယ့္အိပ္ခန္းထဲမွာ ခုတင္ေပၚ သက္ေတာင့္သက္သာ အိပ္ရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ယာဥ္ေမာင္းရဲ႕ ေနာက္ခန္း ဆုိဖာခုံေလးက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ လတ္တေလာ နိဗာန္ဘံု ျဖစ္ပါတယ္။ ခံုတန္းဆုိေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ က်ယ္က်ယ္လြင့္လြင့္ အိပ္လုိ႔ရႏုိင္တယ္။ ေကာင္းေကာင္း ေျခဆန္႔ထုတ္လုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ အေညာင္းမမိပါဘူး။ ဇိမ္က်မယ့္ inn ေတြ guest house ေတြမွာ တကူးတက သြားမအိပ္ျဖစ္ပါဘူး။ ကုိယ္က သိကၡာဘယ္ေလာက္ပဲ ရွိတယ္ေျပာေျပာပါ။ ကားသမားဆုိတာနဲ႔ လူတုိင္းက ႏွာေခါင္း႐ႈံ႕ၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြက အစ လူကုိၾကည့္တဲ့ မ်က္လံုး၊ ေျပာထြက္လာတဲ့ စကားေတြက လူတစ္ေယာက္အတြက္ မခံခ်ိ မခံသာ ျဖစ္ေစေလာက္ ပါတယ္။ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ ခင္မိရင္ တစ္ဖက္သားအျမင္မွာ အဲဒီ မိန္းကေလးကုိ ကုိယ္ကပဲ ေသြးေဖာက္ေသာက္ ေလမလားဆိုၿပီး မိန္းကေလးအတြက္ စုိးရိမ္ေပးေနတတ္တဲ့ ေစတနာ စကားေတြ အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာ အမွန္ပါ။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ကားေစာင့္ၿပီးသားလည္း ျဖစ္ေအာင္ ကားေပၚပဲ အၿမဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အိပ္ျဖစ္တယ္။<br /><br />မခမ္းနားတ့ဲ ၿငီးေငြ႔ဖြယ္ အိပ္ယာအေၾကာင္းကုိ ေယာင္ေနတာနဲ႔ ဆုိလုိရင္း အေၾကာင္းအရာကို မေရာက္ႏုိင္ဘူး ျဖစ္တယ္။ ေရးခ်င္တာက တစ္ညတာ အိပ္စက္ၿပီး ေနာက္တစ္ရက္ ေန႔သစ္မနက္မွာ ဘယ္လုိအိပ္ယာထတယ္ ဆုိတာကုိ ေျပာျပခ်င္တာပါ။ ဘ၀သမား တစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ ေနဖင္ထုိးေအာင္ မအိပ္ျဖစ္တာေတာ့ အမွန္ပါ။ ညဖက္ ဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္မ်ားၿပီး ညည့္နက္ေအာင္ အိပ္ျဖစ္ပါေစ။ မနက္ အာရံုမတက္ခင္ ေလးနာရီခဲြ နဲ႔ ငါးနာရီ ေလာက္ပံုမွန္ အိပ္ယာထျဖစ္ ပါတယ္။ ဆင္းရဲတဲ့ ကံဇာတာ ပါလာတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ နာရီႏုိးစက္ အကူအညီလည္း မလုိခဲ့ပါဘူး။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကုိ ဘယ္အခ်ိန္မွာ လာႏုိးပါ ဆုိတဲ့ စကားႀကံဳလည္း မကမ္းလွမ္းခဲ့ ဖူးပါဘူး။ ႏုိးၾကားေနတတ္တဲ့ အာရံုအသိက အိပ္ယာကႏုိးလုိ႔ လက္ပတ္နာရီကုိ ၾကည့္လုိက္ရင္ ထေနက် အိပ္ယာထခ်ိန္ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ေန႔စဥ္ ရုိးရွင္းတဲ့ မနက္အိပ္ယာထခ်ိန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />'' <span style="color: rgb(51, 51, 255);">မနက္မွာဘယ္လိုအိပ္ယာကထလဲ</span> '' လို႔ Tag ခံထားတာ ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္ ကတည္းကပါ။ အဆင္မေျပတဲ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္း မေရးႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။ ေရးၿပီးျပန္ေတာ့လည္း ေကာင္းမြန္ျခင္း မရွိတဲ့ ကြန္နက္ရွင္ေၾကာင့္ ပုိ႔စ္အျဖစ္ မတင္ျဖစ္ ႏိုင္ခဲ့ျပန္ပါဘူး။ <a href="http://laminnge2028.blogspot.com/2009/03/blog-post_25.html"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Tag</span></a> ထားတဲ့ <a href="http://laminnge2028.blogspot.com/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">လမင္းငယ္</span></a> တုိ႔ ကုိလည္း အားနာပါတယ္။ လမင္းငယ္ တုိ႔ရဲ႕ မနက္ခင္းတုိင္းမွာ ေႏြးေထြးၿပီး ၾကင္နာမႈအျပည့္ပါတဲ့ အိပ္ယာထ ဆည္းလည္းသံေလးကို အားက်မိတာေတာ့ အမွန္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္လဲပဲ ဘယ္ေတာ့မွမ်ား လမင္းငယ္တုိ႔လုိ စိတ္လက္ေပ့ါပါးၿပီး မဂၤလာေတြနဲ႔ ျပည့္စံုေနတဲ့ နံနက္ခင္းေလးကို ပုိင္ဆုိင္ႏုိင္မလဲ ေလလို႔ အေတြးေတြ ပြားရပါတယ္။ အားလံုးကုိပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္ပါတယ္။<br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdBQEkBjyiI/AAAAAAAAAAk/fQNRTpJ6-MY/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 57px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/SdBQEkBjyiI/AAAAAAAAAAk/fQNRTpJ6-MY/s320/1457745k8p286od3g.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318839199244470818" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-9014168990353144115?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-9902740185078765672009-03-26T13:26:00.003+06:302009-03-26T14:28:15.712+06:30<div style="text-align: justify;"><br />ကုိခ်စ္ေဖဇနီး မေအးၿငိမ္းက အညာသူစစ္စစ္ပါ။ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္ၿပီး နားေအးပါးေအး ေနတတ္တဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္မ တစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္။ နယ္မွာေနစဥ္ခါက ဆိတ္ၿငိမ္တဲ့ ၀န္းက်င္ေၾကာင့္ စိတ္ေနစိတ္ထားလည္း ႏူးႏူးညံ့ညံ့ ရွိလွပါတယ္။ အလုပ္ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကုိခ်စ္ေဖတုိ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ တာေမြကို ေျပာင္းလာၾကရတယ္။ ကုိခ်စ္ေဖတုိ႔ ေနတဲ့တာေမြက ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ စည္ကားၿပီး အခ်က္အျခာက် လွပါတယ္။ မနက္ဖက္ဆုိ လမ္းေဘးေစ်းသည္ေတြ အစီအရီနဲ႔ ပလက္ေဖာင္း ေစ်းခင္းေလး ရွိတတ္သလုိ ညဖက္ လူေျခတိတ္ခ်ိန္ထိ အသြားအလာ ျပတ္တယ္ရယ္လုိ႔ မရွိတတ္ပါဘူး။ ဆုိက္ကားသံ၊ အမႈိက္သိမ္း တြန္းလွည္းသံ၊ ေရသန္႔ တြန္းလွည္းသံ၊ အလွဴခံေတြရဲ႕ ေအာ္သံေတြအျပင္ ဥဒဟုိ သြားလာေနတဲ့ လိုင္းကားအစံုစံုရဲ႕ ဟြန္းသံ၊ ဘရိတ္နင္းသံ၊ လီဘာညစ္သံ ေတြကုိ နိစၥဓူ၀ ၾကားေနရတဲ့ ဆူညံသံေတြေၾကာင့္ မေအးၿငိမ္းခင္မ်ာ သည္းမခံႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ႏူးညံ့တဲ့ စိတ္ေတြ ေပ်ာက္ၿပီး ၾကားသမွ် အသံေတြေနာက္ကုိ တုိက္ခန္းထဲကေန တဗ်စ္ေတာက္ေတာက္ ေရရြတ္ေနေတာ့တာပါပဲ။ ေျပာရခက္လုိ႔သာ ၾကည့္ေနရတာ၊ ႏုိ႔မဟုတ္ရင္ ေအာ္လႊတ္မယ့္ သူပါ။<br /><br />တစ္ေန႔တစ္ေန႔ နားမခံသာတဲ့ ဆူညံသံေတြကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ဇနီးသည္ကုိ နားခ်ရတယ္။ သည္းခံပါ၊ ခြင့္လႊတ္ပါ၊ သူတုိ႔မွာလည္း သူတုိ႔မိသားစုရဲ႕ တစ္၀မ္းတခါး အတြက္ လႈပ္ရွား သြားလာ လုပ္ကိုင္ေနရတာ ျဖစ္လုိ႔ ခႏၶီတရားႏွလံုးသြင္းၿပီး နားလည္ေပးဖုိ႔ တုိက္တြန္းရတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ စိတ္ရင္းမွန္တဲ့ မေအးၿငိမ္း တစ္ေယာက္ တရားသေဘာ ႏွလံုးသြင္းၿပီး တစ္ေယာက္ထဲ အလုိမက်ဘဲ ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္ ေျပာတဲ့ ဥာဥ္ဆုိးေလး ေလ်ာ့သြားတယ္။ တစ္ေန႔ ရံုးအားရက္ တစ္ရက္မွာ ေန႔လည္စာစားၿပီး ကိုခ်စ္ေဖ တစ္ေယာက္ ေမွးကနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ သိပ္ၾကာလုိက္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ကေလးနဲ႔ လူငယ္လူရြယ္ သံုးေလးေယာက္ ေလာက္က သံၿပိဳင္ေအာ္လုိက္တဲ့ အသံေၾကာင့္ ကိုခ်စ္ေဖ လန္႔ႏုိးၿပီး ကျပာကယာ ထထုိင္လိုက္မိတယ္-<br /><br /><ul><li>" <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေက်းဇူးရွင္ ဦးဦး ေဒၚေဒၚ ကုိကုိ မမ တုိ႔ခင္ဗ်ာ၊ အသံုးမလုိေတာ့တဲ့ ႏို႔ဆီဗူးခြံမ်ား၊ ေရသန္႔ဗူးခြံမ်ား၊ ေဆးပုလင္းခြံ၊ ကတၱီပါ ဖိနပ္ပ်က္မ်ား၊ မီးေခ်ာင္း အကၽြမ္းမ်ား၊ မီးသီး အကၽြမ္းမ်ား ရွိရင္ စြန္႔ႀကဲေပးပါ။ ေက်းဇူးရွင္ ဦးဦး ေဒၚေဒၚ ကုိကုိ မမ မ်ားခင္ဗ်ား </span>" </li></ul><br />လုိ႔ အိမ္ေနာက္ေဖး လမ္းၾကားကေန သံၿပိဳင္ေအာ္သံကုိ ၾကားလိုက္ရတာေၾကာင့္ ကုိခ်စ္ေဖ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဒီကေလးေတြ ငါ့မိန္းမနဲ႔ေတာ့ ေတြ႕ေတာ့မွာပဲ ဆုိၿပီး စုိးရိမ္စိတ္ ၀င္သြားမိတယ္။ ဒါနဲ႔ မေအးၿငိမ္းကုိ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဘုရားခန္းထဲမွာ ဘုရားပန္းအုိးေတြ တုိက္ခၽြတ္ေနတာ ေတြ႕ရလုိ႔ အနည္းငယ္ စိတ္ေအး သြားရတယ္။ အရင္လုိ ဒီလုိအနီးကပ္ ဆူညံပူညံသံ ၾကားလုိ႔ကေတာ့ ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္ တင္မကေတာ့ဘူး အသားကုန္ ကေလာ္တုပ္ အဟုတ္လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ကုိခ်စ္ေဖ တစ္ေယာက္ ဇနီးဆီ သြားၿပီး<br /><br /><ul><li>" <span style="color: rgb(51, 51, 255);">မိန္းမေရ၊ ခုတခါေတာ့ တယ္ၿငိမ္ပါလားေနာ္။ ေအးေပါ့ေလ စိတ္တုိစရာေတြ ႀကံဳတုိင္းသာ ေအာ္ဟစ္ ေနမယ္ ဆုိရင္လည္း ပတ္၀န္းက်င္က ကဲ့ရဲ႕ပါမယ္။ တရားသေဘာနဲ႔သာ စိတ္ကုိေျဖပါ</span>" </li></ul><br />လုိ႔ တုိက္တြန္း လိုက္ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ဇနီးသည္ျဖစ္သူ မေအးၿငိမ္း ျပန္ေျပာ လုိက္တာကေတာ့ -<br /><br /><ul><li>" <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေၾသာ္ ကုိခ်စ္ေဖ၊ ရွင္က ဘာသိလို႔လဲ၊ အရင္တုန္းက အမႈိက္ပံုးထဲ လႊင့္ပစ္ခဲ့တဲ့ ဗူးခြံ၊ ပုလင္းခြံေတြ ေရာင္းစားရမွန္း သိလုိ႔ အခု လႊင့္မျပစ္ေတာ့ဘဲ ေရာင္းစား ေနတာပါေတာ္၊ ဒီေကာင္ေလးေတြရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပဲ ရွင္ႀကိဳက္တတ္တဲ့ အရြက္ဟင္းတစ္ခြက္ ပုိခ်က္ႏုိင္တာ။ အမႈိက္ထဲကေန ေငြျဖစ္ေအာင္ သူတုိ႔ေလးေတြ သင္ေပးထားတာေလ။ သူတုိ႔က မိန္းမတုိ႔ရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္ေလးေတြ ဆုိလည္း မမွားဘူးေပါ့ </span>" တဲ့ဗ်ာ။</li></ul><br />ဘာေၾကာင့္ ကမၻာႀကီး ဒီေလာက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေနမွန္း ခုမွအေၾကာင္းစံု သိရေတာ့တယ္။ ေအာ္ .. ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ကမၻာေျမ၊ ေအးခ်မ္းတဲ့ ကမၻာေျမ .. ။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-990274018507876567?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-30813476124927716692009-03-25T08:57:00.004+06:302009-03-25T10:37:50.089+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/ScmX8hk-FxI/AAAAAAAAAAc/5EHHsfxzWSc/s1600-h/klimas_01.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 148px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/ScmX8hk-FxI/AAAAAAAAAAc/5EHHsfxzWSc/s200/klimas_01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316947901148960530" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လွပခြင္ ့မရတဲ ့ ညေနခင္းတစ္ခုမွာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေကာင္မေလးနဲ ့ငါ မဆံုႏိုင္ေအာင္ေ၀းခဲ ့</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အခ်စ္မဲ ့ေနၿပီျဖစ္တဲ ့ ေနရာေဟာင္းေလးေတြ ျပန္ေရာက္တိုင္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မ်က္၀န္းထဲ ေကာင္မေလးရဲ ့ပံုရိပ္ေတြျမင္တိုင္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရင္မွာ သြက္သြက္ခါေအာင္ လြမ္းတယ္ . . .</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေ၀းရၿပီဆိုေပမယ့္လည္း</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);">သူႏွစ္သက္တဲ ့ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သီခ်င္းေတြ ငါျပန္ဆိုမိေနတုန္းပဲ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အလြမ္းဆိုတာ စကားလံုးေလးလွသေလာက္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သစ္ရြက္ေၾကြလို ေ၀ျပဖို ့က </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရင္နင့္လြန္းလွပါတယ္ ေကာင္မေလးရယ္ . . .</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">သတိရစိတ္နဲ ့ တိတ္တိတ္ကေလးသို၀ွက္ထားတဲ ့</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေမွ်ာ္လင္ ့ခ်က္ေလးေတြလည္း ၿပိဳပ်က္ခဲ့ၿပီ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တကယ္ဆို သူျပန္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ <span style="color: rgb(255, 102, 0);">ဆံုႏိုင္ခြင့္ </span>”ဆိုတဲ ့ စကားလံုးေလးကိုပဲ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တိတ္တိတ္ကေလး ရြတ္ဆိုရင္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေလလိႈင္းၾကားက ေကာင္မေလးရဲ ့ အသံေတြ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ငါ ့နားစည္ထက္ ပ်ံ ႔လႊင့္ေနတယ္ . . .</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">( <a href="http://pannkhinlay.iblogger.org/"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ပန္းခင္းေလး </span></a>)</span><br /></div><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ကြန္နက္ရွင္မေကာင္းလုိ႔ ဘေလာဂ့္ေပၚ </span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);">တင္မျဖစ္ေသးတဲ့ </span><a style="color: rgb(204, 51, 204);" href="http://pannkhinlay.iblogger.org/">ပန္းခင္းေလး</a><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ။<br /><br /><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-3081347612492771669?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-49886167860492960842009-03-24T15:09:00.001+06:302009-03-24T16:46:55.656+06:30<div style="text-align: justify;">သၾကၤန္အခါရက္က နီးလာၿပီ ဆုိေတာ့ ပရုိမုိးရွင္းလုပ္တဲ့ အေနနဲ႔ စတုိးဆုိင္ေတြေရာ မီနီမားကက္ ေတြကပါ ဒစၥေကာင့္နဲ႔ (ေစ်းေလ်ာ့ၿပီး) ေစ်းပဲြေတာ္ေတြ လုပ္ၾကတာ အစဥ္အလာ တစ္ရပ္လုိ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒီလိုအခ်ိန္ကုိ ပစၥည္းေတြ ေစာင့္၀ယ္ေနၾကတဲ့ သူေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ ကုိခ်စ္ေဖ မေဟသီလည္း အပါအ၀င္ပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br />"<span style="color:blue;">ေမာင္ .. .. ေမာင္ေရ .. လုိ႔ .. ။ ဟုိစတုိးဆုိင္ေတြမွာ ပစၥည္း၀ယ္ရင္ ဒစၥေကာင့္ ေပးတဲ့အျပင္ အပုိဆုအေနနဲ႔ လက္ငင္း ကံစမ္းမဲ ေပးေသးတယ္တဲ့။ အဲဒါ </span><span style="color:blue;">သြားၾကည့္ရေအာင္ ေနာ္ . ေမာင္ .. ေနာ္ .. လုိ႔ </span>" </div><div style="text-align: justify;"><br />အီသီသီနဲ႔ ခ်စ္ဇနီးေလးရဲ႕ အာလုပ္သံေၾကာင့္ စာဖတ္ေနတဲ့ ကုိခ်စ္ေဖ တစ္ေယာက္ စာဆက္မဖတ္ျဖစ္ ေတာ့ပါဘူး။ ရံုးအားရက္လည္း ျဖစ္ေတာ့ ဇနီးေလး အလုိက် လက္ကေလးကုိဆဲြၿပီး ကံစမ္းမဲ ေပးတယ္ဆုိတဲ့ စတိုးဆုိင္ကုိ ဆုိက္ဆုိက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေရာက္လာၾကတယ္။ လက္ငင္း " ကံစမ္းမဲ " စနစ္နဲ႔ ေရာင္းတာဆုိတာ့ ၀ယ္ယူအားေပးတဲ့ သူေတြ ေျခခ်င္းလိမ္ေနတာ ေတြ႔ရတယ္။ လက္ေဆာင္ေကာင္းေကာင္းေတြ လြတ္သြားမွာစုိးတဲ့ ဇနီးေခ်ာက</div><div style="text-align: justify;"><br />"<span style="color:blue;">ေမာင္ .. ေမာင့္အတြက္ ရံုးတက္၀တ္ဖုိ႔ ပုဆုိးေလး တစ္ထည္ေလာက္ ၀ယ္ရေအာင္ေလ</span>"<br />ဇနီးျဖစ္သူက ေလာကြတ္ျပဳ လာေတာ့လဲ ကုိခ်စ္ေဖ ဟန္မေဆာင္ႏုိင္<br />"<span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေအာ္ .. ေအး ဟုတ္သားပဲ၊ ဘယ္အဆင္ထဲက ကုိယ္နဲ႔လုိက္မလဲ ၾကည့္ေပးအုန္းေလ</span>"<br />"<span style="color:blue;">ဟုိး ေအာက္ဆံုး နီတာရဲ႕နဲ႔ အဆင္က ေမာင္နဲ႔လုိက္တယ္ သိလား၊ ကံစမ္းမဲနဲ႔ ျပန္တြက္လုိက္ရင္ ကိုက္ပါတယ္ေမာင္ရဲ႕၊ ယူလုိက္ၾကေအာင္ေနာ္</span>"<br />"<span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေအး .. ေအး ခ်စ္ေလး ႀကိဳက္ရင္ ကိုယ္လည္း ႏွစ္သက္ပါတယ္</span> "<br /> </div><div style="text-align: justify;">စတုိင္းဆုိင္ေတြမွာ ပစၥည္းတန္ဖုိးအလုိက္ ကံစမ္းမဲထည့္ထားတာမုိ႔ ၀ယ္သူ မ႐ႈံးႏုိင္ဘူးဆုိတာ သိထားၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပစၥည္းတိုင္း အေရာင္းစြံဖုိ႔ရာ ကံစမ္းမဲ နဲ႔ ဆြယ္ေရာင္း ေနၾကတာေၾကာင့္ လူတုိင္း စိတ္၀င္စားၾကတာ မဆန္းပါဘူး။</div><div style="text-align: justify;"><br />"<span style="color: rgb(204, 0, 0);"> သမီးေရ ဦးကုိ ၄၅၀၀ိ တန္ထဲက ဟုိ .. ပုဆုိးေလး ျပပါအုန္း၊ ေရာ့ ၄၅၀၀ိ</span> " </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">သူမ်ားဦးသြားမွာစုိးလုိ႔ ဇနီးေခ်ာက ပုဆုိးမရခင္ကတည္းက ပိုက္ပုိက္ကုိ ပစ္ေပးၿပီးသား။ ေအာ္ ကံစမ္းမဲ မ်က္ႏွာက ဒီလုိႀကီးတာ။ အေရာင္းေကာင္တာက ေကာင္မေလးက ေငြကုိ ေရတြက္ယူၿပီး၊ ပုဆုိးကုိ အိပ္နဲ႔ထုတ္ေပးတယ္၊ (ကံစမ္းမဲႏႈိက္ရန္) ဆုိတဲ့ ေငြဖလားႀကီးထဲကေန မဲလိပ္တစ္လိပ္ ေမႊေႏွာက္ၿပီး ဦးခ်စ္ေဖကုိ ကုိရီးယားမင္းသမီးလုိ ေခါင္းေလးငံု႔ၿပီး တရုိတေသလွမ္းေပးသည္။ သူက ေျပာေသးတယ္ ဦး နံပတ္က (၃၂)ေပါက္တယ္၊ ေဟာဟုိ ပစၥည္းေလးပဲ ဆုိၿပီး တစ္ေပပတ္လည္ေလာက္ရွိတဲ့ packing paper အျပာေရာင္နဲ႔ ထုတ္ထားတဲ့ ဗူးတစ္ဗူးကုိ ကမ္းေပးတယ္။ ကံစမ္းမဲ ဗူးကုိယူၿပီး ဦးခ်စ္ေဖ တုိ႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ေက်းဇူးတင္စကား ေတာင္ေလာကြတ္မျပဳ ႏုိင္ေအာင္ အေလာတေကာနဲ႔ အိမ္ကုိ တန္းျပန္လာၾကတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br />" <span style="color:blue;">ေမာင္ .. ေမာင္ .. မီးတုိ႔ သိပ္ကုိ ကံေကာင္းတာပဲေနာ္၊ အိမ္ေရာက္မွ ဖြင့္ၾကည့္ၾကရေအာင္</span>"<br />" <span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေအးကြာ ဒီမနက္ ကုိယ္ဘုရားရွိခုိးတာ နည္းနည္း ၾကာသြားလုိ႔ထင္တယ္၊ ကံေတြ ဇြတ္တက္ေနတယ္</span>"<br />" <span style="color:blue;">ဟုတ္တာေပါ့ ေမာင္ရယ္ .. ..ဟီဟိ</span> " အိမ္ေရာက္ေတာ့<br />"<span style="color:blue;"> ေမာင္ .. ဟုိ ကံစမ္းမဲေလး ဖြင့္ၾကည့္ရေအာင္</span>"<br />" <span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေအးပါ သည္းေလးရာ။ ေလာလုိက္တာ။ အိမ္ေရာက္ၿပီပဲ ဖြင့္ၾကတာေပါ့ </span>"<br />" <span style="color:blue;">အုိ .. အဖိုးတန္ လက္ေဆာင္ဆုိတာ ရခဲတယ္ေနာ္၊ ေပးပါ မီးပဲ ေဖာက္လုိက္ပါမယ္</span> "<br />" <span style="color: rgb(204, 0, 0);">ကဲကဲ ေဖာက္ေစဗ်ား</span> " Lady first ဆုိတဲ့အတုိင္း ဇနီးေခ်ာကုိ ဦးစားေပးလုိက္ရတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br />ဇနီးျဖစ္သူက စိတ္ဆႏၵေစာစြာနဲ႔ ကံစမ္းမဲဗူးကုိ အလ်င္အျမန္ပဲ ေဖာက္လုိက္တယ္။ Packing paper ကုိခြာေတာ့ စတီးဒယ္အုိး ဗူးခြံကို ေတြ႕လုိက္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ေက်နပ္တဲ့ သေကၤတနဲ႔ လက္ဖ၀ါးခ်င္း ရုိက္လုိက္ၾကေသးတယ္။ စတီးဒယ္အုိး ဗူးခြံြကုိ ဖြင့္လုိက္ေတာ့ ေဖာ့တုံုးေတြနဲ႔မုိ႔ လူကုိ စိတ္ကေယာက္ကယက္ ျဖစ္ေစတယ္။ ေဖာ့ဘူးကုိခြာေတာ့ ကြမ္းလိပ္ေတြနဲ႔ အထပ္ထပ္ ပတ္ထားတဲ့ ပလပ္စတစ္ ဘူးနီနီေလး ထြက္က်လာတယ္။ (ေရႊ၀ယ္ရင္ ထည့္ေပးတတ္တဲ့ ပလိပ္စတစ္ဗူးလို မ်ိဳးပါ) ကၽြန္ေတာ္ေရာ မိန္းမပါ တဒဂၤေတာ့ မွင္ေသေသသြားတယ္။ ႏွစ္ေယာက္သား ရင္ထဲမွာ ေရႊလက္စြပ္၊ ေရႊေလာ့ကက္သီး၊ ေရႊနားကပ္ တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲေပါ့။ ရင္ေတြ တုန္ေနၾကတယ္။ မ၀ံ့မရဲလည္း ျဖစ္မိၾကတယ္။ ဒါနဲ႔ ပလပ္စတစ္ဗူးကုိ ပတ္ထားတဲ့ တိပ္ကုိ ခြာလုိက္တယ္။ လက္ကတုန္ေနတာေၾကာင့္ ဗူးကလြတ္က်သြားၿပီး အဖံုးပြင့့္သြားတယ္။ ဗူးထဲကေန စာရြက္ေခါက္ကေလး ထြက္က်လာတာေၾကာင့္ ႏွစ္ဦးသား တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ ဖက္ထားမိ လုိက္တယ္။ မယံုၾကည္စိတ္ မ်ားစြာနဲ႔ပါ။ ကုိခ်စ္ေဖကပဲ အရဲစြန္႔ၿပီး စာရြက္ေခါက္ေလးကုိ ေကာက္ယူၿပီး ဖြင့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ .. .. </div><div style="text-align: justify;"><br />" <span style="color:red;">အုိ အသင္ သူေတာ္ေကာင္း၊ သင္သည္ စန္းပြင့္ေနေသာ အခါသမယ ျဖစ္သည္။ ေနာက္တုိး အခ်စ္သစ္ တစ္ခု ဆံုရကိန္းႀကံဳမည္</span> "</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ႏွစ္ဦးသား တုိင္ပင္ျခင္းမရွိပါဘဲ<br /> </div><div style="text-align: justify;">" <span style="color:red;">ေအာင္ေမေလး</span> " လုိ႔သာ တစ္ခြန္းတည္းသာ ၿပိဳင္တူေအာ္ၿပီး ဖက္ရက္သား လွဲက်သြားရသည္။ လူေတြရဲ႕ လုိခ်င္ တပ္မက္တဲ့ ေလာဘစိတ္ကုိ ေလာကသဘာ၀ရဲ႕ ရြဲ႕ေစာင္းေစာင္း တုန္႔ျပန္မႈေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ အားေပးစကားေတာင္ မေျပာႏုိင္ေတာ့ ပါဘူး။ ဤမွ်သာ။</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScibDZj9phI/AAAAAAAABkE/grFRgQIct44/s320/1457745k8p286od3g.gif" style="cursor: move;" border="0" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-4988616786049296084?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-76033355073335358532009-03-22T15:56:00.003+06:302009-03-22T16:26:08.249+06:30ိ<div style="text-align: justify;">ေတာင္ငူေရာက္တုန္း ခဏတျဖဳတ္ အခ်ိန္ရတာနဲ႔ နက္ကဖီးဆုိင္ကုိ ေနရာစံုစမ္းၿပီး နက္ေပၚ တက္ျဖစ္တယ္။ ping ၾကည့္လုိက္ေတာ့ connection က 20 ms နဲ႔ 30 ms ၾကားပဲ ေျပးေနတာေၾကာင့္ လုိင္းကေတာ့ သိပ္မေကာင္းပါဘူး။ ဘေလာဂ့္စေပါ့ ထဲေတာ့ ၀င္လုိ႔ ရမယ္မထင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ထင္တဲ့ အတုိင္းပါပဲ ဂူဂဲလ္ကိုေတာင္ မမွတ္မိခ်င္ဘူး။ ခရီးထြက္ေနေပမယ့္ ဘယ္ေနရာကုိ ေရာက္ေရာက္ ကုိယ္ဖန္တီးထားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးကုိေတာ့ သံေယာဇဥ္ ရွိတယ္။ ဒါနဲ႔ google reader ကေနပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ဘေလာဂ့္ေတြကုိ ဖတ္ျဖစ္တယ္။ Tag ထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ အေျဖကုိ ဖတ္ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း စကားေလးတစ္ခြန္းမွ မေျပာျဖစ္ရလုိ႔ စိတ္မေကာင္းတာေတာ့ အမွန္ပါ။ နားလည္ေပး ႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္မွ အေသအခ်ာ ျပန္ႏႈတ္ဆက္ပါမယ္၊ အားလံုးကိုပါပဲ။ ခုစာေလးကုိလည္း igoogle ကေန တင္လုိက္တာပါ။ အဆင္ေျပ မေျပ ေနာက္မွ ျပန္ၾကည့္ပါမယ္။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ ပါေစ။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-7603335507333535853?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-44581104986255716802009-03-20T21:41:00.007+06:302009-03-20T21:50:41.567+06:30<div style="text-align: justify;">၈ တန္း အတန္းတင္ စာေမးပဲြရဲ႕ ေနာက္ဆံုးဘာသာကုိ ေျဖၿပီးတာနဲ႔ အိမ္ကုိ တန္းျပန္လာတယ္။ မနက္က ေက်ာင္းမသြားခင္ ေမေမ မွာလုိက္တာရွိတယ္။ သားအတြက္ အံ့ႀသစရာ လက္ေဆာင္တစ္ခု ၀ယ္ထားမယ္တဲ့။ စာေမးပြဲၿပီးရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္မလည္ဘဲ ျပန္လာဖုိ႔ ေသခ်ာမွာခဲ့လို႔ေလ။ လက္ေဆာင္ဆုိတာကုိ သိခ်င္ေဇာနဲ႔ အိမ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ ေမေမ့ကုိရွာေပမယ့္ မေတြ႕ေတာ့ အိပ္ခန္းထဲ၀င္ၿပီး မလုိေတာ့တဲ့ ၈ တန္း စာအုပ္ေတြ ရွင္းမယ္လုပ္ေတာ့.. ကၽြန္ေတာ့္ စာၾကည့္စားပဲြေပၚ ကြန္ပ်ဴတာ တစ္လံုးက အခန္႔သားေရာက္ေနတာ ေတြ႕လုိက္ရတယ္။ ပထမဆံုး အႀကိမ္အနီးကပ္ ျမင္ခြင့္ရတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာမုိ႔ ကီးဘုတ္ခလုပ္ေလးကုိ တို႔ၾကည့္ရံုကလဲြၿပီး ဘာမွ မလုပ္တတ္ခဲ့ပါဘူး။ လက္ေဆာင္ အတြက္ ေက်းဇူးပါ ေမေမ။<br /><br />လူတတ္ႀကီး လုပ္ဖုိ႔ MCC မွာ သင္တန္းတက္တယ္။ ေနာက္ KMD မွာလည္း တက္ျဖစ္ေသးတယ္။ အေသအခ်ာ ဘာတတ္သလဲဆုိေတာ့ ဖဲေကာင္းေကာင္း ရုိက္တတ္တယ္။ သီခ်င္းနဲ႔ ရုပ္ရွင္ေတြ ဖြင့္တတ္တယ္။ ဂိမ္းမွန္သမွ် အကုန္ကစားျဖစ္တယ္။ ဘယ္သူရဲေကာင္းကုိမွ ဘယ္ဗုိလ္မထားခဲ့ဘူး။ ဒီေနာက္ပုိင္းေတာ့ မ်က္စိ ႏွစ္လံုးဖြင့္တာနဲ႔ လက္က ကြန္ပ်ဴတာ ကုိ အလုိလုိ အြန္ၿပီးသား ျဖစ္ေနမိတယ္။ လွ်ပ္စစ္မီးလာေနသေရြ႕ ကြန္ပ်ဴေရွ႕က မခြာႏုိင္ေအာင္ ၀ါသနာထံုမိတယ္။ ထမင္းပန္းကန္ထဲ ဟင္းပံုၿပီး ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ လာပုိ႔ေပးမွ ထမင္းစားျဖစ္ ေလာက္ေအာင္ စဲြလန္းမိတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အဆက္ျဖတ္ၿပီး ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ အေဖာ္ျပဳခဲ့တာ အဲဒီအခ်ိန္ ကတည္းက စခဲ့တာပါ။<br /><br />၁၀ တန္းေအာင္ေတာ့ PII ေလးကို ေငြေရာင္ေကဇင္ PIII နဲ႔ လဲလုိက္တယ္။ Multi-media sound system ေတြေကာင္းလာသလုိ Graphic card ေတြရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္ ထက္မႈေၾကာင့္ အဆင့္ပုိျမင့္တဲ့ ဂိမ္းေတြ ပုိကစား ျဖစ္တယ္။ ေစ်းႀကီးၿပီး ရွားပါးတဲ့ National Geographic စာအုပ္ေတြအစား CD ေခြနဲ႔ ၀ယ္ဖတ္လုိ႔ အဆင္ေျပေတာ့ စိတ္ႀကိဳက္ပဲ ၀ယ္ဖတ္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ Application နည္းပညာရပ္ CD ေခြကုိ မလြတ္တမ္း ၀ယ္ေလ့လာ ျဖစ္တယ္။ ကြန္ပ်ဴတာက ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ အေဖာ္ေကာင္း ျဖစ္သလုိ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စာဖတ္ ၀ါသနာကုိလည္း အမ်ားႀကီး ပံ့ပုိးေပးခဲ့တယ္ဆုိတာ ယံုမွားသံသယ မျဖစ္မိပါဘူး။<br /><br />တကၠသိုလ္တက္ေတာ့ သံေယာဇဥ္ရွိတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ခဲြခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သင္တန္းေတြ အလီလီတက္ျဖစ္ခဲ့ တာေၾကာင့္ စိမ္းမေနခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းၿပီးသြားေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာကုိ အျပည့္အ၀ကိုင္ရမယ္ ဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႔ ေပ်ာ္ခဲ့ေပမယ့္ လက္ေတြ႕မွာ အိမ္ရဲ႕ လုပ္ငန္းခြင္က ဆီးႀကိဳေစာင့္ေနေတာ့ ကိုယ္၀ါသနာပါၿပီး သံေယာဇဥ္ႀကီးတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာကုိ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ ပစ္ထားခဲ့ရတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကမွ ကြန္ပ်ဴတာကုိ အျပည့္အ၀ ျပန္ကုိင္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ ဒါကလည္း ပါးလ်လ် အလုပ္ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပါ။ ဒါနဲ႔ PIII ကို P 4 (2.4 GHz) နဲ႔ လဲျဖစ္တယ္။ မၾကာမတင္ပဲ P 4 (3.2 GHz)နဲ႔ ထပ္လဲလုိက္တယ္။ ျမန္ႏႈန္းကေတာ့ အတုိင္းထက္ အလြန္ပါပဲ။ လက္ျပတ္ေနတာ ၾကာပီျဖစ္တဲ့ DVD version 3D game ေတြ ကစားျဖစ္တယ္။ အိမ္မွာကစားတာ အားမရေတာ့ ၿမိဳ႕ထဲထြက္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ network မွာ အုပ္စုလုိက္ ကန္ေသးတယ္(Fifa 07)၊ ပစ္ေသးတယ္ (Hero, Counter)။ အေဖာ္မပါတဲ့ ေန႔ေတြက်ေတာ့ မ်က္မွန္အထူႀကီးတပ္ၿပီး စာေတြ (Blog) ဖတ္ေနတဲ့ အစ္ကုိ အစ္မ ေတြနား မေယာင္မလည္ ခုိးၾကည့္ခဲ့တယ္။ သေဘာေကာင္းတဲ့ သူေတြက်ေတာ့ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ရွင္းျပတတ္တယ္။ အေကာင့္ယူေပးတယ္၊ ဘေလာဂ့္လုပ္နည္း ကုိ သင္ေပးတယ္။ ဒါနဲ႔ အင္တာနက္ရဖုိ႔ အိမ္ကုိ ပူဆာျဖစ္တယ္။ ဒီလုိနဲ႔ မေယာင္မလည္ နက္ေပၚမွာ အခ်ိန္ကုန္မွန္းမသိ ကုန္ေစခဲ့တယ္။ ဘေလာဂ့္ေၾကာင့္ပဲ စာေတြ ပုိဖတ္ျဖစ္တယ္။ ဘေလာဂ့္ေၾကာင့္ပဲ နည္းပညာဗဟုသုတ ေတြပုိနားလည္ခဲ့တယ္။ ဘေလာဂ့္ေၾကာင့္ပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီး ပိုင္ဆုိင္ခြင့္ရတယ္။ ဘေလာဂ့္ေၾကာင့္ပဲ သံေယာဇဥ္ဆုိတာကုိ ရွာေတြ႕တယ္။ သံေယာဇဥ္ရဲ႕ ခ်ိဳလြင္လြင္ အရသာကုိ အရင္ကထက္ ပုိခံစားတတ္ၿပီး ပုိနားလည္လာတယ္ ဆုိတာကုိ ၀န္ခံပါတယ္။<br /><br />တဂ္ထားတဲ့ <a href="http://www.maungmyo.co.cc/"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကုိေမာင္မ်ိဳး</span></a> လုိေတာ့ <a href="http://www.maungmyo.co.cc/2009/03/blog-post_20.html"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၀ါသနာေတြ</span></a> အမ်ားႀကီးပါဖုိ႔ အခ်ိန္မရွိခဲ့ပါဘူး။ သူ႔လုိလဲ အေျခအေနေတြ မရခဲ့ပါဘူး။ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ေက်နပ္လိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ ပါတယ္။ ဒီ " <span style="color: rgb(51, 102, 255);">၀ါသနာေလးမ်ား </span>" ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ပဲ ခင္မင္တဲ့ သယ္ခ်င္းေတြကုိ ဆက္တက္ခ်င္ပါေသးတယ္။ ေသခ်ာေရးေပးမယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။<br /><ul><li><a href="http://bagothar.co.cc/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကိုေမာင္ငယ္ </span></a></li></ul><ul><li><a href="http://pannkhinlay.iblogger.org/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ပန္းခင္းေလး</span></a></li></ul> <ul><li><a href="http://moekhar.blogspot.com/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မုိးခါး</span></a></li></ul> <ul><li><a href="http://www.ayeyarwaddylibrary.co.cc/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Flowerpoem</span></a> (<span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဧရာ၀တီစာၾကည့္တုိုက္</span>)</li></ul><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/ScO0Bfzv86I/AAAAAAAAAAU/Km0mJBHCEGo/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 55px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_wSvjRugwBmg/ScO0Bfzv86I/AAAAAAAAAAU/Km0mJBHCEGo/s320/1457745k8p286od3g.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5315289923038737314" border="0" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-4458110498625571680?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomenoreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-46087447796231707902009-03-19T16:44:00.000+06:302009-03-19T16:44:21.103+06:30<span style="color: blue;">ေတြ ့ဆံုၿခင္းဟာ</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ေၾကကြဲဖို ့အတြက္ၿဖစ္မယ္မွန္း</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ၾကိဳသိခဲ့ရင္</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">မေတြ ့ၿဖစ္ေအာင္ေနမိမွာပဲ...</span><br style="color: blue;" /><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">အၿဖဴေရာင္ေလးေတြ</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">အေရာင္စြန္းထင္းလာမယ္မွန္း</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ၾကိဳသိခဲ့ရင္</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">မပတ္သတ္မိေအာင္ေနမိမွာပဲ...</span><br style="color: blue;" /><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ခင္တယ္ဆိုတဲ ့စကားကေန</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ခ်စ္တယ္ဆိုတာေၿပာင္းလာမယ္မွန္း</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ၾကိဳသိခဲ့ရင္</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ခင္တယ္လုိ ့မေၿပာမိေအာင္ေနမိမွာပဲ...</span><br style="color: blue;" /><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">မခ်စ္သင့္မွန္းသိရက္နဲ ့</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ခ်စ္ခဲ့မိတဲ ့ကြ်န္မ</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ေနာက္ဆံုးေတာ့</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ရင္ဘတ္တစ္ခုဟာ</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">ဒဏ္ရာေတြဗရပြနဲ ့</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">စုတ္ၿပတ္သတ္ေနခဲ့ရၿပီေလ</span>......။<br /><br />( <a href="http://kiim-dreamangel.blogspot.com/"><span style="color: #990000;">ခ်င္းမေလး</span></a> )<br /><br /><span style="color: blue;">မူရင္းကဗ်ာ ရဲ႕ <a href="http://kiim-dreamangel.blogspot.com/2009/03/blog-post_571.html">လင့္ခ္</a></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScIa23lNw2I/AAAAAAAABj8/wba4fI7uzeU/s1600-h/14%E1%81%81.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScIa23lNw2I/AAAAAAAABj8/wba4fI7uzeU/s320/14%E1%81%81.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-4608744779623170790?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-18336946696654745142009-03-18T16:37:00.000+06:302009-03-18T16:37:44.094+06:30<div style="text-align: justify;"><br />ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေသခဲ ဆုိတဲ့ စကားပံုေလးလုိ အၿမဲတမ္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ေနႏုိင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ လူတုိင္းကလည္း ဒီလုိ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ ေတာင့္တၾကမွာ အမွန္ပါ။ တဒဂၤေလာက္ စိတ္လုိလက္ရ ရယ္ေမာ လိုက္ႏုိင္ရင္ေတာင္ တစ္ရက္ပုိၿပီး အသက္ရွည္တယ္ဆုိတာ ယံုၾကည္ထားၾကတယ္ မဟုတ္ပါလား။ အသက္တစ္ရက္ ပိုရွည္ဖုိ႔အတြက္ ရမယ္ရွာၿပီး ရယ္ျဖစ္ရင္ေတာင္ စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ဆုိတာ မရွိရင္ အသက္ပါတဲ့ ရယ္ေမာျခင္းေတာ့ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔ ေသာကကုိ မမွ်မတ ေရာေမႊထားတဲ့ ဒီဘဝထဲမွာ ေသာကစိတ္က ပိုမ်ားေနမွာပါ။ ကုိယ္လုိခ်င္တာ မရႏုိင္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ၊ ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တာ ျဖစ္မလာ ႏုိင္တဲ့ အခါမ်ဳိးမွာ တက္ရိပ္ျပေနတဲ့ ေသာကရဲ႕ ဒီေရကုိ ပုိျမင္မိမွာပါ။ ေသာကဗ်ာပါဒ စိတ္မ်ားေတာ့ အရြယ္မတုိင္ခင္ ႐ုပ္ရည္ရင့္တာတုိ႔၊ ရုပ္ရည္က်တာတုိ႔ ျဖစ္ဖုိ႔ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေနမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လ်င္ျမန္စြာနဲ႔ အုိမင္းျခင္းကုိ ေရွာင္ရွားေစႏုိင္မယ့္ နည္းလမ္းေလးေတြ မွ်ေ၀ေပးခ်င္ပါတယ္ ..<br /><br /><span style="color: blue;">၁။ ဦးေႏွာက္ကုိ အလုပ္ေပးပါ</span> ..</div><ul style="text-align: justify;"><li>စိတ္ကုိ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် အလုပ္ေပးထားတာဟာ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ တုံ႔ျပန္မႈ ေလ်ာ့နည္းလာတာကုိ ကာကြယ္ေပးၿပီး ဦးေႏွာက္ဆဲလ္ ေတြထဲမွာရွိတဲ့ အာ႐ံုေၾကာ မွ်င္ေတြကုိ အသစ္ဖံြ႕ၿဖိဳး လာေစတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ဒီအာရံုေၾကာမွ်င္ေတြက အသက္ႀကီးလာတဲ့အခါ ပ်က္စီးတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေတြ႕အႀကံဳသစ္နဲ႔ စိတ္ကုိ ေလ့က်င့္ေပးရင္ အာရံုေၾကာမွ်င္ေတြ အသစ္ျပန္ျဖစ္ ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္ရင္ျဖစ္ေစ၊ တီဗြီ အစီအစဥ္ကုိ ၾကည့္သည္ျဖစ္ေစ ဦးေႏွာက္ကုိ ေတြးေတာစရာ၊ မွတ္သားစရာေတြ ေပးတဲ့ အစီအစဥ္ေတြကို ၾကည့္႐ႈသင့္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။<br /></li></ul><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">၂။ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကုိ ပံုမွန္ျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းပါ </span>..</div><ul style="text-align: justify;"><li>အသက္ႀကီးလာရင္ ကုိယ္လက္ လႈပ္ရွားမႈ နည္းလာၿပီး ခႏၶာကုိယ္တြင္း ဇီ၀ျဖစ္စဥ္လည္း ေႏွးေကြး လာပါတယ္။ ကယ္လုိရီလုိအပ္မႈလည္း နည္းလာပါတယ္။ ဒီအတြက္ေၾကာင့္ ကုိယ္အေလးခ်ိန္ ေလ်ာ့က်လာေစ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္တဲ့ ကုိယ္လက္လႈပ္ရွားမႈကုိ ပံုမွန္လုပ္ေပးသင့္ပါတယ္။<br /></li></ul><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">၃။ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း မ်ားမ်ားထားပါ</span> ..</div><div style="text-align: justify;"><ul><li>ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္ၿပီး မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း မ်ုားတဲ့သက္ႀကီး ပိုင္းေတြဟာ ရွိရင္းစဲြ အသက္အရြယ္ထက္ ပိုၿပီး ႏုပ်ိဳလန္းဆန္း ေစတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦး ပုဂၢိဳလ္ေရး ဆက္ဆံမႈ ေကာင္းေတြက စိတ္ဖိစီးမႈကုိ ကာကြယ္ေပးပါသတဲ့။<br /></li></ul></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">၄။ ေဆးလိပ္နဲ႔ မီးခိုးေငြ႕ေတြကုိ ေရွာင္ပါ</span> ..</div><div style="text-align: justify;"><ul><li>ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးျခင္း မရွိေပမယ့္ ေဆးလိပ္ေငြ႔ကုိ တစ္ဆင့္ခံ ႐ွဴရႈိက္မိရင္ေတာင္ အုိမင္း ရင့္ေရာ္ေစတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ေဆးလိပ္ေငြ႕ေတြရွိတဲ့ေနရာမွာ ၄ နာရီေလာက္ရွိေနရင္ ရွိရင္းစဲြ အသက္ထက္ ၇ ႏွစ္စာေလာက္ အုိစာသြားေစပါတယ္။ အသက္ ၄၀ အရြယ္ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးသူရဲ႕အသားအရည္ ဟာ ေဆးလိပ္မေသာက္တဲ့ အသက္ ၆၀ အရြယ္ရဲ႕ အသားအရည္နဲ႔ အတူတူပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ ေဆးလိပ္မွာ ပါ၀င္တဲ့အဆိပ္ဓာတ္က အသားအရည္အတြက္ ေအာင္ဆီဂ်င္ရရွိမႈကုိ အားနည္းေစၿပီး တစ္ရွဴးေတြကို ပ်က္စီးေစတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။<br /></li></ul></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">၅။ အိပ္ေရး၀၀ အိပ္ပါ</span> ..</div><ul style="text-align: justify;"><li>မိမိရဲ႕ ရုပ္ရည္အတြက္ေရာ၊ က်န္းမာေရး အတြက္ပါ အခ်ိန္မွန္ အိပ္ဖုိ႔နဲ႔ အိပ္ေရး၀၀ အိပ္ဖုိ႔ အေရးႀကီး ပါတယ္။ ေကာင္းမြန္တဲ့ အိပ္စက္ျခင္းက ကိုယ္ခံအားကုိ ျမင့္တက္ေစၿပီး အာရံုစူးစိုက္မႈကုိ ေကာင္းမြန္ေစပါတယ္။ စိတ္ဖိစီးမႈကိုလည္း အထိုက္အေလွ်ာက္ ကာကြယ္ေပးပါတယ္။ <br /></li></ul><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">၆။ စိတ္ဖိစီးမႈကုိ တုိက္ဖ်က္ပါ </span>..</div><div style="text-align: justify;"><ul><li>စိတ္ဖိစီးမႈက လူကုိ အုိမင္းေစပါတယ္။ စိတ္ဖိစီးမႈက လူကုိ ႏွလံုးေရာဂါ ျဖစ္ပြားေစႏုိင္ၿပီး၊ စိတ္တင္းၾကပ္မႈ တာရွည္လာရင္ ကုိယ္ခံအားကို ေလ်ာ့ပါးလာေစ ပါတယ္။ အေကာင္းဆံုး ေျဖရွင္းနည္း ကေတာ့ တရားထုိင္ျခင္းနဲ႔၊ ေယာဂက်င့္စဥ္လုိမ်ိဳး စိတ္ကုိ တည္ၿငိမ္ေစမယ့္ ေလ့က်င့္မႈမ်ိဳးကုိ လုပ္ေဆာင္ ေပးသင့္ပါတယ္။<br /></li></ul></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue;">၇။ အိမ္ေထာင္ေရးသုခကုိ ခံစားပါ</span> ..</div><div style="text-align: justify;"><ul><li>အိမ္ေထာင္ေရး သုခကုိ အျပည့္အ၀ ရရွိတဲ့ အိမ္ေထာင္သည္ ေတြဟာ အိမ္ေထာင္ေရး သုခ အျပည့္မ၀ မရရွိတဲ့ အိမ္ေထာင္သည္ ေတြထက္ ၇ ႏွစ္ပုိၿပီး ႏုပ်ိဳေစတယ္လုိ႔ မွတ္သားရ ပါတယ္။ (အုိမင္းရင့္ေရာ္ တာကေန ေရွာင္လဲြႏုိင္ေအာင္ ျမန္ျမန္ အိမ္ေထာင္ထူသင့္တယ္လုိ႔ ေျပာခ်င္ တာမ်ားလား မသိ...၊ အေတြးေတြ ပြားသြားရပါတယ္)။</li></ul>အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစ။ <br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScDHe4UYLWI/AAAAAAAABj0/qkt5X-Ln9zU/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScDHe4UYLWI/AAAAAAAABj0/qkt5X-Ln9zU/s320/1457745k8p286od3g.gif" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-1833694669665474514?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-27335062481221539652009-03-18T11:21:00.000+06:302009-03-18T11:21:57.400+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScB7QnliN3I/AAAAAAAABjM/I4b-YqL304k/s1600-h/song_hye_kyo_levi_01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScB7QnliN3I/AAAAAAAABjM/I4b-YqL304k/s320/song_hye_kyo_levi_01.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">Levi's Jeans ဂ်င္းေၾကာ္ျငာနဲ႔ ေဆာင္းေဟကုိ (အြန္ေစာ)</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScB6tUMgK4I/AAAAAAAABjE/A3fSyvnqa6s/s1600-h/Songhyekyo_Levisladystyle2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/ScB6tUMgK4I/AAAAAAAABjE/A3fSyvnqa6s/s320/Songhyekyo_Levisladystyle2.jpg" /></a></div><br /><span style="color: blue;">Related Links</span> <br /><ul><li><a href="http://www.8hitz.com/?p=765">http://www.8hitz.com/?p=765</a></li><li><a href="http://www.koreanswag.com/?p=14">http://www.koreanswag.com/?p=14</a></li><li><a href="http://merlioncafetalks.blogspot.com/2008/09/song-hye-kyo-is-sexy-in-levi-jeans-ad.html">http://merlioncafetalks.blogspot.com/2008/09/song-hye-kyo-is-sexy-in-levi-jeans-ad.html</a></li><li><a href="http://godbet.wordpress.com/2009/02/27/sexy-song-hye-kyo-2">http://godbet.wordpress.com/2009/02/27/sexy-song-hye-kyo-2</a></li><li><a href="http://mindrelaxingideas.blogspot.com/2009/03/song-hye-kyo-in-2009-levis-lady-style.html">http://mindrelaxingideas.blogspot.com/2009/03/song-hye-kyo-in-2009-levis-lady-style.html</a></li><li><a href="http://yummycelebrities.com/2006/03/27/song-hye-kyo">http://yummycelebrities.com/2006/03/27/song-hye-kyo</a></li><li><a href="http://news.stareastasia.com/2009/02/song-hye-kyo-goes-spring">http://news.stareastasia.com/2009/02/song-hye-kyo-goes-spring</a></li><li><a href="http://krbit.blogspot.com/2008/01/song-hye-kyo-top-koreaan-actress.html">http://krbit.blogspot.com/2008/01/song-hye-kyo-top-koreaan-actress.html</a><br /></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-2733506248122153965?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-8552480824341242982009-03-16T16:12:00.003+06:302009-03-16T16:16:54.515+06:30<div style="text-align: justify;"><br />ဖုန္ထေနတဲ့ ေျမနီလမ္းေပၚ ကေလးငယ္တစ္သုိက္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပးလြား ေဆာ့ကစားေနၾကတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ ကေလးငယ္ေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး သူတုိ႔ေလးေတြရဲ႕ အပူအပင္ကင္းတဲ့ ဘ၀ေလးကုိ အားက်မိခ့ဲတယ္။ ေလာဘေတြ ေမာဟေတြ မာနေတြ ကင္းစင္ ေနတာေၾကာင့္လဲ သူတုိ႔ရဲ႕ ဘ၀ေလးေတြ ျဖဴစင္တယ္။ လုိခ်င္တပ္မက္မႈ ဆိုတာလည္းဘာမွ မရွိေသးတာမုိ႔ သူတုိ႔ အေတြးေလး ေတြလည္း စင္ၾကယ္တယ္။ ဆာရင္စားမယ္၊ ေပ်ာ္စရာေတြ႕ရင္ ရယ္ေမာမယ္၊ ၀မ္းနည္းစရာေတြ႕ရင္ အေမ့ကို တမ္းတၿပီး ငုိမယ္။ ေနညိဳလုိ႔ အိပ္ခ်ိန္တန္ရင္ အေမ့ရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ ရင္ေငြ႕အိပ္ယာက အသင့္မုိ႔ လုိေလးေသးမရွိ ျပည့္စံုပါတယ္လုိ႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />ေၾကာင့္က်မဲ့ ကေလးဘ၀ကုိ ျပန္တမ္းတလို႔ မရႏုိင္မွန္းသိေပမယ့္ ျပန္ေရာက္ခ်င္ မိပါတယ္။ ကေလးသဘာ၀ ဘာပဲ လုိခ်င္လုိခ်င္ ပူဆာလုိက္ရံုနဲ႔ ရႏုိင္တယ္ မဟုတ္ပါလား။ ေရာက္ေနတဲ့ လက္ရွိဘ၀ေလးကုိ ေက်နပ္တင္းတိမ္ ႏိုင္ေပမယ့္ တခါတေလ အားငယ္မိတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ကုိယ္လုိခ်င္ေနတာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္ ေနတာေတြ ထင္သလုိ ျဖစ္မလာလုိ႔ပါ။ အားငယ္စရာ မဟုတ္ေပမယ့္ အားငယ္မိတယ္။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ကိုယ္လုိခ်င္လြန္းတဲ့ အရာက ပင္ျမင့္ ေတာ္၀င္ပန္း ျဖစ္ေနလုိ႔ပါ။<br /><br />အဆံုးစြန္မွာေတာ့ လူတစ္ေယာက္မွာ ပညာမရွိရင္ အသိဥာဏ္ရွိမယ္။ အသိဥာဏ္မရွိရင္ ေဆြမ်ိဳး အသိုင္းအ၀ုိင္းရွိမယ္။ ေဆြမ်ိဳး အသိုင္းအ၀ုိင္းမရွိရင္ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းေတြ ရွိမယ္။ ဘာမွ မရွိေတာ့ရင္ေတာင္မွ ဘာမ်ား အားငယ္ေနမွာလဲေနာ္။ အေမေပးထားတဲ့ ဦးေႏွာက္ရွိေသးတယ္။ ေနာက္ ေျခႏွစ္ဖက္၊ လက္ႏွစ္ဖက္ ရွိေသးတယ္။ က်န္းမာေရးလည္း ေကာင္းတယ္။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အာမခံေပးႏိုင္မဲ့ ရုိးသားမႈနဲ႔ ကိုယ္က်င့္တရားလဲ ရွိေသးတယ္။ ဒါဆုိ လူျဖစ္ရက်ိဳးေတာ့ နပ္ပါေသးတယ္ မဟုတ္ပါလား။ ႐ုိးသားမႈကုိေတာ့ ကမၻာေပၚမွာ ေစ်းအခ်ိဳဆံုးနဲ႔ အျမတ္အစြန္း အမ်ားဆံုး ရရွိေစတဲ့ အရင္းအႏွီး တစ္မ်ိဳး ျဖစ္တယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ မိမိနဲ႔ ဆက္သြယ္လာသူ မွန္သမွ် အေပၚမွာ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းနဲ႔ ရုိးသားမႈကို ျပသပါ။ ႐ုိးသားမႈကုိ ျပသဖုိ႔အတြက္ အခ်ိန္ေတာ့ လုိပါမယ္။ ႐ုိးသားမႈအတြက္ အခ်ိန္ေပးဆပ္မႈကေတာ့ လုိအပ္တာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါမယ္။ ႐ုိးသားျခင္းဟာ အင္မတန္ ရွားပါးတဲ့ ရတနာတစ္မ်ိဳးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ လူတုိင္း လုိအပ္တဲ့ ေပးဆပ္ျခင္းမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုိးသားၿပီး သိမ္ေမြ႕တဲ့လူကုိေတာ့ ဘယ္သူမွ ဥေပကၡာမျပဳႏုိင္ဘူးလုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ အသိအမွတ္ မျပဳဘဲလည္း ေနလုိ႔ မရႏုိင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္မွာက ႐ုိးသားမႈတစ္ခုပဲ ေပးႏုိင္စြမ္းေသးလုိ႔ပါ။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစ .. .. ။</div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sb4fxCvlA2I/AAAAAAAABi8/HciYEtVeFbY/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 55px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sb4fxCvlA2I/AAAAAAAABi8/HciYEtVeFbY/s320/1457745k8p286od3g.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313719537754243938" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-855248082434124298?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-47382382763408428592009-03-13T16:45:00.003+06:302009-03-13T16:57:49.654+06:30<div style="text-align: justify;">လက္ေဆာင္ဆုိရင္ မႏွစ္သက္တဲ့သူ ဘယ္ရွိမလဲေနာ္။ တန္ဖုိးနည္းသည္ ျဖစ္ေစ၊ မ်ားသည္ျဖစ္ေစ တခုတ္တရ လက္ေဆာင္ ေပးတယ္ဆုိတာ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ အေလးအနက္ ထားတာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ အေၾကာင္းတစ္စံုတစ္ရာ တုိက္ဆုိင္မွ လက္ေဆာင္ေပးတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ တစ္ခါတေလ မထင္မွတ္တဲ့ လက္ေဆာင္ေလးေတြ တကူးတက ေပးျဖစ္တာလည္း တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ အေလးအနက္ ထားတယ္ဆုိတာကုိ ႏႈတ္က ဖြင့္မေျပာဘဲ ထုတ္ေဖာ္ျပသရာ ေရာက္တတ္ပါတယ္။<br /><br />စာဖတ္၀ါသနာပါတဲ့ သူအတြက္ စာအုပ္ေလးေတြ လက္ေဆာင္ေပးတာမ်ိဳး၊ သီခ်င္းႀကိဳက္တတ္တဲ့ သူအတြက္ သူႏွစ္သက္တဲ့ အဆုိေတာ္ရဲ႕ အေခြထြက္တုိင္း ဦးဦးဖ်ားဖ်ား လက္ေဆာင္ေပးတာမ်ိဳး အမွတ္မထင္ ေပးျဖစ္ရင္ တစ္ဖက္သားက ကိုယ့္ကုိပုိၿပီး အမွတ္ရေစမယ့္ အခြင့္အလမ္းေလးေတြ ျဖစ္ေစတယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ တစ္ခုရထားလုိက္တယ္။ ပန္းေရာင္လႊမ္းတဲ့ အမွတ္တရ ပစၥည္းေလးပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ျပလုိ႔ မျဖစ္သလုိ၊ ေျပာျပလုိ႔လည္း မျဖစ္ပါဘူး။ ဒီအတုိင္းပဲ သိထားေပးပါ။ (ေမတၱာမ်ားမ်ား ပို႔ႏုိင္ပါတယ္၊ ေနမေကာင္းေသးလုိ႔)<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/SboyvY_x5SI/AAAAAAAABi0/ETbRCkrF1fI/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 55px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/SboyvY_x5SI/AAAAAAAABi0/ETbRCkrF1fI/s320/1457745k8p286od3g.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5312614500182123810" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-4738238276340842859?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-22678827751496785422009-03-12T08:14:00.000+06:302009-03-12T08:14:16.332+06:30<div style="text-align: justify;">ခရီးထြက္ေနရရင္ ေပ်ာ္စရာ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလုိ႔ လူေတြက ထင္ၾကပါမယ္။ အေပ်ာ္ခရီး ကုိ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သြားရတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာအတိ ျဖစ္မွာပါ။ ခုေတာ့ အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႔ ခရီးထြက္တာဆုိတာ့ ေပ်ာ္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ အႏၱရာယ္ မျဖစ္ေအာင္ ဂရုစိုက္ေနတာနဲ႔ပဲ စိတ္ဖိစီးမႈေတြ မ်ားမ်ား လာရတယ္။ အလုပ္က ခရီးထြက္ေနရတဲ့ အလုပ္ေပမုိ႔ ခရီးသြားရတဲ့ ကံပါတယ္လုိ႔ ဆုိရမွာေပါ့။ ခရီးစဥ္တုိင္းေတာ့ အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႕တယ္ ရယ္လုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကားက မေဖာက္ရင္ လူက ေဖာက္တယ္။ လူနဲ႔ ကားနဲ႔ ေကာင္းရင္ ကုန္ေတြက ေဖာက္တယ္။ ေနာက္ လမ္းကအဆင္မေျပ တာေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ ဒါေပမယ့္ နိစၥဒူ၀ လုပ္ေနရတဲ့ အလုပ္မုိ႔ ေပ်ာ္တာလည္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ မေပ်ာ္ဘူးလည္း မဆုိႏိုင္ ေတာ့ပါဘူး။ ခရီးထြက္လုိ႔ လက္ငင္း ရျဖစ္တဲ့ အက်ိဳးကေတာ့ ဘုရားစာ မ်ားမ်ား ရြတ္ျဖစ္တာပဲ ေျပာစရာရွိပါတယ္။ ဒုကၡကုိ ေၾကာက္လုိ႔ေတာ့ ဟုတ္ပါဘူး မျမင္ႏုိင္တဲ့ အႏၱရာယ္ေတြ ကင္းေအာင္ပါ။<br /><br />မေန႔က ပဲခူးကေန ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ ပင္ပန္းတာကို အေၾကာင္းျပၿပီး ခ်က္ခ်င္း ေရခ်ိဳးလုိက္မိတယ္။ အပူရွပ္သလုိ ျဖစ္ၿပီး ခုေတာ့ ကိုယ္လက္ မအီမသာ ျဖစ္ရတယ္။ ဖြင့္ထားတဲ့ Chat Box ကေန ေက်ာက္ေျမာင္းက သယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္တယ္။ ကုိးကြယ္တဲ့ ဘာသာအယူ ၀ါဒမတူတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ ရင္တြင္းဇာတ္လမ္း အျဖစ္အပ်က္ေလးကို ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တယ္။ တစ္ေယာက္က ဗုဒၶဘာသာကုိ ကိုးကြယ္တယ္၊ က်န္တစ္ေယာက္က ခရစ္ယာန္ဘာသာ ကိုးကြယ္တယ္။ စိတ္တူကုိယ္တူ ခ်စ္သူဘ၀ကုိ မေရာက္ျဖစ္ေသးတဲ့ သယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ပါ။ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ ျမတ္ႏုိးခဲ့ ေပမယ့္လည္း ဘာသာတရား ကိုင္း႐ႈိင္းလြန္းတဲ့ ႏွစ္ဖက္ မိဘေဆြမ်ိဳး ေတြေၾကာင့္ ေရွ႕ဆက္မတိုးႏိုင္တဲ့ ေမတၱာဘဲြ႕ဖြင့္ ဇာတ္လမ္းေလးပါ။ ဒီအေၾကာင္းေလး ေျပာျဖစ္ေတာ့ က်ိဳင္းတံုက စီနီယာ သူငယ္ခ်င္း စံုတဲြကုိ သြားသတိရမိတယ္။ စီနီယာ အစ္မက ခရစ္ယာန္၊ စီနီယာ အစ္ကုိက ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္တယ္။ ယူခါစတုန္းကေတာ့ သူ႔ဘာသာ ကုိယ့္ဘာသာကုိ ယံုၾကည္သလုိ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ တစ္မ်ိဳးစီ ကုိးကြယ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဘာမွေတာ့ ျပႆနာ ႀကီးႀကီးမားမား မရွိခဲ့တဲ့ ေအးခ်မ္းတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးေလးပါ။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေတြၾကာၿပီး သားသမီးေတြ ရလာတဲ့အခါ အေမနဲ႔ ပုိအေနနီးတဲ့ သားသမီးေတြက ခရစ္ယာန္ေလးေတြ ျဖစ္ကုန္တယ္။ စီနီယာ အစ္ကုိခင္မ်ာလည္း ဇနီးနဲ႔ သားသမီးကို ခ်ပ္ေက်ာင္း အႀကိဳအပုိ႔ လုပ္ရင္းကေနပဲ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မိသားစုကုိ ငဲ့ညာၿပီး ဘာသာျခားကုိ ကူးသြားခဲ့တယ္။ ခုထက္ထိ ေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုေလးနဲ႔အတူ ေရွ႕ခရီးကုိ ခ်ီတက္ဆဲပါ။ ေနာက္ေပါက္ ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးကေရာ တံတုိင္းလုိ ျခားေနတဲ့ ဘာသာအယူ၀ါဒကို ဘယ္လုိ ေက်ာ္လႊားႏုိင္မွာ လဲေနာ္။ ေရွ႕ဆက္ျဖစ္ရင္ေတာ့ စိတ္၀င္စားစရာ အခ်စ္ဇာတ္လမ္း တစ္ပုဒ္ ျဖစ္လာမွာ အမွန္ပါပဲ။<br /><br />တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆုိတာ သူ႔က႑နဲ႔သူ၊ သူ႔ကံဇာတာနဲ႔သူ သတ္မွတ္ၿပီးသား ျဖစ္ေနရင္ အင္မတန္ ျမတ္ႏုိးစရာ ေကာင္းတဲ့ ခံစားခ်က္ တစ္ခုပါ။ အဲဒီအခ်စ္ကုိ ဘာသာအယူ၀ါ ေတြနဲ႔ ပိုင္းျခား၊ ေငြေၾကးအရွိန္အ၀ါ ေတြနဲ႔တုိင္းတာ၊ မာနအတၱေတြ တကိုယ္ေကာင္း ဆန္မႈေတြနဲ႔ ခ်ိန္ထုိး ေနမယ္ဆုိရင္ အခ်စ္ဟာ နာမည္ဆုိးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားသူ ျဖစ္သြားပါမယ္။ အမွန္ေတာ့ အခ်စ္ဆုိတာ ေပးဆပ္ျခင္းလည္း မဟုတ္သလုိ၊ ရယူပိုင္ဆုိင္ျခင္းလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အနီးစပ္ဆံုး ေျပာရရင္ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး စိတ္တူ ကိုယ္တူ ဖလွယ္ျခင္းလုိ႔ ျမင္မိပါတယ္။ တစ္ဦးရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ တစ္ဦးဆီကုိ ေပးၿပီး ဖလွယ္တာဟာ အခ်စ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္လုိ အခက္အခဲ အတားအဆီးေတြ ရွိေနပါေစ တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦး နားလည္မႈရွိၿပီး အေပးအယူ မွ်တခဲ့မယ္ဆုိရင္ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ ဘ၀တစ္ခုကုိ တည္ေဆာက္ ယူႏုိင္မယ္လုိ႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။<br /><br />သယ္ခ်င္းနဲ႔ အေပၚကအတုိင္း ေဆြးေႏြးေနရင္းနဲ႔ပဲ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္းက ျပတ္သြားတယ္။ ေသြးရုိးေသြးတန္း ကြန္နက္ရွင္ ေဒါင္းတယ္လို႔ပဲ ထင္ခဲ့မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂရုမျပဳဘဲ ပစ္ထားတာ ၾကာပီျဖစ္တဲ့ ဖုန္းေတြ အလိ္မ္းလိမ္းတက္ေနတဲ့ modem ကုိဖုန္သုတ္ဖုိ႔ ေကာက္ကိုင္လုိက္တာ မီးစဲြေနတဲ့ မီးေသြးခဲကုိ ကိုင္လုိက္မိသလုိ လက္တစ္ခုလံုး အပူေလာင္ သြားတယ္။ အပူလြန္ကဲေနတဲ့ modem ကိုလည္း လက္ကေန လြတ္ခ်လုိက္ရတယ္။ ခုမွပဲ အိပ္ခန္းကုိ ေညာ္နံ႕သင္းေနေစတဲ့ တရားခံကုိ ေတြ႕တာ ျဖစ္တယ္။ အိပ္ခန္းထဲမွာ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းေတြ ခ်ည္းပဲဆုိေတာ့ ဒီလုိ ေညာ္နံ႕က ႏွာေခါင္း ယဥ္ေနတာမုိ႔ ဖာသိဖာသာပဲ ေနခဲ့မိပါတယ္။ Modem မေကာင္းရင္ေတာ့ အင္တာနက္တက္ဖုိ႔ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ေလာက္ေတာ့ သည္းခံရပါအုန္းမယ္။ ဒီလုိေတြးၿပီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရတယ္။ ေန႔တုိင္း အင္တာနက္ေပၚ အလည္လြန္ ေနတတ္သူ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ရုတ္တရက္ အင္တာနက္ေပၚ မတက္ျဖစ္တဲ့ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ကုိ နားလည္ႏုိင္ၾကမွာပါ။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/SbhoN-3VA_I/AAAAAAAABis/4Lnt-o9ShB4/s1600-h/1457745k8p286od3g.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/SbhoN-3VA_I/AAAAAAAABis/4Lnt-o9ShB4/s320/1457745k8p286od3g.gif" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-2267882775149678542?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-21448488861536546952009-03-11T08:48:00.002+06:302009-03-11T08:55:36.553+06:30<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">အလုပ္ကိစၥနဲ႔ သြားေနရတဲ့ ေထာက္ၾကန္႔တုိ႔ ပဲခူးတုိ႔ ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အိမ္ဦးနဲ႔ ၾကမ္းျပင္လုိ လူးလာေခါက္တုန္႔ သြားေနက် ျဖစ္တယ္။ ဘယ္အခ်ိန္စထြက္ရင္ အိမ္ကုိ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ျပန္ေရာက္မယ္ ဆုိတဲ့ ၾကာျမင့္ခ်ိန္ကုိ တြက္ခ်က္ေန စရာမလိုေအာင္ ေခါင္းထဲ အလြတ္ရၿမဲပါ။ ခုေတာ့ မွန္းခဲ့ေလသမွ် ေတ့လဲြလြဲ တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ငါးပါးေမွာက္ေအာင္ကုိ လဲြခဲ့ပါတယ္။ ခရီးေဆာင္အိတ္ကုိ ေနာက္ခန္းထဲ ထည့္ၿပီးတာနဲ႔ ကားကုိ ရန္ကုန္ဘက္ဆီ ဦးတည္လုိက္တယ္။ပဲခူးကုိ ေရာက္ေနတဲ့ ၆ ရက္လံုးလံုး ပစ္ထားတဲ့ကားကုိ ျပန္ခါနီးမွ တံခါးေလးဖြင့္ တက္ေမာင္းခဲ့တဲ့ နေမာ္နမဲ့ ႏုိင္တာေတြအတြက္ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အျပစ္တင္မဆံုး ျဖစ္ရတယ္။ အင္းတုိင္ မေရာက္ခင္ေလးမွာ ကားက တုိင္ပင္ျခင္းမရွိပါဘဲနဲ႔ ညင္ညင္သာသာပဲ စက္ထုိးရပ္သြားတယ္။ တစ္ေယာက္ထဲ ခရီးထြက္ေနက်မုိ႔ ဒီလုိအခက္အခဲ ေလာက္ေတာ့ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္း ေနက်ပါ။ ကားေပၚကဆင္းေတာ့ ရွင္ေနမင္းရဲ႕ ဘုန္းတန္ခုိး အစြမ္းကုန္ ေတာက္ပတဲ့ အခ်ိန္အခါမုိ႔ လူကုိမုိက္ကနဲ ျဖစ္ေစေလာက္ေအာင္ ေနအပူရွိန္က သံလွ်ပ္ပမာ လင္းလက္ ျပင္းထန္လြန္းလွပါတယ္။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အားတင္းရင္း ငါဟဲ့ ေယာက္်ား ေသခါမွ ဇဲြေလ်ာ့မယ္ ဆုိတဲ့ဗႏၶဳလထံုး ႏွလံုးမူၿပီး ကားစက္ဖံုးကုိ ဖြင့္ျပင္တယ္။ နာရီ၀က္ၾကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကားျပင္ပညာသာ ကုန္သြားတယ္ ကားက တုတ္တုတ္မွ် လႈပ္မလာပါဘူး။ အိမ္က ဖ်က္ကနစ္ေတြလည္း ခုနကမွ ရွမ္းျပည္တက္သြားလုိ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ လမ္းခဲြခဲ့ၾကတာဆုိေတာ့ သူတို႔ကုိ ေမွ်ာ္လုိ႔မရေတာ့ဘူး။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကားက လူကုိ ျပန္စီးတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီမုိ႔ အလွည့္က်ရင္ မႏဲြ႕စတမ္းပါပဲ။<br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /><br />အမွတ္(၄)လမ္းမႀကီး လမ္းဆံုေရာက္တဲ့အထိ တြန္းလုိက္ရတာမုိ႔ လူလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ၿဗိဳင္းသြားတယ္။ ဒီလုိျဖစ္ဖုိ႔ ရာသီဥတုကလည္း ေျခထုိးေနတာမုိ႔ ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္း အေကာင္းလုိ႔ပဲ မွတ္ယူမိပါတယ္။ ေျမညီ ကတၱရာလမ္း ေျပေျပ ေလးမုိ႔ပဲ ေတာ္ေတာ့တယ္။ ဒီလုိ အခက္အခဲေလးေတြ ႀကံဳျပန္ေတာ့ အိမ္ကိုအရင္ဆံုး သတိမရျဖစ္ဘဲ အြန္လုိင္းေပၚက ေဘာ္ဒါေတြကုိ စီကနဲ အစီအရီ တန္းျမင္မိတယ္။ (အဟိ . . ထမင္းလံုး တေစၦေျခာက္တာလဲ ဟုတ္ပါဘူး၊ ပုန္းပန္းခ်ီမ တြယ္ေနတာလဲ ဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ္ ကုိယ္၌က စိတ္ ကေယာက္ကယက္ ျဖစ္ေနတာ၊ ေဘာ္ဒါေတြကုိ အဲေလာက္ သံေယာဇဥ္ ႀကီးတယ္ဆုိတာ ယံု) ၀ပ္ေရွာ့ေရွ႕ ပန္ဒါပင္ရိပ္ေအာက္က ထန္းလ်က္ ပက္လက္ ကုလားထုိင္ေပၚ ေျခပစ္လက္ပစ္နဲ႔ ကားျပင္တာကုိ ထုိင္ေစာင့္ေနမိတယ္။ မ်က္ႏွာကို ေနထုိးေပမယ့္ ပင္ပန္းတဲ့အရွိန္ ေၾကာင့္ မ်က္ႏွာလဲြ မေနေတာ့ဘဲ ေနထိုးတဲ့အလင္းကေန အျဖဴေရာင္ မီးလံုးေတြၾကားမွာ ပန္းေရာင္ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကုိ ထဲထဲ၀င္၀င္ ျမင္မိတယ္။ ေသခ်ာၾကည့္ေလ မသဲကဲြေလ၊ အားစုိက္ၾကည့္ေလ ေ၀၀ါးသြားေလမုိ႔ အားမလုိအားမရ ျဖစ္ေစတာ အမွန္ပါပဲ။ ၀ပ္ေရွာ့ဆရာေတြ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ ကားကုိ စစ္ေဆးၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဆီ ျပန္လာတယ္။ ကားရဲ႕ျပစ္ခ်က္က "ဓာတ္ဆီ ကုန္ေနတာ အစ္ကုိေလး" တဲ့ခင္ဗ်ာ .. .. ။ ရွက္လုိက္တာမွ မ်က္ႏွာေတာင္ ထားစရာေနရာ မရွိေတာ့ ပါဘူး။ ရန္ကုန္ကေန စထြက္ကတည္းက တုိင္ကီအျပည့္ ျဖည့္ထားတာမုိ႔ ကုန္ႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိ ပါဘူး။ ပဲခူးေရာက္ေတာ့လည္း ဘယ္မွ သြားျဖစ္တာ မဟုတ္တာေၾကာင့္ ေသြးရုိးေသြးတန္း ကုန္တာေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။ ဆီတုိတဲ့ တရားခံေတြကုိ ခ်က္ခ်င္း ေျပးျမင္မိတယ္။ ျပန္လာပါေစအုန္း ဘယ္လုိ ပညာျပန္ျပရမယ္ ဆုိတာကုိ အေၾကြးစနစ္နဲ႔ ေတးထားလုိက္မိတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /><br /></div><div style="text-align: justify;">ပဲခူးကေန ဘယ္အခ်ိန္ ထြက္လာတယ္ဆုိတာကုိ ေျပာျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ အိမ္ကုိ အခ်ိန္လြန္မွ ေရာက္လာလုိ႔လည္း တကူးတက ေခၚေမးျမန္းတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ အိမ္အလုပ္က လူကုိ စိတ္ခ်မ္းသာေစတဲ့ ေကာင္းကြက္ေလး တစ္ခုပါ။ အေပၚထပ္တက္ၿပီး အိပ္ခန္းတံခါးကို ဖြင့္၀င္ေတာ့ ၀ါယာေညာ္တဲ့ အနံ႔က တစ္ခန္းလံုး လႊမ္းၿခံဳေနတယ္။ သကၤာမကင္းျဖစ္မိတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာကုိ ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ အေကာင္းအတုိင္းပဲ Window က ပံုမွန္ တက္လာတယ္။ နက္ထဲ၀င္ၾကည့္ေတာ့ ေရာက္ႏွင့္ေနတဲ့ ေဘာ္ဒါေတြလည္း မနည္းပါဘူး။ ကုိယ္ကစၿပီး ႏႈတ္ဆက္ေလ့ မရွိတာေၾကာင့္ G-talk ကုိ ဒီအတုိင္းပဲ ဖြင့္ထားလုိက္တယ္။ ဘာအတြက္ေၾကာင့္ ကုိယ္က စၿပီး ႏႈတ္မဆက္ျဖစ္တာလဲ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက တစ္ဖက္လူ အေနနဲ႔ စာဖတ္ေနတာလား၊ အလုပ္မ်ားေနတာလား၊ ကုိယ့္ထက္ အေရးပါတဲ့လူနဲ႔ စကားေျပာေနတာလား ဆုိတဲ့ အားနာစိတ္၊ အလုိက္တသိ စိတ္ေလးေၾကာင့္ အြန္လုိင္းေပၚ ေတြ႕ေနေပမယ့္ ႏႈတ္မဆက္ျဖစ္တာကုိ နားလည္ေပးေစခ်င္ ပါတယ္။ ထင္သလုိ မာနႀကီးတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး၊ စတယ္ကုိင္တာလည္း မဟုတ္တဲ့ အေၾကာင္း သိေစခ်င္ပါတယ္။ ဘယ္လုိအခ်ိန္မ်ိဳး၊ ဘယ္လုိ အေျခအေနမ်ိဳး မွာမဆုိ တျခားသူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကုိ ေလးစားတတ္ျခင္းဟာ ယဥ္ေက်း သိမ္ေမြ႕မႈ တစ္မ်ိဳးပဲလုိ႔ ျမင္မိပါတယ္။ (ဆက္ေရးပါအုန္းမယ္)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-2144848886153654695?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-58554472062462443252009-03-09T16:35:00.003+06:302009-03-09T16:39:18.763+06:30<div style="text-align: justify;">တိမ္ေတာက္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ကုိ ျမင္ေတာ့ ရင္ကုိ ပုိအုိက္လာေစတယ္။ ဒီလုိ ၿပိဳးျပက္တဲ့ အလင္းေရာင္ဟာ လြမ္းက်န္ခဲ့တဲ့ ကိုယ့္အဖို႔ ဘယ္လုိမွ ခံႏုိင္ရည္ မရွိဘူးဆုိတာ မင္းေလး ယံုႏုိင္မလားပဲ။ မင္းနဲ႔ အတူရွိေနခဲ့တဲ့ ခဏတာ အခ်ိန္ေလးမွာ ရာသီဥတုေလးက တကယ့္ကို ထာ၀ရ အုိေအစစ္ေလးပါ။ ဒီအခ်ိန္ေလးကုိပဲ ဖမ္းဆုပ္ထားႏိုင္မယ္ ဆုိရင္ ကိုယ့္အတြက္ အတုိင္းထက္ အလြန္ ေက်နပ္မႈကုိ ျဖစ္မေစမွာ အမွန္ပါ။ ေႏြးေနတဲ့ ေရမႈန္ေလးေတြရယ္၊ ေျမသင္းရနံ႔ေလးရယ္၊ တိမ္ကင္းတဲ့ ေကာင္းကင္ျပာျပာ ႀကီးရယ္က မင္းေလးကုိ ဒီေႏြရက္မွာ ေျပာျပ ပါလိမ့္မယ္ .. ကုိယ္မင္းကုိ သံေယာဇဥ္ ရွိေနတယ္ ဆုိတာကုိပါ။<br /><br />မဟာဆန္တဲ့ မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ အျပံဳးေတြ ေ၀ေနတဲ့ မင္းေလးကို မ်က္စိထဲကေန မထြက္ႏုိင္ခဲ့ဘူးေလ။ မင္းေလးရဲ႕ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြက အခ်စ္ကဲ့သို ့ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ၿခင္း ေတြနဲ႔ အတူ အမ်က္ေဒါသ ကင္းသူလည္း ၿဖစ္တယ္။ အလြန္ႏူးညံ့သိမ္ေမြ ့တတ္သူတစ္ဦးၿဖစ္ၿပီး ႏႈတ္ထြက္ စကားေတြတိုင္းက တစ္ပါးသူအတြက္ ပ်ားသကာလို ခ်ိဳၿမိန္ေစတယ္။ မင္းေလးရဲ ့ဂရုတစိုက္ လုပ္ကိုင္ေပးတတ္မႈေတြ အၿမဲပဲ တစ္ဘက္လူအေပၚ အကာအကြယ္ ေပးတတ္မႈေတြနဲ႔ ေက်နပ္မႈေတြေၾကာင့္ လူခ်စ္လူခင္ ေပါမ်ားသူၿဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ ့လည္း ကိုယ္တိုင္မွာေတာ့ အၿမဲခံစားက်ိဳးပဲ့ လြယ္တတ္တဲ ့ စိုးရိမ္ပူပန္ၿခင္းေတြနဲ ့ ခ်စ္စရာ အလြန္ေကာင္းသူ တစ္ဦးပါတဲ့။ ဒီလုိ စုိးရိမ္ ေၾကာင့္က်စိတ္ ေၾကာင့္ပဲ ကိုယ့္ကုိ အျပည့္အ၀ မယံုၾကည္ခဲ့ တာေလလားပဲေနာ္။<br /><br />ကိုယ္မင္းကုိ လြမ္းတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ လြမ္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ ရင္မွာျဖစ္တဲ့ ႏွလံုးသားနဲ႔ လြမ္းတယ္ ဆုိတာကုိ ယံုေစခ်င္တယ္။ တစ္ေန႔ေန႔ ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးနဲ႔ မင္းေလးကုိ ေစာင့္ေနမိတယ္။ မင္းဆီက ႏူးညံ့တဲ့ အျပံဳးတစ္ပြင့္နဲ႔အတူ ေႏြးေထြးတဲ့ လက္တစ္စံုရဲ႕ အင္အားကုိ ကိုယ္တမ္းတ ေနမိတယ္။ ကုိယ္ညည္းဖုိ႔ မင္းေလး ေပးထားတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြကုိ ေကာင္းကင္ေပၚ ၾကယ္ေတြစံုတဲ့ ညမွာ မင္းေလးရွိေနမယ့္ ေနရာကုိ ေရာ္ရည္မွန္းၿပီး ညည္းခ်င္းထပ္ ေနမိတယ္။ ကုိယ့္သံေယာဇဥ္ေတြဟာ အေဖာ္မပါတဲ့ လမ္းမေပၚ ရွင္သန္လ်က္ပါ။ အလြမ္းေတြနဲ႔ ေ၀းေစမယ့္ ေနရာသစ္ဆီကုိ ေခၚသြားႏုိင္မယ့္ သူဟာ မင္းေလးပဲ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ကုိယ္ယံုၾကည္တယ္။<br /><br />အျဖဴသက္သက္ ကုိယ့္ႏွလံုးကုိ ပံုရိပ္ထင္ေစတာ မင္းေလးပဲဆုိ ယံုမွားသံသယ မျဖစ္မိပါဘူး။ အလတ္ဆတ္ဆံုး နဲ႔ အသန္႔ရွင္းဆံုး ရင္ခုန္သံေတြကုိ ပထမဆံုး ျဖစ္ေပၚ ေစခဲ့တာလည္း မင္းေလးပဲ ျဖစ္တယ္ဆုိ ၀န္ခံပါရေစ။ မင္းေလးကုိ သံေယာဇဥ္ရွိ တယ္ဆုိတာကုိ ကိုယ္ အပြင့္လင္းဆံုး ၀န္ခံခဲ့ပါၿပီ။ ပကတိ ရုိးသားတဲ့ စကားလံုးေတြရဲ႕ ေနာက္မွာ အစစ္မွန္ဆံုး ရင္ခုန္သံေတြကုိ မင္ေလး ေမ့ႏုိင္မွာလား။ ကုိယ့္ဘ၀မွာ အျမတ္ႏုိးဆံုး ဆုိတဲ့ ေနရာေလးမွာ ရွိေနေစဖို႔ ရည္ရြယ္ရင္း၊ ေမွ်ာ္လင့္ရင္း မင္းေလးနဲ႔ ေ၀းရမွာ ေၾကာက္မိတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ စုိးရိမ္စိတ္နဲ႔အတူ မင္းေလး ေျပာဖုိ႔က်န္ေနေသးတဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနလ်က္ပါ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/SbTqiphG3LI/AAAAAAAABik/Wgw3a2blxcw/s1600-h/159.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 287px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/SbTqiphG3LI/AAAAAAAABik/Wgw3a2blxcw/s320/159.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311127741557824690" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-5855447206246244325?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-23987229985360115352009-03-06T10:14:00.000+06:302009-03-06T10:14:17.407+06:30<div style="text-align: justify;">ကိုယ္ကုိယ္တုိင္က စီးပြားေရးသမား ျဖစ္တဲ့အျပင္ လူအမ်ားနဲ႔ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ ေနရတဲ့ ကားသမား တစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္။ မတူညီတဲ့ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ျခားနားတဲ့ စိတ္အေထြေထြ ရွိေနၾကတဲ့ ေလာကသားေတြနဲ႔ ေန႔စဥ္ ေျပာဆုိ ဆက္ဆံ ေပါင္းသင္းေနရတဲ့ အေျခအေန ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္ကေတာ့ လူငယ္ပီပီ ေဖာက္သည္ေတြကုိ အၿမဲပဲ ဦးညြတ္ၿပီး တေလးတစား ဆက္ဆံပါတယ္။ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္သည္ ကုိလည္း အလုိက္အထုိက္ ဆလံေပး ဆက္ဆံပါတယ္။ ကုန္တုိက္ မန္ေနဂ်ာနဲ႔လည္း လည္တၿငိမ့္ၿငိမ့္ ႐ုိေသတာမုိ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ တစ္ခါတေလ ေပါေတာေတာ ျဖစ္ေနသလားလုိ႔ ဆန္းစစ္မိပါတယ္။ လုပ္ငန္းရဲ႕သေဘာ သဘာ၀မုိ႔ ေပါေနရင္လည္း ခြင့္လြတ္ႏုိင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ လူေတြထဲက လူတစ္ေယာက္မုိ႔ ေန႔ေတြထပ္လုိ႔ ရက္ေတြ ဆက္လာေတာ့လည္း အဆင္မေျပရင္ မေျပသလုိ ဘုစကားေတြ ေျပာျဖစ္မိတယ္။ စိတ္ထဲက ပါလုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြကုိ လုိခ်င္ တပ္မက္ပါတယ္။ စိတ္သေဘာျခင္း ထပ္တူသည္ ျဖစ္ေစ စိတ္အျမင္ျခင္း ဆန္႔က်င္သည္ ျဖစ္ပါေစ လူတုိင္းနဲ႔ မိတ္ေဆြ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။ မွန္ကန္တဲ့ မိတ္ေဆြစစ္ တစ္ေယာက္ရဖုိ႔ ႏွစ္ေတြ အၾကာႀကီးေစာင့္ရပါေစ ေစာင့္ရက်ိဳးနပ္တယ္လုိ႔ပဲ ျမင္မိပါတယ္။<br /><br />မိတ္ေဆြေကာင္းဆုိတာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ကၽြန္းကုိကိုင္းမွီ၊ ကုိင္းကုိကၽြန္းမီွ ဆုိသလုိ အျပန္အလွန္ မွီခုိ၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈရွိၾကရ ပါမယ္။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေကာင္းျမတ္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြကုိ တစ္ေယာက္က ေလးစား အသိအမွတ္ျပဳၿပီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကုိ တစ္ေယာက္က ေဖးမကူညီ ျဖည့္စြမ္းေပး ရပါမယ္။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေဘးအႏၱရာယ္ကုိ တစ္ေယာက္က ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈကုိ တစ္ေယာက္က ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ဂုဏ္ယူတတ္ ရပါမယ္။ တစ္ေယာက္က ေကာင္းစားရင္ က်န္တစ္ေယာက္က မနာလုိ ၀န္တုိျခင္း မရွိပါဘဲ မုဒိတာစိတ္ ထားရွိတတ္ ရပါမယ္။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အမွားကုိ တစ္ေယာက္က သည္းခံခြင့္လႊတ္ၿပီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အက်ိဳးကုိ တစ္ေယာက္က ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းဟာ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းေတြရဲ႕ က်င့္ႀကံအပ္တဲ့ ေကာင္းျမတ္တဲ့ လကၡဏာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ဆုိတာကေတာ့ တစ္ကုိယ္ေကာင္း မဆန္တဲ့သူ။ ေစတနာမွန္ကန္တဲ့သူ၊ အက်ိဳးတူ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ သတၱိရွိရွိ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ ကူညီလုိစိတ္ရွိသူ၊ အခက္အခဲ အၾကပ္အတည္းေတြနဲ႔ အေရးႀကံဳ လာတဲ့အခါ ေခါင္းေရွာင္ ေသြဖီ မသြားပါဘဲ မိမိေရွ႕ကေန မားမားမတ္မတ္ရပ္ၿပီး ကူညီ ေျဖရွင္းေပးတာေတြ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ဟာ အျခားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အမွားအယြင္းနဲ႔ အျပစ္ေတြကုိပဲ ၾကည့္ေျပာေနမယ္၊ အားနည္းခ်က္ေတြကုိပဲ ျမင္ေနမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ကုိ သူ႔အေပါင္း အသင္း မိတ္ေဆြေတြက ေရွာင္ရွားဖယ္ျပန္ သြားၾကမွာ ဓမၼတာပါ။ အဲဒီနည္းနဲ႔ လူေတြကုိ စည္း႐ံုးသိမ္းသြင္းလုိ႔ မရႏုိင္ပါဘူး။ လူတုိင္းလူတုိင္းမွာ ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈနဲ႔ ျပစ္ခ်က္ဆိုတာ အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ့ ရွိတတ္ၾကတာ သဘာ၀ပါ။ ပုထုစဥ္ လူသားမုိ႔ ေျခာက္ပစ္ကင္း သဲလဲစင္ တယ္ဆုိတာ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ဆီကေန အေကာင္းေတြခ်ည္း ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ မရစေကာင္း တာကုိေတာ့ နားလည္ထားၿပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ စိန္ေကာင္း ေက်ာက္ေကာင္း တစ္ပြင့္ရဖုိ႔ ေငြေၾကးဥစၥာနဲ႔ ပံုေအာေပးၿပီး ရႏုိင္ေပမဲ့လည္း မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္ကုိ ရရွိႏုိင္ဖုိ႔ အတြက္ေတာ့ ေငြကုိပံုေအာေပးလို႔ မရႏုိင္ေကာင္းပါဘူး။ စိန္ေကာင္း ေက်ာက္ေကာင္းထက္ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းက ပုိၿပီး ရွားပါတယ္။ ပုိၿပီး တန္ဖုိးႀကီးပါတယ္။ စိန္ေကာင္း ေက်ာက္ေကာင္းကုိ တန္ဖုိးထား သတ္မွတ္လို႔ ရႏုိင္ေပမယ့္ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္း သူငယ္ခ်င္းေကာင္းမွာ တန္ဖုိးျဖတ္လုိ႔ မရႏုိင္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာၾကား ခ်င္ပါတယ္။ အားလံုးကုိ ေလးစားခင္မင္လ်က္ပါ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/SbCbpDRUIVI/AAAAAAAABiU/DW_kqkPYTWY/s1600-h/028.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/SbCbpDRUIVI/AAAAAAAABiU/DW_kqkPYTWY/s320/028.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-2398722998536011535?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-39052348546476599772009-03-05T11:32:00.007+06:302009-03-05T11:44:27.565+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa9etxN9TsI/AAAAAAAABiM/jNDemZS5ivo/s1600-h/300_12439.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 172px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa9etxN9TsI/AAAAAAAABiM/jNDemZS5ivo/s200/300_12439.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309566626092109506" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ဟာ၀ုိင္အီကၽြန္း၊ ဟုိႏုိလူလူ မွာ အေမရိကန္ဖခင္နဲ႔ ေတာင္ကုိရီးယားမိခင္ ကေန ၁၁-၁၀-၁၉၈၉ မွာေမြးဖြားခဲ့တဲ့ ကျပားမေလး ေဂါက္သီးအလွမယ္ မီရွဲလ္၀ီ ကုိ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ အမ်ိဳးသမီး ေဂါက္သီးအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ LPGA ရဲ႕ အၿမဲတမ္း ၿပိဳင္ပဲြ၀င္ခြင့္ ရရွိသြားၿပီ ျဖစ္တယ္လုိ႔ သတင္းထုတ္ျပန္ ခဲ့ပါတယ္။ ေၾကးစား ေဂါက္သီးမယ္ အေနနဲ႔ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ကတည္းက ၀င္ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္ အေရးပါတဲ့ LPGA ၿပိဳင္ပဲြေတြမွာ သူမဟာ စံတင္ေလာက္တဲ့ ေအာင္ျမင္မႈ မရရွိခဲ့ေသးပါဘူး။ အမ်ိဳးသမီးၿပိဳင္ပဲြ ေတြနည္းတူ၊ အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔ပါ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ရတဲ့ ၿပိဳင္ပဲြေတြမွာလည္း ေအာင္ျမင္မႈ မရခဲ့ေပမယ့္ သူမူရဲ႕ လွပတဲ့ ရုပ္ရည္ ႐ူပကာေၾကာင့္သာ ၿပိဳင္ပဲြေတြတုိင္းမွာ ဖိတ္ေခၚ ယွဥ္ျပိဳင္ျခင္း ခံရသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဂါက္ၿပိဳင္ပဲြ ျမက္ခင္းျပင္ေပၚမွာ လူလံုးျပ ေနျခင္းထက္ ေဂါက္သီးစြမ္းရည္ကုိ ထုတ္ေဖာ္ျပသဖုိ႔ ေ၀ဖန္မႈေတြ မၾကာခဏ ေျပာဆုိခံေနရတဲ့ သူေလးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">မီရွဲလ္၀ီဟာ စတန္းဖို႔ဒ္ တကၠသုိလ္မွာ သင္ယူေနတဲ့ ဘာသာရပ္တုိင္းမွာ အမွတ္ ေကာင္းေ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa9eMfDI2MI/AAAAAAAABiE/EFz5E4mC2nk/s1600-h/Michelle_Wie_8.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 160px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa9eMfDI2MI/AAAAAAAABiE/EFz5E4mC2nk/s200/Michelle_Wie_8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309566054279207106" border="0" /></a>ကာင္း ရေအာင္ ႀကိဳးစားေနတဲ့ ေက်ာင္းသူ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေဂါက္ကြင္းေတြမွာ ဟန္ေရးျပ အလွထုတ္ေနတာ ေတြကုိ ေလ်ာ့ခ်မယ္လုိ႔ ဆုိေနေပမဲ့ ကုန္ပစၥည္း ေၾကာ္ျငာ ေတြအတြက္ေတာ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အလွကုိ ဆဲြေဆာင္မႈရွိရွိ သ႐ုပ္ေဆာင္ သြားမွာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ေမြးရပ္ ဟာ၀ိုင္အီ မွာေတာ့ လူႀကီး လူငယ္ အမ်ားစုရဲ႕ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္ၿခိဳက္မႈကုိ ခံယူေနရဆဲ ျဖစ္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ (ငံျပာရည္ က်ိဳတာပါ)<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa9d4-IjpoI/AAAAAAAABh8/24N633GcCkw/s1600-h/MichelleWiePicture-001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 176px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa9d4-IjpoI/AAAAAAAABh8/24N633GcCkw/s320/MichelleWiePicture-001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309565719026050690" border="0" /></a><br /><a href="http://www.golftout.com/michelle-wie">http://www.golftout.com/michelle-wie</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-3905234854647659977?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-26021761930164196712009-03-04T09:15:00.000+06:302009-03-04T09:15:48.087+06:30<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3pwt_D0WI/AAAAAAAABhY/ck7Xyo3MZv8/s1600-h/images2.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3pwt_D0WI/AAAAAAAABhY/ck7Xyo3MZv8/s320/images2.jpg" /></a>အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ပဲခူးကုိ ေရာက္ေနတာ ၄ ရက္ရွိသြားၿပီ။ ပ်ားပန္းခတ္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ေသးေသးေလးမွာ ပူျပင္းတဲ့ ရာသီဥတုဒဏ္နဲ႔ ေလပူနဲ႔အတူ လိပ္လိပ္ၿပီး တက္လာတတ္တဲ့ ဖုန္မႈန္႔ေတြရဲ႕ဒဏ္ကုိ မခံစားႏိုင္တာေၾကာင့္ နက္ကဖီးဆုိင္ကုိပဲ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာ ေရာက္ေနမိတယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ ေမးလ္ေတြ သြားရွင္းလုိက္ အုန္းမယ္။ ေမးလ္ေတြ အ၀င္မ်ားရင္ အေကာင့္ ပ်က္သြားႏုိင္တယ္ ဆုိၿပီး မသိတဲ့သူကုိ ဘာမွနားမလည္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ ရႊီးခဲ့ပါတယ္။ ဒါမွလည္း နားေအး ပါးေအး လြတ္ရာကၽြတ္ရာ ျဖစ္မွာမုိ႔ပါ။ ဒီလုိနဲ႔ ဖက္တန္းေစ်းကေန ၿမိဳ႕ထဲကုိ ဒုိးခဲ့တယ္။<br /><br />နယ္က နက္ေကာ္နက္ရွင္ဆုိေတာ့ ဘေလာဂ့္စေပါ့ထဲကုိ ၀င္လုိ႔ရတစ္ခ်က္ မရႏွစ္ခ်က္မုိ႔ စိတ္ရွည္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ ဒါနဲ႔ အလြယ္တကူ ၀င္လည္လုိ႔ ရတဲ့ ဖုိရမ္ေတြျဖစ္တဲ့ <a href="http://soneseeyar.ning.com/profile/WinZaw"><span style="color: blue;">ေတာင္ေပၚသားတုိ႔ ဆံုဆည္းရာေျမ (ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း)</span></a>၊ <a href="http://akedes.ning.com/profile/WinZaw"><span style="color: red;">ၾကယ္စင္စုရပ္</span></a>၊ <a href="http://greenhills.ning.com/profile/WinZaw"><span style="color: lime;">GreenHill</span></a> နဲ႔ <a href="http://taunggyiyouth.ning.com/profile/WinZaw"><span style="color: magenta;">Taunggyi Youth</span></a> ေတြဆီပဲ ၀င္လည္ျဖစ္တယ္။ <a href="http://akedes.ning.com/profile/WinZaw"><span style="color: red;">ၾကယ္စင္စုရပ္</span></a> ကေတာ့ အစည္ကားဆံုးလုိ႔ ျမင္မိပါတယ္။ <a href="http://taunggyiyouth.ning.com/profile/WinZaw"><span style="color: magenta;">Taunggyi Youth </span></a>ဖုိရမ္လည္းပဲ အြန္လိုင္းေပၚမွာ အနည္းဆံုး ၁၅ ေယာက္ေလာက္ေတာ့ အၿမဲ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ကနဦးဆံုးဖြင့္ခဲ့တဲ့ <a href="http://myanmarbloggersociety.ning.com/profile/WinZaw"><span style="color: #cc0000;">MBS</span></a> ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို မန္းဘား မ်ားေပမယ့္ ခုေတာ့ ၿငိမ္ခ်က္သား ေကာင္းလြန္းတယ္လုိ႔ ျမင္မိပါတယ္။ ကုိယ္ဖန္တီးခဲ့ ဖုိရမ္တစ္ခု အၿမဲ active ျဖစ္ေနဖုိ႔အတြက္ ေပးရတဲ့ အခ်ိန္ကုိလည္း နားလည္ပါတယ္။ <br /><br />ဖုိရမ္ေတြ လည္ၿပီးလုိ႔ ၿငီးေငြ႕လာေတာ့ ဂိမ္းဖက္ကုိ ဦးတည္လုိက္တယ္။ အင္တာနက္ဆုိင္နဲ႔ ဂိမ္းဆုိင္ တဲြဖြင့္ထားတာေၾကာင့္ ဆုိင္ထဲကုိ တစ္ခ်က္ ေ၀့ၾကည့္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ အငယ္တန္းေလးေတြ အတန္းတင္ စာေမးပဲြ ၿပီးသြားတာေၾကာင့္လုိ႔ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကအထိ ေတြ႕သမွ်ဂိမ္း လက္မေရွာင္တမ္း ကစားျဖစ္ခဲ့တယ္။ ထမင္းေလ်ာ့စားတယ္ ေကာ္ဖီမ်ားမ်ား ေသာက္တယ္။ မ်ားမ်ားထုိင္တယ္၊ နည္းနည္းပဲအိပ္တယ္။ ဒီလုိ ဂိမ္းကုိ တမ္းတမ္းစဲြ ကစားခဲ့ပါတယ္။ ဂိမ္းအေဟာင္းေတြကုိ ႏုိင္ၿပီးရင္ ဂိမ္းအသစ္ေတြကို အၿမဲ စိတ္၀င္စားတယ္။ ဘယ္လုိ စိတ္လႈပ္ရွားမႈကို ေပးမလဲ၊ ဘာျဖစ္လာမလဲ ဆုိတဲ့ ေမးခြန္း ေတြနဲ႔ မရပ္မနားကစားျဖစ္တယ္။ ဂိမ္းကုိ အခ်ိန္အၾကာႀကီး ေရရွည္စဲြ ေဆာ့ရင္ေတာ့ (level မကုန္မခ်င္း ထခ်င္စိတ္မရွိေတာ့ရင္) ေခါင္းမူးမယ္၊ <a href="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3pEycuqUI/AAAAAAAABhQ/WXLOn-N7zFI/s1600-h/images3.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3pEycuqUI/AAAAAAAABhQ/WXLOn-N7zFI/s320/images3.jpg" style="cursor: move;" /></a>လက္အံေသတယ္၊ မ်က္စိက်ိန္းစပ္တယ္၊ ႏွလံုးနာတယ္၊ ကိုယ္လက္ မအီမသာ ျဖစ္တယ္၊ အိပ္ေနရင္ေတာင္ နားထဲမွာ ဂိမ္းထဲက music ေတြက ကုိယ့္ကုိယ္ စိုးမုိးထားတယ္။ ပစ္ပယ္လုိ႔ မရႏုိင္ခဲ့တဲ့ ဆုိးက်ိဳးေလး ေတြပါ။ ခုေတာ့ အတုိက္အခုိက္ အပစ္အခတ္ ၾကမ္းၾကမ္းဂိမ္းေတြ မကစားျဖစ္ေတာ့ ေပမယ့္ Mario ကုိေတာ့ ကစားေနတုန္းပါပဲ။ <br /><br />ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဂိမ္းကစားျခင္းဟာ တျဖည္းျဖည္းက်ယ္ျပန္႔ လာတာေၾကာင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းမွာတင္ ဂိမ္းဆုိင္ေပါင္း ၂၀၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ ရွိပါမယ္။ ေခတ္နဲ႔အညီ တုိးတက္ လာတဲ့ ကစားနည္းျဖစ္ေပမယ့္ အလြန္အကြ်ံစကားရင္ ပညာေရး၊ စီးပြားေရးသာမက က်န္းမာေရးကုိပါ ထိခုိက္ေစႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဂိမ္းကစားတာကုိ လူငယ္ေတြၾကားမွာ ေဖ်ာ္ေျဖေရးတစ္ခု အေနနဲ႔ သာမက အားကစားနည္း တစ္ရပ္အေနနဲ႔လည္း ကစားလာၾကပါတယ္။ ( Counter ၿပိဳင္ပဲြလုိမ်ိဳးပါ) ဂိမ္းကစားတာဟာ လူငယ္ေတြရဲ႕ စူးစမ္းလုိစိတ္၊ ထူးျခားဆန္းသစ္တဲ့ ဂရပ္ဖစ္ေတြရဲ႕ ဆဲြေဆာင္မႈေတြေၾကာင့္ ဂိမ္းကစားဖုိ႔ကုိ ဖမ္းစားႏုိင္ခ့ဲပါတယ္။ ေခတ္သစ္ဂိမ္းေတြဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ရသကုိ အျပည့္အ၀ ေပးႏုိင္စြမ္းပါတယ္။ ဂိမ္းကစားတာေၾကာင့္ ဆုိးက်ိဳးေတြ ရႏုိင္သလုိ မိမိကစားတဲ့ ဂိမ္းကစားနည္း အမ်ိဳးအစားအေပၚ မူတည္ၿပီး ဥာဏ္ထက္ျမက္ေစတယ္၊ ျဖတ္ထုိးဥာဏ္ ကြန္႔ေစတယ္၊ သြတ္လက္ ခ်က္ခ်ာေစတယ္၊ ကြက္ေက်ာ္ ျမင္တတ္ေစတယ္၊ အႏုိင္ရလုိစိတ္ကုိ ျပင္းျပေစတယ္၊ အဂၤလပ္ ေ၀ါဟာရေတြ ၾကြယ္၀လာေစတဲ့ ေကာင္းက်ိဳးေလးေတြ လည္းရရွိေစပါတယ္။ <br /><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3oh_U89RI/AAAAAAAABhI/VrUsPWTcsSk/s1600-h/images5.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3oh_U89RI/AAAAAAAABhI/VrUsPWTcsSk/s320/images5.jpg" style="cursor: move;" /></a>ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ ဂိမ္းကစားရာကေန ေသဆံုးတာတုိ႔၊ စိတ္ေဖာက္ျပန္တာတုိ႔ မရွိေသးေပမယ့္ ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္း မသိႏုိင္ေသးတဲ့ မ်က္စိအာ႐ံုေၾကာမ်ား ထိခုိက္ျခင္း၊အလြန္အကၽြံ ကစားတာေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ အာ႐ံုေၾကာမ်ား အားနည္းျခင္း ေတြေတာ့ ျဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။ ဂိမ္းကစားျခင္းေၾကာင့္ အႏၱရာယ္ဆုိးေတြကုိ ေက်ာ္လႊားႏုိင္ဖုိ႔ အတြက္ ဂိမ္းကစားတဲ့ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ တစ္ေန႔ကုိ အနည္းဆံုး ၆ နာရီထက္ ပိုမကစားသင့္ပါဘူး။ ဂိမ္းရဲ႕ အတုိက္အခုိက္ေတြ ဆဲြေဆာင္အား ေကာင္းတယ္ ဆုိေပမယ့္ လူငယ္ေတြရဲ႕ စိတ္ကုိ လႊမ္းမုိးႏိုင္စြမ္း ရွိတာေၾကာင့္ ျပည္ပႏုိင္ငံေတြလုိမ်ိဳး ဂိမ္းဆင္ဆာ အဖဲြ႕မ်ားက လူငယ္မ်ား အသက္အရြယ္အလုိက္ ကစားသင့္တဲ့ ဂိမ္းအမ်ိဳးအစား မ်ားကုိသာ ေရြးခ်ယ္ ကစားသင့္ေၾကာင္း ေျပာခ်င္ပါတယ္။ (ဂိမ္းေခြ cover မွာေတာ့ ဂိမ္းအဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္ ေတြေရးထားပါတယ္)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မည္သုိ႔ျဖစ္ပါေစ ဂိမ္းကစားျခင္းဟာ လူငယ္လူရြယ္ေတြအၾကား ပုိမုိက်ယ္ျပန္႔လာႏုိင္တဲ့အတြက္ ဂိမ္းမ်ားကုိ အလြန္အကၽြံ ကစားျခင္းထက္ ဂိမ္းထဲကေန ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ေတြကုိ ထုတ္ယူ ေျပာင္းလဲ ကစားမယ္ဆုိရင္ လူငယ္မ်ားရဲ႕ အနာဂတ္ တုိးတက္ေရးအတြက္ အသံုးတည့္လာႏုိင္တဲ့ ပညာရပ္တစ္ခု အျဖစ္ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစမယ္ ထင္မိပါတယ္။ ဂိမ္းကစားတာဟာ လူငယ္မ်ားရဲ႕ လူမႈေရးလုိအပ္ခ်က္ တစ္ခုအျဖစ္ပါ ေျပာင္းလဲ လာတဲ့အတြက္ ကေလးငယ္မ်ားကုိ ဂိမ္းလံုး၀ မကစားေစဖုိ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္းထက္စနစ္တက် အခ်ိန္ဇယားတစ္ခု ေရးဆဲြကစားေစျခင္းျဖင့္ ကေလးမ်ားရဲ႕ ပညာေရးနဲ႔ က်န္းမာေရးကို မွန္ကန္ေတာ္တည့္စြာ လမ္းညႊန္ေပးႏုိင္မွာ ျဖစ္ၿပီး ဆုိးက်ိဳးကို နဲေစႏုိင္မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပခ်င္ပါတယ္။</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3m7YdXb_I/AAAAAAAABgo/kaZuX-YaFWM/s1600-h/images12.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3m7YdXb_I/AAAAAAAABgo/kaZuX-YaFWM/s320/images12.jpg" style="cursor: move;" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3nFJTz_YI/AAAAAAAABgw/vv1n6XtOlHs/s1600-h/images4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3nFJTz_YI/AAAAAAAABgw/vv1n6XtOlHs/s320/images4.jpg" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3nMm-EtuI/AAAAAAAABg4/W8X0Pkg6h2c/s1600-h/images7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3nMm-EtuI/AAAAAAAABg4/W8X0Pkg6h2c/s320/images7.jpg" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3nThSm8wI/AAAAAAAABhA/c0OjyxwiYZE/s1600-h/images9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa3nThSm8wI/AAAAAAAABhA/c0OjyxwiYZE/s320/images9.jpg" /></a></div><br /><span style="color: blue;">ပံုေတြကုိ google images ကေန ယူထားတယ္ေနာ္ ... ...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-2602176193016419671?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-26275498754403581112009-03-03T16:50:00.000+06:302009-03-03T16:50:59.951+06:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa0D9O08QWI/AAAAAAAABgY/e1R2nHiUSI8/s1600-h/kimhyeson-kim-260131-285587.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/Sa0D9O08QWI/AAAAAAAABgY/e1R2nHiUSI8/s400/kimhyeson-kim-260131-285587.jpg" style="cursor: move;" /></a></div><div style="text-align: center;">Kim Hye Son K</div><div style="text-align: left;">Profile ==&gt; <a href="http://www.jurgita.com/models-id260131.html">http://www.jurgita.com/models-id260131.html</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-2627549875440358111?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-39604986915002848332009-03-01T12:56:00.000+06:302009-03-01T12:56:32.579+06:30<div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/SaoqEIImQ2I/AAAAAAAABgA/pOlGxyPrCkk/s1600-h/sweet.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_DbZN4hLu_L0/SaoqEIImQ2I/AAAAAAAABgA/pOlGxyPrCkk/s200/sweet.jpg" style="cursor: move;" /></a>ဖိုးရွမ္းငယ္ငယ္က ၀၀ကစ္ကစ္ေလးမုိ႔ ရပ္ကြက္ထဲကုိ လမ္းသလားၿပီးလုိ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ပါးႏွစ္ဖက္လံုး ေရာင္သြားသလား ေအာင့္ေမ့ရတယ္။ ေတြ႕သမွ် ကုိကုိ မမေတြက ပါးေဖာင္းေဖာင္း ႏွစ္ဖက္ကုိ အားမလုိ အားမရနဲ႔ ဆဲြဆဲြသြားၾကလုိ႔ပါ။ ၁၀ ႏွစ္ျပည့္လုိ႔ ကုိရင္၀တ္ၿပီးမွပဲ အရပ္က ရွည္ထြက္ၿပီး လူႀကီး တစ္ေယာက္လုိ ကလန္ကလား ျဖစ္သြားတယ္။ ငယ္က ဖုိးရွမ္းလုိ႔ ေခၚရာကေန ႀကီးေတာ့ ရွမ္းႀကီးလုိ႔ ခ်စ္စႏုိး ေျပာင္းေခၚၾကတယ္။ ဖုိးရွမ္း ေဖေဖက ရွမ္း-တရုတ္စပ္တယ္။ အလုပ္ကေတာ့ ကုန္တင္ကားႀကီးေတြ ေထာင္ၿပီး ကုန္ေတြ ခရီးသည္ေတြ ပုိ႔တဲ့အလုပ္ လုပ္တယ္။ သူ႔၀ါသနာနဲ႔ သူ႔ကၽြမ္းက်င္ရာက ဒီကားအလုပ္ပါပဲ။ မွန္တာ ၀န္ခံရင္ ကားသမားဆုိေတာ့ အေသာက္အစားေတာ့ မကင္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေမေမနဲ႔ မိသားစုကိုေတာ့ ဒုကၡမေပးခဲ့ပါဘူး။ ေမေမကေတာ့ ခ်က္တယ္ ျပဳတ္တယ္ ေလွ်ာ္တယ္ ဖြတ္တယ္။ ေန႔ခင္းဖက္ဆုိ တစ္လမ္းေက်ာ္က သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာ တစ္ေနကုန္ သြားေနတယ္။ (အမွန္ေတာ့ အပ်င္းေျပ ဖဲသြားကစားတာပါ) ေမေမနဲ႔အတူ ဖုိးရွမ္းလည္း အၿမဲလုိက္သြားေလ့ရွိတဲ့ အိမ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအိမ္မွာ ဖုိးရွမ္းထက္ ၂ ႏွစ္ငယ္တဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ နာမည္က နန္းေလာဝ္ခမ္း လုိ႔ေခၚတယ္။ ဖုိးရွမ္းတို႔ ေဖေဖလုိမ်ိဳးပဲ ကုန္ကားေထာင္တယ္။ လုပ္ငန္းတူလည္းျဖစ္၊ တစ္ၿမိဳ႕တည္းသား ေတြလည္းျဖစ္။ စားအိမ္ ေသာက္အိမ္လည္း ျဖစ္ေတာ့ ငယ္ကတည္းက ဖုိးရွမ္းေလးနဲ႔ ေလာဝ္ခမ္းတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ကုိေစ့စပ္ ထားလုိက္ၾကတယ္။ တစ္ဦးတည္းေသာသားနဲ႔ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးမုိ႔ ေဆြမ်ိဳးစပ္ၿပီး ေသြးခ်င္းနီးေအာင္ လူႀကီးေတြက စီမံခဲ့တာပါ။<br /><br />ေဖေဖက အၿမဲခရီးထြက္ေတာ့ ဖုိးရွမ္းေလးကုိ ေမေမရဲ႕အခ်စ္ကပဲ အေလးပုိခဲ့ၿပီး အရမ္းပဲ အလုိလုိက္တယ္။ တစ္ဦးတည္းရွိတဲ့ ဖုိးရွမ္းကုိ မ်က္ႏွာမငယ္ရေအာင္ လုိေလေသးမရွိ ျဖည့္ဆည္းေပး ခဲ့တယ္။ ဖုိးရွမ္းေလး ၁၀ တန္းေအာင္ေတာ့ အိမ္ကုိ တစ္ခါမွ မခဲြစဖူးခဲြၿပီး တစ္နယ္တေက်းကုိ ေက်ာင္းသြားတက္တယ္။ ေလွာင္အိမ္က လႊတ္လုိက္တဲ့ ငွက္ကေလးလုိ လြတ္လပ္သြားတယ္။ ျပင္ပဗဟုသုတကို နီးနီးကပ္ကပ္ ေလ့လာခြင့္ရေတာ့ အျမင္က်ယ္တာ ရွိခဲ့သလုိ။ ေလာကအေတြ႕အႀကံဳ မရွိလုိ႔ ဆံုး႐ႈံုးနစ္နာ တာေတြလည္း မနည္းပါဘူး။ ေတာင္ႀကီးမွာ ေနတုန္းကေတာ့ အိမ္ကို မၾကာမၾကာ ျပန္ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္။ မန္းေလးကုိ ေက်ာင္းေျပာင္း တက္ေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ အိမ္မျပန္ျဖစ္တာ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းၿပီးသြားေပမယ့္ ရန္ကုန္မွာ ဟုိလုိလုိ ဒီလုိလုိနဲ႔ အၾကာႀကီးပဲ ေသာင္တင္ေနမိတယ္။ ကုိယ့္ရပ္ ကုိယ့္ရြာ ကိုယ္ဌာနကုိ ေမ့ေလ်ာ့လြယ္ ေစတာကေတာ့ မကုန္ဆံုးႏိုင္တဲ့ အတတ္ပညာေတြ နည္းပညာေတြကုိ ဆည္းပူးေနလို႔ပါ။ ဘဲြ႕ယူတဲ့ႏွစ္မွာပဲ ေမေမေနမေကာင္းလို႔ ဖုိးရွမ္း အိမ္ျပန္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေမေမ့ကို ေနာက္ဆံုးေတြ႕ဖုိ႔&nbsp; ျပန္ခဲ့တယ္ ဆုိရင္လည္း မွားမယ္ မထင္ပါဘူး။ ေမြးေမေမကုိ ဘာမွ မယ္မယ္ရရ ေက်းဇူးခြင့္မရခဲ့တဲ့ ဖုိးရွမ္းေလးဟာ ေမေမ မရွိေတာ့မွ ေနာင္တ ရခဲ့တယ္။ <br /><br />ေမေမက ဖုိးရွမ္းေလးကို ကတိတစ္ခြန္းပဲ ေတာင္းသြားတယ္။ အိမ္က စီးပြားေရးကို ဦးစီးၿပီး ၃၀ ျပည့္တဲ့ႏွစ္မွာ လူႀကီးေတြ သေဘာတူထားတဲ့ ေလာဝ္ခမ္းနဲ႔ လက္ထပ္ယူဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖုိးရွမ္းေလးခမ်ာ မိဘႏွစ္ပါးလံုး မရွိေတာ့တဲ့ နယ္ကုိစြန္႔ၿပီး ၿမိဳ႕ေပၚ ေျပာင္းလာတယ္။ အေဖရဲ႕ လက္ငုတ္လက္ရင္း အလုပ္ကုိ ဦးစီးလုပ္ကုိင္တယ္။ တုိးတက္ေအာင္ လုပ္တယ္။ ေမေမမွာထားတဲ့အတုိင္း နန္းေလာဝ္ခမ္းကို ဆက္သြယ္တယ္။ အထက္တန္း ေအာင္တဲ့အထိ အတူတူ ေက်ာင္းတက္ခဲ့တဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ေပမယ့္ ခုခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြ႕ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လံုး အုိးတုိး အန္းတန္းနဲ႔ရယ္ပါ။ စကားေျပာေတာ့လည္း အေယာင္အေယာင္ အမွားမွားေတြပါပဲ။ ေလာဝ္ခမ္းက ကြန္ပ်ဴတာတကၠသုိလ္ ေက်ာင္းၿပီးတာနဲ႔ နယ္မွာပဲ မိဘေတြနဲ႔အတူ အေျခခ်ေနတယ္။ မိန္းကေလးဆုိေတာ့ တကူးတက အျပင္အလုပ္ထြက္လုပ္တာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဖုိးရွမ္းနဲ႔ ေလာဝ္ခမ္းတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ျပန္ေတြ႕ၿပီး ေနာက္ပုိင္း တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အဆက္အသြယ္ မျပတ္ခဲ့ပါဘူး။ <br /><br />လုပ္ငန္းခြင္ထဲေရာက္ေတာ့ ဖုိးရွမ္းခမ်ာ လူငယ္တုိ႔ သဘာ၀ အေပ်ာ္အပါးေတြေနာက္ မလုိက္ႏုိင္ရွာ ခဲ့ပါဘူး။ ျမားေျမွာင္လွတဲ့ အလုပ္ထဲမွာပဲ နစ္ေနရေတာ့ ႏွလံုးသားေရးကုိ ေရွ႕တန္း မတင္ႏုိင္ခဲ့တာ အမွန္ပါ။ တစ္ႏွစ္ကို ၈ လေလာက္ ခရီးထြက္ေနရသူ တစ္ေယာက္အတြက္ အလုပ္အေပၚမွာပဲ သံေယာဇဥ္တြယ္ ေနမိတယ္။ (အမွန္ေတာ့ ေလာဘေဇာ ကပ္ေနတာပါ။) မွတ္မွတ္ရရ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ သၾကၤန္ေလာက္ကစၿပီး အလုပ္က ပါးလာတယ္။ ခရီးကုိ ႀကိဳၾကားႀကိဳၾကား ေလာက္ပဲ သြားရေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ဖုိးရွမ္း ၀ါသနာပါတဲ့ အင္တာနက္နဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ေစခဲ့တယ္။ အင္တာနက္ေပၚမွာ ဟုိလူနဲ႔ေတြ႕လည္း သံေယာဇဥ္တြယ္မိ၊ ဒီတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕လည္း သံေယာဇဥ္တြယ္မိနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဘယ္ဟာက အမွားအမွန္၊ ဘယ္ဟာက အတုအေယာင္ ဆုိတာကုိ မဆန္းစစ္မိခဲ့တာ အမွန္ပါ။ အမွားသံေ၀ဂေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ရၿပီးမွပဲ ဖုိးရွမ္းခမ်ာ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ဖုိးရွမ္းရဲ႕ ႏွလံုးေသြးကုိ သံစဥ္မမွန္ေအာင္ ခုန္ေစတဲ့ အခ်စ္ဆုိတာကုိ စတင္ေတြ႕ခဲ့တယ္။ အခ်စ္ကုိ မ်က္စိနဲ႔&nbsp; ကိုယ္တုိုင္ကုိယ္က် တပ္အပ္ မျမင္ဖူးေသးေပမယ့္ ၾကားေနရတဲ့ အသံလြင္လြင္ေလးကပဲ ဖုိးရွမ္းေလးရဲ႕ ႏွလံုးစည္းခ်က္ကုိ လႈပ္ခတ္ေစတယ္ဆုိတာ ၀န္ခံပါတယ္။ ေလလုိင္းထဲက ပုိ႔လုိက္တဲ့ ပံုေလးေတြကုိၾကည့္ၿပီး သံေယာဇဥ္ပုိတြယ္ေစတယ္ ဆုိရင္လည္း မမွားပါဘူး။<br /><br />အခ်ိန္ဆုိတဲ့ ယႏၱယားကုိ ေရွ႕ဆက္မရေအာင္ တားထားလုိ႔ မရသလုိ၊ ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ ျပဳျပင္ ဖန္တီးယူလုိ႔ ရေကာင္းတဲ့ အရာမဟုတ္ပါဘူး။ ဖုိးရွမ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏွလံုးသားေရးရာ လြန္ဆဲြတုိက္ပဲြဟာ မၾကာမတင္မွာ အဆံုးအျဖတ္ ေပးရမဲ့ ပန္းတုိင္ကုိ ေရာက္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖုိးရွမ္းအဖုိ႔ မိဘေတြကုိ ေက်းဇူးဆပ္တဲ့ အေနနဲ႔ ငယ္သူငယ္ခ်င္း ကုိပဲ အခ်စ္မပါတဲ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခုကုိ ထူေထာင္ႏုိင္မလား၊ ထူေထာင္သင့္ပါသလား။ ဒါမွမဟုတ္ပါပဲ မိဘစကားကုိ ဖယ္ရွားၿပီး ဖိုးရွမ္းရင္ထဲမွာ ေနရာအျပည့္ ယူထားတဲ့ <a href="http://winzaw-mdy.blogspot.com/2009/02/22-vs-28.html"><span style="color: blue;">21 Vs Me</span></a> န႔ဲ&nbsp; စိတ္ယုိင္ၿပီး အႏွစ္သာရျပည့္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ထူေထာင္ သင့္ပါလား။ 2010 Elections ထက္ပုိအေရးႀကီးတဲ့ ဖုိးရွမ္းေလးရဲ႕ ရင္ထဲက လြန္ဆဲြပဲြေလးမွာ ဘယ္သူ႔ကုိ အေလးသာေစခ်င္တယ္၊ ဘယ္သူ႔ကုိ အေလးထားရမယ္ ဆုိတဲ့ အားေပးစကားေလးကုိ ဖုိးရွမ္းကုိ ခင္မင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းအားလံုးက မျဖစ္မေန အႀကံဥာဏ္ ေပးၾကပါအုန္းလုိ႔ ေတာင္းဆုိခ်င္ပါတယ္။ မပ်က္မကြက္နဲ႔ပါ။ <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-3960498691500284833?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-18701645600251566242009-02-26T11:47:00.004+06:302009-02-27T13:11:45.515+06:30<div style="text-align: justify;"><br /><br />ေႏြရဲ႕သ႐ုပ္က ပုိၿပီး ပီျပင္လာတယ္။ တုိက္ခတ္လာတဲ့ ေလကုိက ပူေႏြးေႏြးရယ္ပါ။ ၾကည့္လုိက္တဲ့ ျမင္ကြင္းေတြက ရင္ကုိ ေအးျမမႈေစဖုိ႔ မေဆာင္က်ဥ္းႏုိင္ပါဘူး။ ပူေလာင္ေနတဲ့ ေႏြကုိ ေခါက္႐ုိးက်ိဳးေနတဲ့ ရန္ကုန္သူ ရန္ကုန္သားေတြ အတြက္ေတာ့ စက္႐ုပ္လုိပဲ လႈပ္ရွားမႈက သြတ္သြတ္လက္လက္ နဲ႔ပါ။ အႏွီကဲ့သုိ႔ ပူျပင္းတဲ့ ၿမိဳ႕ရန္ကုန္ထဲ သြားရင္း လာရင္းနဲ႔ အုိေအစစ္ေလး တစ္ခုကုိ ေတြ႕လုိက္မိတယ္။ ဒီ အုိေအစစ္ေလးကို ျမင္ေတြ႕ ခံစား လုိက္ရသူတုိင္းရဲ႕ ရင္ထဲကုိ ေအးျမ လန္းဆန္းသြားေစမွာ အမွန္ပါ။ အဲဒီ အုိေအစစ္ေလးရဲ႕ နာမ္စားေလးကေတာ့ အခ်စ္ ဆုိတာ ပါပဲ။<br /><br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆုိတဲ့ စကားလံုးေလးက တုိတုိေလးပါ။ ဒါေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႐ုပ္ခႏၶာ၊ ၀ိညာဥ္၊ စိတ္အစဥ္ကုိ ဖမ္းယူ ညိဳ႕ထားႏုိင္စြမ္းတာ အခ်စ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်စ္ကုိ လက္နဲ႔ မတုိ႔ မထိႏုိင္ေပမယ့္ အရာရာတုိင္းမွာ စိမ့္၀င္ေနတတ္တဲ့ အခ်စ္ရဲ႕ ခ်ိဳၿမိန္မႈေတြကိုေတာ့ လူတုိင္း ခံစားႏုိင္မွာပါ။ ခ်စ္ျခင္းကုိ ခံစားမိတဲ့ ခဏတာ အခ်ိန္ေလးမွာ ကမၻာေျမႀကီးဟာ အသြင္ ေျပာင္းလဲ သြားႏုိင္တယ္။ ေဆာင္းရာသီဆုိတာ မရွိဘူး၊ ညဆုိတာ မရွိဘူး၊ ၀မ္းနည္းပူေဆြးမႈ၊ အလုိမက်မႈနဲ႔ တာ၀န္၀တၱရားေတြကုိ အကုန္ ၀ါးၿမိဳ ပစ္ႏုိင္တဲ့ စြမ္းအင္ ရွိတယ္။ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္လာရင္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေထြေထြထူးထူး ေဖာ္က်ဴးစရာ မရွိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္မိတဲ့ အခ်စ္ဆုိတာကေတာ့ .. ..<br /><br /><ul><li>အခ်စ္က ေမွာ္ဆရာတစ္ဦးျဖစ္တယ္</li><li>အခ်စ္က ယစ္မူးေစတယ္</li><li>အခ်စ္က အခ်ိန္ကုိ စားသံုးတယ္</li><li>အခ်စ္က ရစ္ပတ္ေႏွာင္ဖဲြ႕ေစတယ္</li><li>အခ်စ္က အထီးက်န္ေစတယ္</li><li>အခ်စ္က ခါးသီးမႈေတြကုိ ခ်ိဳျမေစတယ္</li><li>အခ်စ္က နာက်င္မႈေ၀ဒနာေတြကုိ သက္သာေစတယ္</li><li>အခ်စ္က အရာရာတုိင္းကုိ လွပေအာင္ ဖန္ဆင္းေပးတယ္</li><li>အခ်စ္က ေၾကကဲြ၀မ္းနည္းမႈထဲကေန ေပ်ာ္ရႊင္စရာကုိ သယ္ေဆာင္လာႏုိင္တယ္</li><li>အခ်စ္က ခက္ထန္မာေၾကာတဲ့ ႏွလံုးသားအားလံုးကုိ ႏူးည့ံေပ်ာ့ေပ်ာင္းေစတယ္</li><li>အခ်စ္ကုိ နည္းနည္းယံုၾကည္သူေတြအတြက္ အခ်စ္နည္းနည္းပဲ ျပန္ရမယ္<br /></li></ul><br />အလံုးစံုကုိသိျခင္း၊ အဆံုးစြန္ကုိ ခြင့္လႊတ္ျခင္း ေတြကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ ႏွလံုးသားရဲ႕ ဘယ္ေသာအခါမွ မေသဆံုးႏုိင္တဲ့ ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္မႈကုိ ေပးႏုိင္စြမ္းတာ အခ်စ္ရယ္ပါ။ အခ်စ္ေၾကာင့္ ေနာင္တရတယ္ ဆုိတဲ့ စကားကုိ ဘယ္ေသာအခါမွ ေျပာထြက္ခဲ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ စာတစ္တန္ ေပတစ္ရြက္ ေရးဖဲြ႕ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အေတြ႕အႀကံဳ မမွ်ႏုိင္ေသးတာေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ အခ်စ္ဆုိတာ လက္ေဆာင္ေတြအားလံုးထဲမွာ တန္ဖုိးအရွိဆံုးအရာ ျဖစ္တယ္ဆုိတာကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။ <span style="color: #3333ff;">အခ်စ္အေၾကာင္း</span> ကုိ နားလည္သလုိ ေျပာေပးပါဆုိၿပီး <a href="http://www.laylwintnaythu.co.cc/2009/02/blog-post_25.html"><span style="color: red;">TAG</span></a> ထားတဲ့ ညီေလး <a href="http://www.laylwintnaythu.co.cc/"><span style="color: red;">ကုိရဲ</span></a> တစ္ေယာက္ ေက်နပ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။<br /><br />ဒီ tag ပုိ႔စ္ <span style="color: #3333ff;">အခ်စ္အေၾကာင္း</span> ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးနဲ႔ပဲ မႀကီး <a href="http://hninzaw.blogspot.com/"><span style="color: #3333ff;">မကဗ်ာ</span></a> နဲ႔ ညီမငယ္ <a href="http://pannkhinlay.iblogger.org/"><span style="color: #3333ff;">ပန္းခင္းေလး</span></a> ႏွစ္ေယာက္ကုိပဲ ထပ္ tag ခ်င္ပါတယ္။ အခ်ိန္ရရင္ ေရးေပးပါလုိ႔ ေတာင္းဆိုပါတယ္။ အားလံုးပဲ ေက်နပ္ႏုိင္ပါေစ။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://photobucket.com/images/hearts" target="_blank"><img alt="heart Pictures, Images and Photos" border="0" src="http://i292.photobucket.com/albums/mm22/wonder_lick/Hearts/heart1a6.jpg" /></a></div><br /><div style="background-color: yellow; color: black;">Tag ေလးကုိ ျပန္ေျဖထားတာ ဖတ္ၾကည့္ပါအုန္း</div><div style="color: black;"></div><br /><span style="color: #3333ff;"><span style="color: black;">မႀကီး <a href="http://hninzaw.blogspot.com/"><span style="color: blue;">မကဗ်ာ</span></a> က <a href="http://hninzaw.blogspot.com/2009/02/blog-post_27.html"><span style="color: blue;">အခ်စ္ ...... တဲ့</span></a></span><br /><span style="color: black;"></span></span><br /><span style="color: #3333ff;"><span style="color: black;">ညီမငယ္ <a href="http://pannkhinlay.iblogger.org/"><span style="color: blue;">ပန္းခင္ေလး</span></a> က <a href="http://pannkhinlay.iblogger.org/?p=233">အခ်စ္ဆုိပါလား.<span style="color: black;"></span></a></span><br /></span><br /><br /><span style="color: #3333ff;">ပံုကုိ <span style="color: red;">photobucket</span> ကေန ယူသံုးထားတယ္ေနာ္</span> .. ..<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-1870164560025156624?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-46221005775661330752009-02-25T15:04:00.001+06:302009-02-25T15:11:06.764+06:30<div style="text-align: justify;"> အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္ ဆုိတာ အေျခခံအေနနဲ႔ ေယာက္်ားေလးနဲ႔ မိန္းကေလး ခ်စ္ၾက ႀကိဳက္ၾကလုိ႔ပါ။ အၾကင္သူႏွစ္ဦး ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ၾကၿပီးမွ လက္ထပ္ၾကတာ ရာခိုင္ႏႈန္းမ်ားတတ္ ပါတယ္။ ရာခိုင္ႏႈန္း အနည္းငယ္ ေလာက္သာ အိမ္က လူႀကီးေတြ ေပးစားလုိ႔ ယူျဖစ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခ်စ္ၾကတယ္ ဆုိတဲ့ ေနရာမွာ တစ္ေယာက္ အက်ိဳးကုိ တစ္ေယာက္က လုိလားတယ္ ႏွစ္သက္တယ္ စိတ္တူ ကုိယ္တူ ျဖစ္တယ္ ဆုိတဲ့ သေဘာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်စ္ၾကတယ္ေျပာေျပာ အိမ္ေထာင္တစ္ခု ထူေထာင္လုိ႔ အတူေနၾကၿပီ ဆုိတာနဲ႔ တစ္ေယာက္က အျခားတစ္ေယာက္ကုိ မိမိလုိလားတဲ့စိတ္နဲ႔ အားနည္းခ်က္ေတြကုိ ေ၀ဖန္ ေထာက္ျပမွာ အမွန္ပါပဲ။ (ဥပမာအားျဖင့္ သြားတုိက္ေဆးဘူးကုိ ညႇစ္တဲ့ ေနရာခ်င္း မတူတာတုိ႔၊ ဆပ္ျပာကုိ အသံုးျပဳၿပီး ေရျပန္ မေဆးထားတာတုိ႔ ေတြကအစေပါ့) လူဟာ ဘယ္ေသာအခါမွ ၿပီးျပည့္စံုတယ္ ဆုိတာ မရွိပါဘူး။ ေယာက္်ားေလးမွာ မရွိတဲ့ အရည္အခ်င္းက မိန္းကေလးမွာ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္မေတြးမိတဲ့ အေတြးအေခၚေကာင္းေတြ သူေတြးမိတာေတြလည္ ရွိတတ္ပါတယ္။<br /><br /> ေယာက္်ားေလးနဲ႔ မိန္းကေလးေတြ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျပႆနာတစ္ခုအေပၚမွာ ႐ွဳျမင္တဲ့ အျမင္ေတြ သံုးသပ္ပံုေတြ မတူတတ္ၾကပါဘူး။ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ အေထြေထြ ကိစၥ ေတြမွာပဲျဖစ္ပါေစ ေယာက္်ားေလးေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္၊ ဟာကြက္ေတြကို ေထာက္ျပႏုိင္စြမ္း တဲ့ မိန္းကေလးေတြ ရွိတယ္။ ဒါကုိလက္ခံတတ္ရင္ သာယာတဲ့ အိမ္ေထာင္ တစ္ခု ျဖစ္လာမွာပါ။ ဒီလုိမွ မဟုတ္ဘဲ ငါသာ ေစ့စပ္ေသခ်ာတယ္။ ငါလုိ ေယာက္်ားဆုိတဲ့ မဟာဖုိ၀ါဒ သမားေတြအတြက္ ဘယ္မိန္းမစကားကုိမွ နားမေထာင္သင့္ဘူး လုိ႔ ထင္မွတ္ၿပီး ကုိယ္ထင္ရာ ကိုယ္စုိင္းရင္ျဖင့္ အိမ္ေထာင္ေရး အမွားအယြင္းေတြ ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ လူတုိင္း ကုိယ့္စိတ္ႀကိဳက္ ျပဳမူေနထုိင္ႏုိင္တယ္ ဆုိေပမယ့္ အိမ္ေထာင္တစ္ခု ျဖစ္လာရင္ေတာ့ ညိႇႏိႈင္းယူရတဲ့ အပိုင္းကုိ ဦးစားေပးရမွာေပါ့ေနာ္။<br /><br /> ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကုိ အေျခခံၿပီး အိမ္ေထာင္ထူေထာင္ ထားတဲ့ မိသားစုတစ္ခုမွာ မိန္းမေတြအေနနဲ႔ ကိုယ့္ေယာက္်ားကုိ မေကာင္းတဲ့ ဒုစရုိက္အလုပ္ေတြကုိ လုပ္ခိုင္းမယ္ မထင္ပါဘူး။ ျခြင္းခ်က္ေတာ့ ရွိခ်င္ရွိမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ မိန္းမေတြဟာ ကုိယ့္ေယာက္်ားရဲ႕ အက်ိဳး၊ ကုိယ့္မိသားစုရဲ႕ အက်ိဳးကုိေရွး႐ွဳၿပီး ေျပာတာ ျဖစ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေယာက္်ားက မိန္းမေျပာတုိင္း ယံုၾကည္နာခံမွာလား ဆုိၿပီး စုိးရိမ္စရာ မရွိပါဘူး။ ေယာက္်ားကလည္း ဘယ္စကားက ငါ့အက်ိဳးစီးပြား၊ ငါ့က်န္းမာေရး အတြက္ေျပာတယ္။ ဘယ္စကားကျဖင့္ ငါ့မိသားစု တစ္ခုလံုးရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြား အတြက္ ေျပာတယ္ ဆုိတာကုိ ေ၀ဖန္ ခ်င့္ခ်ိန္အုန္းမွာပါ။ သက္သက္ ဒီမိန္းမ အစိုးရိမ္လြန္ၿပီး ေျပာေနတာ ဆုိရင္လည္းပဲ မိန္းမက စိတ္ရင္း အမွန္နဲ႔ ေစတနာနဲ႔ ေျပာတာျဖစ္လုိ႔ သူေရွ႕မွာေတာ့ ေလးေလးစားစား နားေထာင္သင့္ပါတယ္။ စကားပံုေတာင္ ရွိပါတယ္။ မိန္းမစကားနားေထာင္ရင္ အုိေတာင္ မဆင္းရဲဘူးတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္မိန္းမက ကုိယ့္အက်ိဳးကုိ လုိလားတဲ့ စိတ္နဲ႔ အစစအရာရာကုိ ေျပာမွာျဖစ္လုိ႔ အိမ္ေထာင္ရွင္ ေယာက္်ားတုိင္း ကုိယ့္မိန္းမစကားကုိ နားေထာင္သင့္တယ္လုိ႔ ဒီလုိ ေတြးထင္မိ ပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ ကုိယ္မပါေသးေပမယ့္ နည္းနည္းေတာ့ က်င့္သားရေအာင္ အင္ထရုိ၀င္ၿပီး ပရယ္ဒီကယ္ လုပ္ထားရတာပါ။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ ႏုိင္ပါေစ။<br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="file:///C:/DOCUME%7E1/zzz/LOCALS%7E1/Temp/moz-screenshot.jpg" alt="" /><img src="file:///C:/DOCUME%7E1/zzz/LOCALS%7E1/Temp/moz-screenshot-1.jpg" alt="" /><a href="http://s456.photobucket.com/albums/qq289/welcomeU2009/?action=view&amp;current=103737618.gif" target="_blank"><img src="http://i456.photobucket.com/albums/qq289/welcomeU2009/103737618.gif" border="0" alt="Photobucket" /></a><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-4622100577566133075?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-86874961905476042762009-02-24T11:07:00.003+06:302009-02-26T02:09:53.895+06:30Sent at 10:17 AM on Tuesday<br /><br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: hi</span><br />Win: မဂၤလာပါ၊ ဘယ္သူမ်ားပါလဲ၊ ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: hi</span><br />Win: ေျပာပါ၊ say something pls<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: ခင္ခ်င္လြန္းလို့ပါရွင့္၊ အဟိ</span><br />Win: ခင္တတ္ပါတယ္၊ ဘယ္သူမ်ားလဲ မသိဘူးေနာ္<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: မသိဘူး</span><br />Win: မ-သိဘူး နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: အင္း</span><br />Win: နာမည္တူေတြ မ်ားတယ္ေနာ္<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: အဲဒါကိုေတာ့သိတယ္</span><br />Win: ခင္ခ်င္တာပဲ နာမည္ေလးေတာ့ ေျပာသင့္တာေပါ့<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: မေျပာခ်င္လို့ပါ</span><br />Win: ဒါမွလည္း စကားေျပာရတာ အဆင္ေျပတာေပါ့၊ ဒါဆုိ ဘေလာဂ့္ရွိလား<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: ဘေလာ့လ္ဆိုတာဘာလဲ၊ မသိ</span><br />Win: ဒါဆုိ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဘယ္လုိသိၿပီး ဘာလုိ႔ ခင္ခ်င္တာလဲေတာ့ မသိဘူး<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: အျမင္ကပ္လို့</span><br />Win: အန္<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: အေၾကာင္းသိခ်င္လို့</span><br />Win: ေကာင္းပ<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: ဘာေကာင္လဲလို့၊ တကယ္ေျပာတာ</span><br />Win: ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ၊ သာမန္လူထဲက လူပါပဲ<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: ဟုတ္ေလာက္ပါတယ္</span><br />Win: ခုပဲ ေဗဒင္တြက္လာတာ၊ လူမုန္းမ်ားတယ္တဲ့၊ မွန္တာေတာ့ မွန္ေနၿပီ<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: တကယ္ဟုတ္ေလာက္တယ္</span><br />Win: ေျပာပါအုန္း<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: အရမ္းမွန္တယ္၊ ေဗဒင္ဆရာကိုအိမ္မွာပူေဇာ္ထား သိလား</span><br />Win: အျမင္ကပ္တာ ဘာေၾကာင့္လဲ၊ အေၾကာင္းေတာ့ ရွိမွာပါ<br /><span style="color: #3366ff;">thinstar1: အေျခၾကီးတယ္လို့ ေျပာာသံၾကားလို့</span><br />Win: နံပတ္ ၁၁ ပဲစီးတာပါ<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: ဟင္၊ အဲဒါေၾကာင့္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာပါ</span><br />Win: ဘယ္သူက ေျမာက္ေပးလုိက္တာလဲ မသိဘူးေနာ္<br /><ul><li>ကေန႔အထိေတာ့ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အမွား မလုပ္ခဲ့ေသးပါဘူး</li><li>အထင္လဲြတာ ျဖစ္ပါမယ္</li><li>ေတာင္းပန္ပါတယ္</li><li>နစ္နာ ထိခိုက္တာမ်ား ရွိရင္<br /></li></ul><span style="color: #3333ff;">thinstar1: ဟင္၊ နင္ကို ငါ ခုမွသိတာ၊ ဘာထိခိုုက္မွု့မွ မရွိဘူး</span><br />Win: ဒါဆုိ ဘာလုိ႔ အျမင္ကတ္တာလဲ<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: စိတ္ထဲ တမ်ိဳးျဖစ္ေနလို့၊ အင္ဗိုက္လုပ္လိုက္တာ</span><br />Win: ေျပာမွားဆုိမွားရွိရင္ ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: မာန ၾကီးတယ္လို့ ေျပာသံၾကားလို့ပါဆိုဟာ</span><br />Win: ကၽြန္ေတာ္က အားလံုးကုိ ခင္တတ္ပါတယ္<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: ဟုတ္ကဲ့ရွင့္၊ ဟုတ္၊ ယံုပါတယ္ရွင့္</span><br />Win: မာနဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္၊ ခုလုိမ်ိဳးေပါ့၊ ခင္ခ်င္တယ္ေျပာၿပီး<br /><ul><li>နာမည္ေတာင္မေျပာျပႏုိင္တာ</li><li>ဘယ္လုိ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းျဖစ္လာမလဲေနာ္<br /></li></ul><span style="color: #3333ff;">thinstar1: နင္အသိဆံုးေနမွာေပါ့ဟာ</span><br /><span style="color: #3366ff;">thinstar1: မေျပာခ်င္လို့ေပါ့</span><br />Win: ဒါဆုိ ဘယ္လုိလုပ္ ဆက္ခင္မလဲ၊ စဥ္းစားၾကည့္ပါအုန္း<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: ထင္ခ်င္သလို ထင္နိုင္တယ္</span><br />Win: ကၽြန္ေတာ္က မ်က္ႏွာမရွိတဲ့သူနဲ႔ စကားေျပာေနရမွာလား<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: မစဥ္းစားခ်င္ဘူး</span><br />Win: သယ္ခ်င္းတုိ႔ဘက္က မာန ေလ်ာ့သင့္တယ္မဟုတ္လား<br />ခင္မင္ခ်င္စိတ္ တကယ္ရွိခဲ့ရင္ ေျပာပါတယ္<br /><span style="color: #3333ff;">thinstar1: မေျပာရင္ ခင္လို့မရဘူးဆို၊ သေဘာအတိုင္းပဲ</span><br />Win: အဲဒီ သေဘာ မဟုတ္ပါဘူး<br /><ul><li>သယ္ခ်င္းတုိ႔က</li><li>ကုိယ့္ဘက္ပဲကိုယ္ၾကည့္တတ္တာပဲ</li><li>ကၽြန္ေတာ့္ သယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားဆံုးက blogger ေတြ ျဖစ္တယ္</li><li>ဒီလုိ ဘုမသိ ဘမသိ နဲ႔ေတာ့ စကားေျပာရတာ တစ္မ်ိဳးႀကီးပါပဲ</li><li>ေမးလုိ႔လည္း အဆင္မေခ်ာ</li><li>ေျပာေတာ့လည္း ဘုနဲ႔ေဘာက္</li><li>ေတာင္းပန္ေတာ့လည္း အထက္စီးက မဆင္းခ်င္ဘူး</li><li>အစကတည္းက မခင္နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ</li><li>ဒါကုိ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ မာနႀကီးတယ္ျဖစ္ရတယ္။<br /></li></ul>---------------------------------------------------------------<br /><br /><div style="text-align: justify;">thinstar1@gmail.com လိပ္စာနဲ႔ မေန႔က ကၽြန္ေတာ့္ကုိ အရင္လာၿပီး Invite လုပ္ထားခဲ့တယ္။ ဒီမနက္ အဲဒီကေလးမ ကပဲ အရင္၀င္ၿပီး အေပၚကအတုိင္းပဲ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ စကားစေျပာကတည္း လူတဖက္သားကုိ အေကာင္းမျမင္ ခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ အတတ္ႏုိင္ဆံုး လုိက္ေလ်ာၿပီး စကားေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဆင္မေျပတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ကုိယ့္ဘ၀ ကိုယ့္အေၾကာင္းကုိ လွ်ိဳ႕လွ်ိဳ႕၀ွက္၀ွက္ ေနခ်င္သူေတြ အေနနဲ႔ သူမ်ားေတြကုိလည္း မိတ္ေဆြဖဲြ႕ေနစရာမ်ား လုိေသးလားလုိ႔ ေမးခ်င္ပါတယ္။ နာမည္ေလး တစ္လံုးေလာက္ေတာင္ မေျပာျပ ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ထား ခ်င္တယ္ဆုိရင္ ဒါဟာ ရုိးသားမႈ မရွိဘူးလုိ႔ သံုးသပ္မိပါတယ္။ ဒီလုိ ဒီအေၾကာင္းေတြ မၾကာခဏ ျဖစ္တတ္လြန္းလို႔ Invite လုပ္လာရင္ အၿမဲပဲ No ေပးခဲ့မိပါတယ္။ လူတုိင္းကုိ သူငယ္ခ်င္းလုိ၊ မိတ္ေဆြေရာင္းရင္းလုိ ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ ခင္မင္ တတ္ပါတယ္။ ခင္လည္း ခင္ခ်င္ပါတယ္။ လုိအပ္တဲ့ အကူအညီကုိ အတတ္ႏုိင္ဆံုး ကူညီေျဖရွင္းေပး တတ္ပါတယ္။ (အိပ္စိုက္ၿပီးေတာ့ပါ) ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ စိတ္ရင္းအမွန္နဲ႔ ခင္မင္ဖုိ႔ေတာ့ လုိအပ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ေစာေစာစီးစီး ႏွလံုးနာစရာျဖစ္လုိ႔ ဒီလုိ ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ နစ္နာသူမ်ားရွိရင္ ဒီကပဲ ေတာင္းပန္ပါရေစ။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://s456.photobucket.com/albums/qq289/welcomeU2009/?action=view&amp;current=388521077.gif" target="_blank"><img alt="&amp;#4100;&amp;#4143;&amp;#4141;" border="0" src="http://i456.photobucket.com/albums/qq289/welcomeU2009/388521077.gif" /></a> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5568929064449187762-8687496190547604276?l=winzaw-mdy.blogspot.com' alt='' /></div>Welcomehttp://www.blogger.com/profile/14743483275791736808noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-5568929064449187762.post-4475135185582720822009-02-23T13:43:00.010+06:302009-02-25T10:30:40.751+06:30<div style="text-align: justify;">ေက်ာင္းႏွစ္၀က္ပိတ္ေတာ့ ေတာင္ႀကီးအိမ္ကုိ မျပန္ဘဲ ရန္ကုန္ကုိ တစ္ေယာက္ထဲ သြားလည္ဖုိ႔ အစီအစဥ္ဆဲြတယ္။ ေတာင္ႀကီးအိမ္ကုိ field ဆင္းရမွာျဖစ္လုိ႔ အိမ္မျပန္ေတာ့ဘူး ဆုိၿပီး လူႀကံဳနဲ႔ စာေရးေပးလုိက္တယ္။ အမွန္က ကၽြန္ေတာ္ယူတဲ့ ေမဂ်ာက ဘာဖီးလ္မွ ဆင္းရတာ မရွိပါဘူး။ လည္ခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစ္ခုထဲနဲ႔ပါ။ ကုိယ္က အိမ္ကုိစာေရး အသိေပးလုိက္ၿပီ ဆုိၿပီး စိတ္ေအး လက္ေအးနဲ႔ ခရီးထြက္ဖုိ႔ ျပင္ပါတယ္။ လူႀကီးေတြ ခြင့္ျပဳတယ္ မျပဳတယ္ေတာ့ မသိဘူး။ ကုိယ့္အစီအစဥ္တုိင္း အေဒၚေတြရွိတဲ့ ရန္ကုန္ကုိ လိပ္စာကုိင္ၿပီး မန္းေလး- ရန္ကုန္ အဆန္ရထားလက္မွတ္ ၀ယ္တယ္။ အိပ္စင္အထူးတန္း ဆုိတာကုိ ေမး၀ယ္တယ္။ အဆင္ေျပပါတယ္။ ေပး၀ယ္ရမယ့္ လက္မွတ္ခထက္ ၅ ဆေလာက္ ပုိပုိသာသာ ထည့္ေပးလုိက္လုိ႔ ဘာေမးခြန္းမွ ေျဖစရာမလုိပဲ ရထားလက္မွတ္တစ္ေစာင္ ရလုိက္တယ္။<br /><br />အရင္က အေဒၚေတြက ကန္ေတာ္ကေလး၊ ၇၈ လမ္း၊ မန္းေလးလမ္းသြယ္ ထဲမွာေနတယ္။ ဘူတာနဲ႔လည္းနီးတာေပါ့။ ေျခလ်င္ေလွ်ာက္ရင္ မန္းေလးအေခၚ ၂ျပ ေလာက္ဆုိ ေရာက္ေနၿပီ။ ဒါကုိ မသိတဲ့ကၽြန္ေတာ္ ပထမဆံုး ရန္ကုန္ကုိ ေရာက္တာ လာလည္တာဆုိေတာ့ ရထားေပၚကဆင္းတာနဲ႔ B-600 taxi ေပၚ တက္စီးလုိက္တယ္။ ကားဆရာကလည္း ဘယ္သြားမလဲလုိ႔ တစ္ခြန္းမွ မေမးဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဟန္ကုိယ့္ဖုိ႔ဆုိၿပီး တစ္ခြန္းမွ မေျပာဘူး။ ဘူတာ၀င္းကထြက္ေတာ့ ညာဖက္ကုိခ်ိဳးတယ္။ ပန္းဆုိးတန္း ဂံုးတံတားေပၚ ေက်ာ္တယ္။ ပန္းဆုိးတန္း လမ္းဆံုး ကမ္းနားလမ္း ေရာက္ေတာ့ ညာဖက္ပဲ ဆက္ေကြ႕ၿပီး ေမာင္းျပန္တယ္။ (၅၁)အစိမ္း လုိင္းကားလမ္းအတုိင္း ေမာင္းလာၿပီး ဘုန္းႀကီးလမ္း၊ ျပည္လမ္းအတုိင္း တက္လာၿပီး ေျမနီကုန္း၊ ဟံသာ၀တီအ၀ိုင္းအထိ ဘာစကားမွ မေျပာျဖစ္ေသးဘူး။ ကုိယ္ကလည္း ဟန္အျပည့္ပါပဲ။ ေနာက္ လႊတ္ေတာ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ေရႊတိဂံုကုိ လွမ္းဖူေတာ့ ေရႊတိဂံုဘုရားလား မသိဘူး လုိ႔ ေမးမိတယ္။ ဒါနဲ႔တင္ ကားဆရာက နယ္ကတက္လာတဲ့ အခ်ဥ္မွန္း သိသြားၿပီ။ ဒါကုိရိပ္မိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကပဲ ဘယ္ကုိ ေလွ်ာက္ေမာင္းေနတာလဲဗ်။ ကၽြန္ေတာ္က ကန္ေတာ္ကေလး သြားမလို႔ဗ် ဆုိေတာ့မွ ကားဆရာကလည္း ေခသူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ပါဘူး။ ညီေလး ရန္ကုန္ေရာက္တုန္း ေရႊတိဂံုဘုရား ဖူးေ